معضلی به نام منافقین در اردوگاه سبزها

مهدى سعیدى
شاید مهم ترین هنر سران فتنه و فتنه سبز را بتوان در این دانست که برای اولین بار در تاریخ انقلاب اسلامی، توانست همه جریان های ضدانقلاب را در اردوگاهی واحد و با علم و پلاکاردی مشابه گرد هم آرد تا دشمنان انقلاب اسلامی با تمام توان اهداف خود برای براندازی نظام جمهوری اسلامی را دنبال کنند. این اردوگاه آنقدر «جادار و وسیع» طراحی شده بود که حتی امکان حضور برای سلطنت طلبان، منافقان و بهائیان نیز در آن وجود داشت و این جریان ها نیز در یسار و یمین موسوی و کروبی جولاندار میدان شدند!
طرح ریزی اردوگاهی بدان وسعت، با این هدف انجام پذیرفت که طراحان حقیقی صحنه کودتای مخملین به خوبی آگاه بودند که نظام اسلامی شجره طیبه ای است که برای ضربه زدن به آن باید تنها با تمام توان وارد میدان شد، لذا تلاش شد تا از همان ابتدا این ائتلاف را موسع دیده و جایگاهی نیز برای افرادی چون رضا پهلوی و مسعود و مریم رجوی نیز در این اردوگاه در نظر گرفته شود.
همین موضوع بود که گروهک منافقین را به فعال صحنه اغتشاشات مبدل ساخت و بلافاصله ایادی آنها وارد خیابان های پایتخت شدند. حضور و دستگیری هواداران و اعضای آموزش دیده گروهک منافقین در حوادث 25خرداد، 30 خرداد، 13 آبان و بالاخص روز عاشورا در سال88 و حوادث بهمن و اسفند 89 موضوعی نیست که امکان تکذیب آن وجود داشته باشد. ترور دانشمندان هسته ای چون شهید دکتر مسعود علیمحمدی و شهید دکتر مجید شهریاری نیز اقداماتی بود که توسط منافقین در هیاهوی فتنه سبز انجام شد تا نام فتنه گران و منافقان برای همیشه با هم پیوند خورد!
علاوه بر حضور فیزیکی، سازمان با صدور بیانیه هایی به حمایت تمام عیار از فتنه گران پرداخت. اولین بیانیه منافقین توسط مریم رجوی در 24 خرداد صادر شد که از فتنه گران خواسته بود که به خیابان ها بریزند! سازمان حتی از حاشیه سازان نماز جمعه آقای هاشمی نیز نگذشت و با صدور بیانیه ای به حمایت از آنان پرداخت. در پیامی دیگر سرکرده منافقان «هرگونه تعرض به میرحسین موسوی و خانواده و اطرافیان او از سوی نظام» را محکوم کرد! در طول دوران تداوم فتنه همراه با سران فتنه، سران منافقین نیز به مناسبت های مختلف بیانیه صادر کردند! اتفاقاً در همین بین بود که موسوی نیز با عنایتی خاص! هواداران منافقین را که اغلب در روز عاشورا به خیابان آمده و به هتک حرمت مقدسات مشغول بودند را مردمانی «خداجو» خواند!
در همین دوران بود که سایت های فتنه گر، با هدف تظلم خواهی! و مظلوم نمایی برای گروهک منحط منافقین، تلاش کردند تا موضوع اعدام جمعی از اعضای زندانی گروهک منافقین در تابستان سال 1367 را در صدر تبلیغات رسانه ای خود قرار دهند و حضرت امام(ره) و نظام اسلامی را متهم و محکوم سازند. این در حالی بود که تمامی معدومان مذکور، پیش از این در دادگاه صالحه به جرم خیانت به ملت و آلوده بودن دستان شان به خون جوانان وطن، به اعدام محکوم شده بودند.
اما بعد از گذشت دو سال همراهی و ائتلاف، ظاهراً مشخص شده که این همکاری جز آبرو ریزی سودی برای فتنه گران نداشته است، لذا جمعی از اصحاب خارج نشین فتنه در تلاش برآمده اند تا برای آبروی از دست رفته فتنه سبز کاری کرده و تا بیش از این مفتضح نشده اند، خرج خود را به ظاهر هم که شده از گروهک تروریستی منافقین جدا کنند.
به تازگی جمعی از این افراد در نامه ای از دولت آمریکا درخواست کرده اند که «از خلط هویت این سازمان شناخته شده تروریستی با کیان «جنبش سبز» ایران خودداری کرده تا مردم ایران به مبارزه خود برای نیل به دموکراسی و حقوق بشر ادامه دهند.» این نامه که در آستانه تصمیم نهایی دولت آمریکا جهت خارج کردن نام منافقین از فهرست تروریستی و معرفی آن سازمان به عنوان «اپوزیسیون اصلی نظام اسلامی»، نوشته شده را افرادی چون: اروند آبراهامیان، فاطمه حقیقت جو، رامین جهانبگلو و محسن کدیور امضا کرده اند.
این اقدام آمریکا به خوبی ماهیت جنایتکارانه نظامی که به آمال و آرزوی روشنفکران سکولار فتنه سبز تبدیل شده را آشکار می سازد و رونمایی است واقعی از ادعاهای ناگفته ای که در پس شعارهایی چون دموکراسی و حقوق بشر نهفته است. از نگاه ملت ایران نیز اقدامات تروریستی و شعارهای سکولاریستی، دو روی یک سکه اند که در مشت دشمنان نظام اسلامی قرار دارد و با توجه به شرایط، یک روی آن را آشکار می سازند. یک روز از فتنه گران سبزپوشی چون موسوی و کروبی حمایت می کنند و دیگر روز گروهک تروریستی منافقین را به عنوان اپوزیسیون اصلی نظام اسلامی معرفی می کنند!