گناه سیاسی!

اختصاصی بصیرت/
فرق نمی‌کند فردا عید باشد یا پس‌فردا. مهم حفظ و نگهداری آن‌چیزی است که خدا با لطف و کرمش در انبان روزه‌داران ریخته است. همه روزه‌داران دستشان پر است، حتی کسانی که گمان می‌کنند کمترین پاداش را دریافت کرده‌اند؛ زیرا کم‌بودن درباره اعطا از ناحیه جود و کرم الهی معنا ندارد. در روز عید سعید فطر، همه روزه‌داران غنی هستند. چه غنایی بالاتر از کسب عفو و بخشش آفریدگار یکتا. این غنی‌شدن با یک «امای» بزرگ همراه است؛ اینکه به فرموده امام خامنه‌ای(مدظله‌العالی): «این مایه تقوایی را که در این ماه برای شما به دست آمد، قدر بدانید. این را حفظ کنید. این از دست می‌رود... بدانید یک مقدار صفا، معنویت و لطف در شما پیدا شده، این را نگهش دارید. نگه‌داشتن آن در درجه اول به این است که تا آنجایی که می‌توانید، سعی کنید گناه نکنید.» از تقسیم‌بندی گناه به کبیره و صغیره معلوم می‌شود گناه درجه و مرتبه دارد و نیز در حالی که گناهی در گروه گناهان کبیره یا صغیره قرار دارد و از منهیاتی است که نام و نشان مشخص دارد، می‌تواند بنا بر اقتضائاتی، عناوین دیگری هم داشته باشد، از جمله گناهان سیاسی که با وجود اهمیت زیاد، بعضاً‌ کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد و در بیشتر اوقات با آن به گونه‌ای رفتار می‌شود که در سخت‌گیرانه‌ترین برخورد، در حیطه امور مباح دیده می‌شود. اهمیت این بحث به این است که عرصه سیاست، جولانگاه اموری است که متصف به صفت «کثیر» هستند؛ از این‌رو، بسیاری از گناهان در این عرصه فراگیرند و در نتیجه تشدید می‌شوند. برای مثال، دروغ و یا تهمت در حوزه شخصی متوجه یک فرد می‌شود؛ اما همین دروغ و تهمت وقتی وارد عرصه سیاست شد و ابزار سیاسی فتنه‌گران قرار گرفت و به دروغ به نظام اسلامی تهمت تقلب در انتخابات را زدند، گرفتار گناه متصف به صفت «کثیر» شدند؛ زیرا نظام یک فرد نیست، یک مجموعه متشکل از میلیون‌ها انسان است. آثار مترتب بر کاسته‌شدن از میزان گناه در عرصه سیاست، آنچنان مؤثر و گسترده است که بلافاصله می‌توان آثار اعجاب‌آور آن را در سایر عرصه‌ها مشاهده کرد و چه زیباست اگر عالمانه در روز عید سعید فطر خوانده شود: «اللهم... اسئلک... ان تصلی علی محمد و آل محمد و ان تدخلنی فی کل خیر ادخلت فیه محمدا و آل محمد و ان تخرجنی من کل سوء اخرجت منه محمدا و آل محمد.» ان‌شاءالله
عید فطر بر روزه‌دارانی که طعم بندگی را چشیدند، مبارک‌باد.