گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «اویلپرایس» در مقالهای به منافع مشترک ایران و ترکیه در حوزه انرژی پرداخت و نوشت: خطوط نفتی و انرژی، تأثیر بسیاری در تغییر کانونهای ژئوپلیتک منطقهای دارند، ائتلافهای سنتی قدیمی را تضعیف میکنند و گروهبندیهای سیاسی جدیدی را به وجود میآورند. در این میان، ایران پس از انقلاب 1979 هدف تحریمهای آمریکا بوده که اخیراً میزان این تحریمها به دلیل برنامه هستهای ایران تشدید شده است؛ اما دلیل اتکای ترکیه بر ایران علاوه بر گاز طبیعی، روابط تجاری دوجانبه و رو به گسترش آنهاست که این موضوع، اهداف آمریکا در انزوای دولت ایران را تضعیف میکند. ترکیه در حال حاضر مجبور است 90 درصد نیازهای انرژی خود را از دشمن سنتی خود، روسیه وارد کند. واردات انرژی به ترکیه در نیمه نخست امسال 41 درصد افزایش یافته است. در دهه گذشته، ترکیه 93 درصد نفت و 98 درصد گاز طبیعی خود را وارد کرده است. دولت ترکیه با وجود اینکه از حضور حکومتی اسلامی در ایران خشنود نیست، دیدگاهی مثبت به ایران، همسایه شرقی خود دارد. در حال حاضر، ایران و ترکیه در حوزههای مختلفی از جمله تجارت و انرژی و نیز مبارزه با تروریسم، قاچاق مواد مخدر و ارتقای ثبات در عراق و آسیای مرکزی (حوزههای سنتی منافع و رقابت مشترک) با یکدیگر همکاری میکنند.
در پایان مقاله آمده است: اگرچه گسترش روابط ترکیه و ایران مایه ناخشنودی آمریکاست؛ اما دولت آمریکا نمیتواند از آن جلوگیری کند؛ بهویژه آنکه ترکیه نقطه مهمی برای حضور نظامی آمریکا در عراق است و پنتاگون از پایگاه هوایی اینجیرلیک ترکیه در جنوب این کشور استفاده میکند. قلب پیوند انرژی ترکیه و ایران خط لوله تبریز- آنکاراست. ترکیه از گاز طبیعی برای مصرف نیمی از کارخانههای برق خود استفاده میکند. پس از روسیه، ایران دومین صادرکننده بزرگ گاز طبیعی بهشمار میرود. این خط لوله از زمان بهرهبرداری تاکنون مکرراً هدف حمله پکک قرار گرفته است. ماه گذشته نیز صادرات نفتی به ترکیه به دلیل انفجار خط لوله کرکوک-یومورتالیک بهطور موقت قطع شد؛ اما این خط لوله بهسرعت تعمیر شد و جریان انتقال نفت به ترکیه از سر گرفته شد. اوایل صبح جمعه، خط لوله تبریز-آنکارا بار دیگر منفجر شد که این انفجار به پکک نسبت داده شده است. در هر صورت، دولت ترکیه در شرایط کنونی با وجود مخالفت شدید آمریکا، تحریمها را نادیده گرفته و به همکاریهای خود با دولت ایران ادامه میدهد.