شکست سیاست انزوا

فرامرز پارسا
کشورهای غربی که همواره به زعم خود به دنبال نمایش انزوای جمهوری اسلامی ایران بوده اند در هفته های اخیر نیز این روند را تکرار کرده اند که بررسی نتایج عملکردهای آنها حقایق دیگری را آشکار می کند.
نخست آنکه، بخشی از طرح آنها را در قبال تحولات منطقه می توان مشاهده کرد. آنها با تکرار پروژه ایران هراسی به طور مستقیم و یا به کارگیری کشورهای عربی منطقه تلاش کردند تا چنان وانمود سازند که منطقه در برابر ایران قرار گرفته است. هر چند که برخی کشورهای عربی منطقه در ابتدا در چارچوب خواست غرب حرکت کردند؛ اما در نهایت، آنها نیز بر نقش منطقه ای ایران و ناتوانی در نادیده گرفتن نقش آن اعتراف کردند. سفر دوره ای صالحی وزیر خارجه ایران به امارات، قطر، عمان و کویت و... گواهی بر این مهم است که نقشه های غرب را با ناکامی همراه ساخته است.
دوم آنکه، غرب تلاش داشته تا ایران را از کشورهای منزوی در صحنه سازمان های بین المللی معرفی نماید، در این چارچوب از هیچ اقدامی فروگذار نیست. غرب از الگو شدن ایران و ارسال پیام های آزادی خواهانه آن از طریق حضور در سازمان های بین المللی برای ملت ها و دولت های دیگر در هراس است، لذا سعی دارد تا از نقش آفرینی ایران در عرصه جهان جلوگیری کند. به رغم تکاپوی غرب برای این امر، روند تحولات از گرایشات گسترده جهانی به همگرایی با ایران حکایت دارد، چنانکه جمهوری اسلامی بار دیگر به عضویت تمیسیون جمعیت و توسعه سازمان ملل درآمده است. امری که خشم غرب به ویژه آمریکا را به همراه داشته، به گونه ای که «سوزان رایس» نماینده آمریکا در سازمان ملل پس از این انتخاب نتوانست عصبانیت کشور خود را پنهان سازد و صراحتاً آن را مغایر با سیاست های آمریکا برای انزوای جهانی ایران عنوان داشت.
سوم آنکه، نکته مهم دیگر در مورد جایگاه جهانی ایران، واکنش ها به تحریم شرکت ملی نفت ونزوئلا به دلیل همکاری با ایران است. آمریکایی ها به گمان اعمال فشار بر ایران، از تحریم شرکت ملی نفت ونزوئلا خبر دادند در حالی که واکنش به این اقدام در نهایت به رسوایی برای آمریکا مبدل شد. حمایت های مقامات و مردم ونزوئلا در حمایت از روابط با ایران، اجماع کشورهای آمریکای لاتین در محکوم سازی این اقدام آمریکا، عدم همراهی افکار عمومی و حتی دولت های جهانی با این زیاده طلبی واشنگتن، چندین اصل اساسی را آشکار ساخت.
اولاً این مواضع، جایگاه و اقتدار جهانی ایران را بیش از پیش نشان داد در حالی که همزمان، بیانگر تزلزل شدید موقعیت آمریکا در معادلات جهانی است.
ایران و آمریکا رقابت شدیدی در آمریکای لاتین دارند که تحولات اخیر نشانگر موفقیت جمهوری اسلامی ایران در برابر آمریکا در قبال این منطقه است.
ثانیاً مواضع ونزوئلا و کشورهای آمریکای لاتین نشان داد که اندیشه های مقاومت ایران در این منطقه به شدت رشد یافته که خود از دستاوردهای انقلاب اسلامی می باشد، در حالی که غرب، تمام تحرکات خود را بر مقابله با این مهم معطوف ساخته بوده است.
ثالثاً این اقدام آمریکا بار دیگر واهی بودن ادعای آمریکا در زمینه تغییر در سیاست هایش هم در قبال ایران و هم در قبال آمریکای لاتین را آشکار ساخته است؛ امری که رسوایی بزرگ برای سران آمریکا از جمله شخص اوباما می باشد.
به هر تقدیر، با توجه به آنچه ذکر شد می توان گفت که برخلاف ادعاها و تحرکات غرب برای تکرار انزوای ایران، نه تنها این ادعا محقق نشد، بلکه هر روز جایگاه ایران در جهان ابعاد گسترده تری به خود می گیرد.روند تحولات به خوبی نشانگر انزوای شدید آمریکا در تحولات منطقه ای و جهانی است در حالی که در مقابل، جمهوری اسلامی ایران با پیام های انقلاب اسلامی خویش، هر روز جایگاه رفیع تری در عرصه جهانی کسب می کند.