روزنامه هاآرتص ترور عماد مغنیه را بازی با آتش دانست و آن را اقدامی احمقانه خواند.
به گزارش خبرگزاری ها، روزنامه صهیونیستی هاآرتص افزود، فقط چند ساعت طول کشید که خوشحالی اسرائیل بعد از ترور عماد مغنیه، تبدیل به ترس و وحشت شود. در یک چشم بر هم زدن «دستاورد عظیم اطلاعاتی»، «اجرای نمونه» و... تغییر کرد و مسئولان امنیتی با هشدارهای خود ترس را در دل همگان افکندند و از آنها خواستند که سفر نکنند، هویت واقعی خود را فاش نکنند، احتیاط کنند و مراقب خود باشند.
این روزنامه افزود، آماده باش گسترده ارتش، تدابیر شدید امنیتی در سفارتخانه های اسرائیل در سراسر جهان این سؤال را به وجود آورد که ما چه نیازی به این ترور داشتیم.
هاآرتص نوشت، هرکسی که عماد مغنیه را ترور کرد با آتش بازی کرد، این آتش به اندازه ای خطرناک است که قابل توصیف نیست و امنیت اسرائیل را به خطر انداخت، بنابراین، باید این سؤال را مطرح کنیم که آیا ذره ای عقل و حکمت و دوراندیشی در این عملیات وجود داشت؟
این روزنامه صهیونیستی تصریح کرد، تاریخ نشان می دهد که هزار ترور مانند ترور مغنیه نفعی نداشته است، تمامی ترورهایی که توسط اسرائیل انجام شده ابتدا موجی از خوشحالی و احساس پیروزی ایجاد کرده و بلافاصله باعث شروع عملیات انتقام جویانه دردناکی علیه ما و تمامی یهودیان جهان شده است، افزون بر اینکه جایگزین های بسیاری برای افراد ترور شده یافت شده که چه بسا از اسلاف خود نیز تواناتر بوده اند.
هاآرتص اضافه کرد: «یحیی عیاش» را مانند فیلم های سینمایی از طریق تلفن همراه ترور کردیم ولی این فیلم در نهایت با یک عملیات و کشته شدن یکصد اسرائیلی خاتمه یافت. آیا کسی این سؤال را مطرح کرد که ضرورت چنین عملیاتی چه بوده است؟ چه کسی مسئول بود؟ تلفن همراهی که در دستان عیاش منفجر شد ما را به هیجان درآورد ولی در نهایت این دستگاه در برابر روی خود ما منفجر شد!
به نوشته این روزنامه اکنون ما ایهود باراک را به عنوان وزیر دفاع و مئیردگان را به عنوان رئیس موساد داریم که از بزرگ ترین هواداران عملیات جیمز باندی و ترور است. هیچکس نام دگان را بر زبان نمی آورد مگر آنکه در کنار آن سلسله مقالات طولانی در ابراز شگفتی و علاقه به عملیات او را نیز به خاطر آورد. بدین ترتیب با در اختیار داشتن زوج باراک- دگان می توان تصور کرد که رد پای اسرائیل در ترور عماد مغنیه نیز وجود دارد.
در همین رابطه یک مسئول موساد گفت: ترور عماد مغنیه نیازمند سال ها کار اطلاعاتی پیوسته با همکاری ده ها مأمور و مزدور موساد است که هر یک نداند دیگری چه کاری انجام می دهد.