نعمت و نسبت عظیم

رضا گرمابدری
این روزها یعنی غوطه ور شدن در اعیاد فرخنده و خجسته ماه عزیز شعبان المعظم، جا دارد به مناسبت ولادت مسرت بخش و شادی آفرین امام حسین(ع) که نام شریفش تاج عزت و افتخاری شد بر سر پاسداران و سپاه، این مسئله بازخوانی شود که چرا از بین معصومین(علیهم السلام) نام مبارک امام حسین(ع) به عنوان «روز پاسدار» برای سپاه و پاسداران دلاور و جان برکف برگزیده شد و آیا پاسداران از این نسبت شریف و نعمت عظیم خوب پاسداری کردند یا خیر؟ تولد و تأسیس سپاه و پاسدار شدن در خون بود. سپاه تشکیل شد تا انقلاب را حفظ کند و انقلاب هزاران دشمن داخلی و خارجی قدار، جبار و خونخوار داشت. سپاه باید با چنین دشمنی مقابله می کرد و این مقابله خون می خواست که سپاه با منت، شهادت و خون دادن در راه انقلاب را پذیرفت. این تکوین و حرکت خونبار، یک مجموعه جوان شیعه و پرشور را که برای خودش رسالت عظیم تاریخی قائل است لاجرم به سمت و سوی سالار شهیدان و کربلا و عاشورا کشاند.
 ادامه دشمنی دشمنان، خط خونرنگ پاسداری را پررنگ تر و ممتد کرد تا آنجا که هر جوانی به محض یافتن توفیق پوشیدن لباس سبز پاسداری هویت جدیدی پیدا می کرد که او را به اردوگاه عاشورائیان ملحق و منتسب می ساخت. این الحاق و این انتساب زبانی و قیل و قالی نبود، چرا که در هر لحظه ای خون پاسدار جوانی در راه انجام وظیفه پاسداری بر زمین جاری بود. بدین سان واژه پاسدار با شهادت عجین شد. این ممتد شدن اجازه نداد پاسدار و سپاه دچار آفت مرورزمان و فرسایش بنیان سوز شود و بلکه با گذشت زمان شایستگی هایش را برای مفتخر شدن به انتساب به امام حسین(ع) بیشتر نشان داد.
آنهایی که در دوران دفاع مقدس کینه ورزانه، شاهد رشد و شکوفایی روزافزون سپاه بودند و برای نابودی و تضعیف سپاه نقشه می کشیدند، اما تمامی نقشه های آنها با شکست مواجه شد و ناکام ماندند، در این اندیشه بودند که اگر نتوانستند سپاه را در جنگ از کار بیندازند و نابود کنند، دوران پس از دفاع مقدس فرصت های خوبی را در اختیار آنان قرار خواهد داد، این اندیشه پلید و شیطانی در حالی در ذهن آنها تقویت می شد که سپاه هم خودش را برای بسیاری از مسائل ناشناخته دوران پس از جنگ آماده می کرد تا در روز حادثه غافلگیر نشود. به عبارتی سپاه با چشم باز و با برنامه، دوران پس از جنگ را آغاز کرد، برای زمانی که انقلاب با حمله ای از جنس نرم از داخل و خارج در 18 تیر 87 و فتنه 88 مواجه شد که در کمترین زمان توانست ساز و کار مواجه با دشمن و مزدوران و بازی خوردگانش را فراهم آورد.
پس از نقش آفرینی هوشمندانه و قدرتمندانه سپاه در فتنه 88 بود که دشمن متوجه شد، سپاه در دوران پس از جنگ و در زمانی که دشمن و وابستگانش با پنهان شدن در هزار توی مسائل متعدد و متکثر زندگی پرتحول و رنگارنگ جامعه امروز و نقاب های وسوسه انگیز و دلفریب که بسیاری را در یک نظر گمراه می کنند، مانند دوران دفاع مقدس آگاهانه و سنجیده عمل می کند و اجازه نمی دهد دشمن از پنهان کاری و عوامل فریب دهنده اش چندان استفاده کند، تصمیم گرفت با کمک عوامل و وابستگان داخلی اش سپاه را تخریب و ملکوک کند. در پی این تصمیم بود که انواع تهاجمات از خارج و داخل با شیوه ها و اشکال مختلف علیه سپاه شروع شد اما پاسداران با تجربه و در کنار آنها پاسداران جوانی که مشتاقانه این تجربه های گرانسنگ را فرا می گیرند، می اندوزند و به کار می ببندند با شناختی که از دشمن دارند و با بصیرت نافذی که در فراز و نشیب دوران پرحادثه سه دهه پس از انقلاب کسب کرده اند، هویت و رسالت پاسداری را بیش از هر زمان دیگری مد نظر قرار و نشان دادند برای عاشورایی بودن باید نسبت شان را با امام حسین(ع) حفظ کنند و نیز نیک دانستند تنها راه حفظ این نسبت عارفانه و عاشقانه ره سپردن در راهی است که امام خامنه ای (مدظله العالی) ترسیم می کنند. اینگونه که باشی یقیناً از این نعمت و نسبت عظیم خوب پاسداری کرده ای و روز سوم شعبان، روز توست ان شاء الله.