مواضع یکسان با نهضت آزادی! / محمد‌مهدی تقوی

«سیدمحمد موسوی ‌خوئینی‌ها» پس از رحلت حضرت امام خمینی قدس سره الشریف گفت: «ما نسبت به برخی اندیشه‎های امام انتقاداتی داشتیم اما در زمان حیات ایشان به‎دلیل ریش‌سفیدی ایشان جرأت طرح آنها را نداشتیم.» این موضع باعث شد پس از رحلت حضرت امام(ره) رفته‌رفته مخالفت وی با جریان انقلاب تقویت شود و از نظر فکری از جمهوری اسلامی فاصله بگیرد. نقطه شروع فعالیت‎های موسوی خوئینی‎ها به‎عنوان یک عضو فعال سیاسی، بعد از انقلاب و در جریان تسخیر لانه جاسوسی بود. در واقع از جریان لانه به بعد خوئینی‌ها شناخته شد. علت ورود وی به جریان سیزدهم آبان، دوستی او با مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین حاج سیداحمد ‎آقا خمینی بود. ‌او به این واسطه وارد ماجرای لانه شد و در طول دوران گروگان بودن دیپلمات‎های آمریکایی توسط دانشجویان، تصمیم‌گیرنده مهمی بود. بعد از ماجرای تسخیر لانه نیز خوئینی‎ها، در میان دانشجویان فعالیت خود را ادامه داد. ‌از این مبدا به بعد، وی توانست در معادلات سیاسی، جایگاه ویژه‎ای پیدا کند. ‌بعد از پایان ماجرای لانه جاسوسی آمریکا، خوئینی‎ها مسؤولیت دادستان کل انقلاب را به‎عهده گرفت و از آنجایی که جزو جریان چپ اقتصادی به‎شمار می‎رفت، با صاحبان سرمایه به‎نوعی در تقابل قرار گرفت، اما بعد‎ها مواضع وی بازتاب‎هایی را برانگیخت و او را به عقب‎نشینی وادار کرد. در سال‎های 60 تا 62 خورشیدی، به‎دلیل مواضع ضد‎جنگ نهضت آزادی، وی به‎همراه عطاء مهاجرانی و برخی همفکران دیگر به‎صورت مشترک اطلاعیه‎هایی منتشر کرد و ضمن آن علیه نهضت آزادی موضع گرفت و حتی از تصمیم مقامات قضایی پیرامون تعطیلی روزنامه میزان؛ ارگان نهضت آزادی نیز استقبال کرد.
اما خوئینی‌ها پس از رحلت حضرت امام خمینی(ره)، مواضعی اتخاذ کرد که بی‎شباهت به مواضع سران نهضت آزادی نبود و از این رو از سوی جریان حزب‌اللهی و انقلابی بشدت مورد انتقاد قرار گرفت. در سال‌های اخیر، گروهک نهضت آزادی و خوئینی‌ها به قدری مواضع‌شان هماهنگ است که دیگر به جای ایجاد شگفتی، در میان ناظران و کارشناسان این احساس را القاء می‌کند که خوئینی‌ها از اول هم با انقلاب اسلامی نبوده است و فردی بوده که خود را در میان انقلابیون، جا زده بوده است.
وطن امروز