نمایاندن ذات واقعی!على اسماعیلى

اختصاصی بصیرت

«مشکلات ما از بهمن 57 زمانی که آقای [امام] خمینی آمد به وجود آمد. مقامات جمهوری اسلامی سرشار از کینه و نفرت هستند. ریشه خشونت روحانیون هستند، جامعه جهانی باید وضعیت جمهوری اسلامی را درک کرده و در جهت تحریم های بیشتر اقدام کنند.» اینها بخشی از افاضات «احمد ملکی» دیپلمات دیروز وزارت خارجه و پناهنده امروز به دامان غرب است. او که به واسطه نسبت فامیلی با کروبی (خواهرزاده ایشان) سال های سال با سوءاستفاده از این نسبت، مناصب دولتی را اشغال کرده بود و در دوران مسئولیتش در نظام جمهوری اسلامی، همواره خود را از دوستداران واقعی نظام، سرباز امام و رهبری می دانست،اما امروز کارش به جایی رسیده است که برای از دست ندادن رزق و روزی خود و حمایت های دول غربی، سخنانی را به زبان می آورد که باب طبع دشمنان نظام انقلاب است و به نظام القاب و اتهاماتی نسبت می دهد که اگر کسی از گذشته وی خبر نداشته باشد، فکر می کند که نامبرده از همان ابتدای پیروزی انقلاب مخالف نظام جمهوری اسلامی و مدافع بزرگ حقوق بشر! بوده است و هیچ گاه هم هیچ مسئولیتی در نظام اسلامی نداشته است.
ایشان در ادامه مصاحبه اش با صدای آمریکا، درباره نظام اسلامی چنین می گوید: ذات جمهوری اسلامی از همان اول که روی کار آمد با خشونت بوده، جمهوری اسلامی متعهد به موازین هیچ قانون بشری نیست و در طول عمر خود هر حرکتی را با خشونت پاسخ داده است.» حال سوال این است که، ایشان که معتقد است، ذات جمهوری اسلامی از همان ابتدا باخشونت و ضدبشری بوده است، چرا چندین سال منصب و مسئولیت های دولتی را در چنین حکومتی اشغال کرده بود. از سوئی، وی که معتقد است ریشه خشونت، روحانیون هستند، آیا هیچ گاه به دایی مکرم خود!(کروبی) نیز چنین سخنی را گفته است؟! یا اینکه امروز بنا به مقتضیات و شرایط خاص پناهندگی! مجبور به نان به نرخ روز خوردن و گفتن چنین سخنانی است. البته واقعیت این است که، نه بر ایشان و نه بر دیگر فراریان و پناهندگان به استکبار جهانی حرجی نیست، یعنی اگر گفتار و رفتار امروز آنان (در دامان اربابان شان) با گفتار و رفتار دیروزشان (به هنگامی که در ایران بوده و مسئولیت های دولتی نیز داشته اند)، متفاوت است، جز به بوقلمون صفتی آنان و نفاق آنان اشاره ای ندارد، از طرفی این افراد از همه جا رانده و از همه جا مانده، مجبور به گفتن چنین حرف ها و سخنانی هستند، سخنانی که باب دل اربابان غربی شان باشد و اصلاً نمی توانند، خلافت نظر اربابان شان سخنی به زبان آورند، چرا که زندگی خفت بار امروز آنان در غرب، با جیره و مواجبی می گذرد که در دریوزه گی آنان از غرب نهفته است. از نکات جالب در رفتار امروز افرادی مانند ملکی (تا پیش از گریختن و پناهندگی به غرب) انتصاب ایشان به جریانی است که خود را پیرو خط امام می دانند، اما هر روز که می گذرد، چهره وابستگان این جریان نمایان تر می شود که خود،حاکی از این است که بسیاری از افراد این جریان، نه تنها امروز از خط امام پشیمان شده و از آن عبور کرده اند، که برخی شان(مانند این خواهرزاده کروبی) از همان ابتدا هم اعتقادی به حضرت امام(ره) نداشته اند وخود نیز علناً در مصاحبه اش بر این نکته تأکیدکرده،مشکلات ایران را به زغم خود از سال 57 و از دوران امام راحل می داند. او و همفکران خارج نشینش اگر احیاناً چنانچه در دوران حضور در ایران ،حرف یا گفتاری هم از امام زده اند، از روی نفاق و فقط برای کسب منافع مالی و مادی زندگی شان بوده است و هیچ گاه، هیچ ارادتی به نظام و معمار بزرگ انقلاب نداشته اند، چرا که اگر چنین بود، حال و روز جریان اصلاح طلب، امروز اینچنین نبود و این همه در این جریان، خائن،وطن فروش و ضدانقلاب وجود نداشت؟! فتنه 88 یکی از دستاوردها و برکات مهمی که برای نظام در بر داشت، برداشتن پرده نفاق از همین چهره منافقانه این جریان مدعی خط امام بود. فقط کافی است که پای این حضرات اصلاح طلب به غرب باز شود تا ذات واقعی خود را نمایان کنند!