خفت آشکار؟!

بصیرت:رئیس‌جمهور آمریکا در سخنرانی پنجشنبه‌اش با اشاره به قضیه فلسطین، خواستار تشکیل دولت مستقل فلسطینی براساس مرزهای سال 1967 شد. پس از این اظهارات، نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، بلافاصله واکنش نشان داد و مخالفتش را با درخواست اوباما اعلام کرد. روزنامه صهیونیستی «یدیعوت آحارونوت» نیز حدود دو روز بعد و در آستانه سخنرانی اوباما در نشست «ایپک»، لابی بانفوذ صهیونیست‌ها در آمریکا، نوشت: «تیم نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به تغییر رویکرد آمریکا امیدوار است.» و در نهایت اوباما کمتر از 72 ساعت پس از سخنرانی اولش با حضور در نشست «ایپک» و سخنرانی در آن، نظر اولش را که در سخنرانی روز پنجشنبه درباره قضیه فلسطین ابراز کرده بود، پس گرفت و سخنان قبلی‌اش را بسیار ناشیانه و ناباورانه توجیه کرد. در پی آن، روزنامه صهیونیستی «هاآرتص» نوشت: «اعضای حزب حاکم لیکود دیشب رضایت خود را از سخنرانی اوباما در کنفرانس «ایپک» ابراز کرده و تأکید کردند اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا، در نتیجه موضع محکمی بود که توسط بنیامین نتانیاهو اتخاذ شد.» این اتفاق که در نوع خود کم‌نظیر است، آگاهان را با اینکه نسبت به بسیاری از مسائل میان آمریکا و رژیم صهیونیستی آگاهند، به فکر وامی‌دارد و در نتیجه پرسش‌هایی را مطرح می‌سازد، از جمله: چه کسانی و چرا به اوباما پیشنهاد دادند در سخنرانی اول آن‌طور موضع بگیرد؟ در کمتر از 72 ساعت چه اتفاق یا اتفاقاتی روی داد که اوباما را متقاعد کرد نظرش را پس بگیرد؟ چه کسانی و با چه توجیهی اوباما را به اعلام نظر جدید که مغایر با نظر قبلی بود، واداشتند؟ و... این پرسش‌ها و پرسش‌های نظیر آن به‌جد آغازگر بحث‌هایی درباره نقش و جایگاه صهیونیست‌ها در اصلی‌ترین کانون‌های تصمیم‌گیری آمریکاست. اما در این بین پرسش اساسی این است که 300 میلیون آمریکایی چگونه به این خفت آشکار تن داده‌اند؟!