نقش‌تراشی برای ایران پس از بن‌لادن

بصیرت:گروه ترجمه - خبرگزاری «آسوشیتدپرس» 5 ژوئن 2011 (15 خرداد) در مقاله‌ای به قلم «مت آپوزو» نوشت: پس از حمله نیروهای غرب به افغانستان بسیاری از اعضای القاعده به ایران گریختند. مرگ بن‌لادن توجه به نقش احتمالی ایران در آینده القاعده را برانگیخته است؛ به‌ویژه آنکه مقامات اطلاعاتی در سراسر جهان، گزارش‌های مربوط به جانشینی سیف‌العدل را به‌عنوان رهبر موقت القاعده مورد بررسی قرار داده‌اند. به علاوه، گزارش‌هایی، از گریختن سیف‌العدل برای مدتی به ایران حکایت می‌کند. در پیشینه سیف‌العدل، کمک به هماهنگی بمب‌گذاری‌ها در سفارت‌های آمریکا در آفریقا در سال 1998 وجود دارد؛ اما سیف‌العدل با بن‌لادن اختلافات جدی داشت و با حملات تروریستی یازدهم سپتامبر 2011 مخالف بود. او به‌طور دقیق پیش‌بینی کرده بود که تحریک خشم آمریکا به تلاش‌های جهانی القاعده آسیب خواهد زد.
در ادامه این مقاله آمده است: سیف‌العدل از جمله شخصیت‌های برجسته القاعده است که پس از حمله آمریکا به افغانستان، به ایران گریخت. برخی اعضای القاعده از جمله سیف‌العدل در ایران بازداشت شدند و در مکانی خارج از تهران در حبس خانگی قرار گرفتند. «نومان بنوتمن»، جهادگرایی که در گذشته با القاعده در افغانستان، پاکستان و سودان مرتبط بود و هم‌اکنون به‌عنوان تحلیل‌گر امنیتی در لندن مستقر است، می‌گوید: سیف‌العدل تا زمان معرفی جانشین دائمی بن‌لادن، رهبر موقت القاعده خواهد بود. در حال حاضر، از مکان سیف‌العدل اطلاعی در دست نیست. برخی تحلیل‌گران و مقامات اطلاعاتی می‌گویند که او سال گذشته ایران را ترک کرده و دوباره به القاعده در مرز پاکستان و افغانستان پیوسته است.
در پایان این مقاله آمده است: مطرح شدن سیف‌العدل به‌عنوان جانشین موقت بن‌لادن، دوباره پرسش‌هایی را در مورد اعضای القاعده که به ایران گریخته‌اند، برانگیخته‌ است. ایران و القاعده با وجود آنکه با یکدیگر اتحاد ندارند؛ اما در مواقعی مطابق منافع دوجانبه با یکدیگر ارتباط برقرار کرده‌اند. رژیم شیعه ایران عموماً دشمن سازمان سنی و تروریستی القاعده است؛ اما این دو، دشمنی مشترک به نام آمریکا دارند. در صورتی که سیف‌العدل یا هر عضو برجسته‌ دیگری از القاعده از سوی ایران آزاد شده باشد، ایران قطعنامه سازمان ملل را نقض کرده است و نیز اگر سیف‌العدل به رهبری فعال القاعده بازگشته است، به این معناست که فرماندهان ارشد القاعده با ایران پیوندهایی دارند؛ به‌ویژه آنکه «عطیه عبدالرحمان» که دولت آمریکا او را مرد شماره سه گروه القاعده می‌داند، نیز در ایران حضور داشته و اجازه یافته است از این کشور خارج شود.
بصیرت: تمام صغری‌کبری چیدن‌های آسوشیتدپرس برای این عبارت اتهامی است: «فرماندهان ارشد القاعده با ایران پیوندهایی دارند.» خواننده باهوش با مشاهده جمله آغازین یادداشت فوق متوجه می‌شد که قرار است نویسنده بحث را به کجا بکشاند. تمام ادعاهای نویسنده که در قالب عبارت‌های خشتی کنار هم چیده شده‌اند تا تکیه‌گاه محکمی را برای هدف آمریکا بسازند، واهی و خیالی هستند. مقامات آمریکا چه آنهایی که در گذشته سرنوشت سیاه مسخ مردم این کشور را رقم زدند و چه آنهایی که در حال حاضر زیرکانه‌تر آن طرح را دنبال می‌کنند، باید بدانند مردم آمریکا با مرگ بن‌لادن پرونده جنایت دولتمردان آمریکا در حادثه 11 سپتامبر را نمی‌بندند و آنها در نزد افکار عمومی آمریکا متهمان ردیف اولند؛ بنابراین، به گمان خود سعی نکنند با تغییر درباره مسائل مربوط به القاعده، از جمله ایراد اتهام به ایران، صورت مسئله یک جنایت بزرگ را که بانی‌اش بوده‌اند، پاک کنند.