بیست سال محاصره ناعادلانه غزه

اختصاصی بصیرت/

پایگاه اینترنتی «هافینگتون‌پست» در مقاله‌ای در 27 ژوئیه 2011(5 مرداد) به محاصره بیست ساله غزه توسط رژیم صهیونیستی پرداخت و نوشت: کاروان آزادی به منظور چالش‌سازی علیه محاصره غزه از سوی اسرائیل، اعزام شد. این اقدام غیرعادلانه اسرائیل به عنوان نقض حقوق بین‌الملل محکوم شده است. هرچند اسرائیل از رسیدن کشتی‌ها به نوار غزه جلوگیری کرده؛ اما ابتکار عمل در جلب توجه رسانه‌ای به این مسئله موفقیت‌آمیز بوده است. اکثریت کسانی که در مورد این محاصره صحبت می‌کنند (رسانه‌ها، فعالان سیاسی و منتقدان)، سال 2007 را آغاز مشروعیت‌بخشی سهوی به توجیهات اسرائیل می‌دانند که محاصره غزه را به حوادث سیاسی پیوند زده است. به گفته دولت اسرائیل، این محاصره، پاسخی به تصرف نوار غزه از سوی حماس است. از جمله اهداف اعلامی اسرائیل، تضعیف حماس، توقف راکت‌پرانی و آزادسازی «گلعاد شلیط» بوده است؛ اما این محاصره که به ادعای دولت اسرائیل جنگی اقتصادی است، در سال 2007 آغاز نشد. حتی سال 2006 نیز که اسرائیل علیه غزه تحریم‌های اقتصادی اعمال کرد، سرآغاز محاصره غزه نبود. محاصره نوار غزه، روندی است که از بیست سال گذشته آغاز شده است.
در پایان مقاله آمده است: ساری باشی، بنیان‌گذار و مدیر مؤسسه گیشا، که به عنوان سازمانی غیردولتی در حمایت از آزادی آمد و شد فلسطینی‌ها فعالیت می‌کند،‌ می‌گوید «محاصره تدریجی غزه در سال 1991 آغاز شد؛ یعنی درست هنگامی که مجوز خروج برای فلسطینی‌ها و اجازه یافتن آن‌ها به مسافرت آزادانه از طریق اسرائیل و اراضی اشغالی فلسطین توسط اسرائیل لغو شد. پس از آن تصویب شد که ساکنان غیریهودی غزه و کرانه باختری باید برای مسافرت مجوزهای فردی دریافت کنند.» این اقدام اسرائیل در طول انتفاضه اول بود. در حالی که انتفاضه اول تنها در ذهن غربی‌ها تصویر مهاجمان انتحاری را به تصویر می‌کشد، باید به یاد داشته باشیم که انتفاضه اول به عنوان خیزشی غیرخشونت‌‌آمیز آغاز شد که با نافرمانی مدنی، اعتصابات و تحریم‌ کالاهای اسرائیلی همراه بود. بنابراین، لغو مجوز خروج عمومی در طول این دوره، نشان‌دهنده این موضوع است که محدودیت آزادی آمد و شد فلسطینی‌ها در نگرانی‌های امنیتی ریشه ندارد. بلکه به نظر می‌رسد این اقدام، ماهیتی تنبیهی داشته است که به منظور مجازات فلسطینی‌ها به دلیل مقاومت در برابر اشغالگری اسرائیلی‌ها صورت گرفته است؛ اما واقعیت این بود که برخلاف ادعای اسرائیلی‌ها در مورد تهدید حملات انتحاری، اکثریت فلسطینی‌ها مهاجم انتحاری نبودند. در حال حاضر، به دلیل این روند طولانی، وضعیت نوار غزه بحرانی شده و اقتصاد این منطقه از هم پاشیده است؛ به‌طوری‌که مطابق برخی برآوردها در غزه، میزان بیکاری حدود 50 درصد است؛ از هر پنج فلسطینی، چهار نفر به کمک‌های بشردوستانه وابسته است و بیمارستان‌ها توان ارائه خدمات ندارند و خانواده‌ها از هم پاشیده است.