اختصاصی بصیرت/
گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «دیلیبیست» 30 ژوئیه 2011 (8 مرداد) در مقالهای به تحریمهای آمریکا علیه ایران پرداخت و نوشت: آمریکا تمایل دارد از تحریمها بهعنوان جایگزینی برای نیروی نظامی استفاده کند. هفته گذشته والاستریتژورنال گزارش داد که تلاشهای دولت ایران برای کاهش تأثیرات تحریم غرب با هدفمندسازی یارانهها، نشاندهنده تأثیرگذاری این تحریمهاست؛ اما اندکی زود است که در این مورد قضاوت نهایی کنیم. برنامه تحقیقات تسلیحات هستهای ایران ظاهراً بهسرعت در حال پیشرفت است. دلیل تلاش دولت برای ساختاربندی دوباره اقتصاد در راستای کاهش تأثیر تحریمها بر زندگی روزمره مردم است. تحریمهای اقتصادی حداقل در کوتاهمدت، به یک رژیم نامطلوب یا حامیان قدرتمند آن ضربه نمیزند. آنها به سطوح پایین جامعه آسیب خواهند رساند. ما غربیها در اعمال تحریمها بهمنظور مجازات، به این نکته باید توجه کنیم. تحریمهای صورت گرفته علیه ماداگاسکار نمونه قابل توجهی است. دو سال پیش، بعد از کودتای نظامی که به سرنگونی رئیسجمهور این کشور منجر شد، تحریمهایی علیه آن به تصویب رسید. شرایط کنونی این کشور بهگونهای است که علاوه بر کمبود غذا، وضعیت اقتصادی آن نیز بسیار بحرانی شده است.
در ادامه مقاله آمده است: آسیب رسیدن به مردم عادی از جمله مسائل مربوط به تحریمهای غربی است. تحریمهای ماداگاسکار به محرومیت مردم عادی از غذا و دارو منجر شده است. در حال حاضر، تحریمهای به اصطلاح هوشمند به کار میرود؛ اما هنگامی که طرف مقابل ما رژیمی اقتدارگراست، این مسئله ضربه به رژیم و حامیان قدرتمند آن را کماثرتر میکند. دیکتاتورها در سراسر جهان تلاش میکنند کنترل اقتصاد را به دست بگیرند و منابع مالی را به دوستان و حامیان خود منتقل کنند. در صورتی که تحریمها اجازه واردات منابع محدود غذا و سایر ملزومات را بدهد، رژیم، طبقه فقیر جامعه را در اولویت قرار نمیدهد و غذا و دارو صرف ارتش، رهبران احزاب و ثروتمندان و قدرتمندان حامی احزاب میشود.
در پایان مقاله آمده است: اولویتدهی ما به تحریمها به جای حمله نظامی مستقیم، به معنای خشونتگریزی نیست. تحریمها بهسادگی به جای تأثیرگذاری بر قدرتمندان، طیفهای ضعیف را متضرر میکند. «ریچارد نورمن»، فیلسوف و تحلیلگر سیاسی، در اینباره میگوید: «تحریمها از نیروی قهرآمیز برای آسیب رساندن به مردم بیگناهی استفاده میکنند که به هیچ عنوان جرمی مرتکب نشدهاند.» در واقع، نتیجه تحمیل تحریمها چیزی جز مجازات فقرا نیست. هرچند در طولانیمدت ممکن است این تحریمها برای آن رژیم مخرب باشد. البته امیدواریم رژیم تحریم شده، روش خود را تغییر دهد یا سرنگون شود که در صورت عدم تحقق چنین هدفی، ما کار غیراخلاقی انجام دادهایم. باراک اوباما بارها در مورد نظریه جنگهای منصفانه و غیرمنصفانه به عنوان راهنمای توسل به زور در خارج مرزها صحبت کرده است؛ اما این نظریه در مورد تحریمها شفافیت ندارد. دقیقاً به این دلیل که نتیجه تحریمها آسیب رساندن به مردم فقیر است. اصل بنیادین نظریه جنگ منصفانه بر مبنای هدفگیری نظامیان است. نظام تحریمها عامدانه غیرنظامیان را هدف قرار میدهد. نتیجه تحریمها که با هدف تغییر رفتار رژیم صورت میگیرد، چیزی جز حملات غیرمستقیم علیه طبقات فقیر آن جامعه نیست. در مورد ایران باید گفت نظام تحریمها کاملاً ناکام بوده است. در عین حال، دولت ایران مجبور شده است بازتوزیع درآمدهای ملی را ساماندهی کند. رژیم ایران بهسرعت در حال پیشبرد برنامه هستهای خود است. بهطوریکه با وجود اختلاف نظر کارشناسان غربی در مورد روند تکمیل ساخت تسلیحات هستهای توسط ایران، اخیراً دستگاه اطلاعاتی ارتش اسرائیل برآورد کرده است که ایران احتمالاً ظرف یک سال آینده توانایی ساخت تسلیحات هستهای را پیدا میکند.
بصیرت: نویسنده متن به جای طولانی کردن بحث و آوردن یک توضیح طولانی اضافی، میتوانست مسیر بحث «تأثیر تحریمها بر ایران» را دنبال کند؛ اما این راه را پیش نگرفت. چرا؟! به سبب اینکه وی هدف دیگری را دنبال میکرد و ادامه مسیر، وی را به هدفش نمیرساند. هدف هم این بود که به مخاطبان القا کند که آمریکاییها تا چه میزان به رفاه و امنیت مردم غیرنظامی توجه دارند! و با اینکه اینگونه ملاحظات، زمان دستیابی آنها به اهدافشان را طولانی میکند؛ اما آنها حاضرند به خاطر مردم آن را بپذیرند تا مردم آسیبی نبینند! نویسنده، این نمایش مضحک و مزورانه را در حالی به راه انداخته است که آمریکا برای رسیدن به اهدافش به شهروندان خودش هم رحم نمیکند و امروزه محروم شدن شهروندان آمریکایی از حقوقشان از مهمترین مسائلی است که اندیشمندان این کشور را با آن درگیر کرده است و اخیراً یکی از این افراد که حقوقدان است گفته: آمریکاییها در همهجای آمریکا تحت کنترلند و مورد جاسوسی واقع میشوند.