ترکیه در پی شکار فرصت‌هاست

اختصاصی بصیرت/
 گروه ترجمه - روزنامه هاآرتص 4 سپتامبر 2011 (13 شهریور) در مقاله‌ای به‌قلم «زوی بارئل» به اقدامات ترکیه برای احقاق حقوق قربانیان حمله به کاروان آزادی پرداخت و نوشت: اخراج سفیر اسرائیل از ترکیه و کاهش روابط دیپلماتیک، کمترین اقدامی بود که دولت ترکیه انجام داد. ترکیه با حمایت از اقدامات حقوقی علیه اسرائیل از سوی خانواده‌های قربانیان کشتی مرمره در دادگاه‌های داخلی و بین‌المللی و نیز طرح شکایت در دادگاه بین‌المللی لاهه علیه محاصره غزه می‌تواند قدرت خود را نشان دهد. مراجعه ترکیه به دادگاه‌های داخلی و بین‌المللی می‌تواند بر مسافرت‌های خارجی مقامات و تصمیم‌سازان اسرائیلی تأثیر بگذارد و در عین‌حال، مراجعه به دادگاه بین‌المللی لاهه، مسئله غزه را از سطح محلی به سطحی بین‌المللی می‌کشاند که در واقع تاکنون در سیاست‌های اسرائیل در قبال غزه تأثیر نگذاشته است. به نظر می‌رسد ترکیه در پرتو جایگاهش در جامعه بین‌الملل در هفته‌های اخیر، بتواند حمایت بین‌المللی را برای اقداماتش علیه اسرائیل کسب کند.

    در پایان مقاله آمده است: اما درخواست ترکیه برای عذرخواهی اسرائیل، پرداخت غرامت به قربانیان و لغو محاصره غزه عمدتاً در تعهد اردوغان به طرفدارانش ریشه دارد. این موضوع به شاخصه مشترک، وحدت‌بخش و ملی ترکیه و بخشی از اعتبار ملی و سیاست داخلی این کشور بدل شده است. مفهوم اعتبار ملی نیز اسرائیل را به دام انداخته است. به طوری که اسرائیل حداقل در دو موقعیت، عذرخواهی هوشمندانه از ترکیه را به دلیل مخالفت‌های اویگدور لیبرمن، وزیر خارجه و موشه یعلون، معاون نخست‌وزیری رد کرده است. ترکیه کشوری دشمن به‌شمار نمی‌رود. احمد داوداغلو، وزیر خارجه ترکیه تأکید کرد اقدامات ترکیه نتیجه سیاست‌های دولت نتانیاهو است و در راستای آسیب‌رسانی به اسرائیل یا ملت یهود نیست. او از دولت اسرائیل خواست اشتباهات خود را جبران کند؛ زیرا این اشتباهات برای رابطه دوستانه ترکیه و ملت یهود غیرسازنده است. اظهارات داوداغلو اساساً به این دلیل است که ترکیه اقدامات خود علیه اسرائیل را ابزاری برای تغییر سیاست‌های اسرائیل می‌بیند. آن‌ها تمام گزینه‌ها را به دست اسرائیل می‌دهند و تأکید می‌کنند ترکیه تمایل دارد روابط خود را با اسرائیل حفظ کند.