گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی والاستریتژورنال 14 سپتامبر 2011 (23 شهریور) به تحولات مربوط به خروج قریبالوقوع آمریکا از عراق پرداخت و نوشت: هفته گذشته همزمان با انتشار گزارش مربوط به کاهش نیروهای آمریکایی در عراق به 3 هزار نفر تا پایان سال، اختلافنظرهایی مطرح شد. باوجود محتوای توافقنامه امنیتی با دولت عراق مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی در دسامبر 2011، بسیاری از مقامات عالیرتبه ارتش آمریکا تا مدتها معتقد بودند نیروهای آمریکا چندین دهه در عراق خواهند ماند. آیا حمله به عراق و به جای ماندن کشتهها و زخمیها هدف آمریکا را محقق کرده و عراق بهعنوان یک دموکراسی نوظهور و فارغ از حملات افراطگرایانه میتواند به حیات خود ادامه دهد؟ اما وجود چالشهای کنونی به معنای عدم موفقیت در عراق نیست. در مقابل، باید گفت آمریکا در جنگ عراق پیروز شده است. یکی از موارد موفقیت مأموریتهای آمریکا مطابق تعریف نیروی عملیاتهای ویژه، کاهش سطح خشونت بوده است؛ بهطوریکه نیروهای امنیتی عراق میتوانند بهطور یکجانبه صلحی نسبی و پایدار را حفظ کنند؛ به این معنا که آنها بدون کمک آمریکا قادر به انجام عملیاتهای خود هستند.
در ادامه مقاله آمده است: خروج کامل آمریکا از عراق میتواند خطر بروز جنگ داخلی را به همراه داشته باشد؛ اما نیروهای آمریکایی دیگر وظیفه گشتزنی در خیابانها و حفظ امنیت را به عهده ندارند؛ این وظایف از سال 2008 تقریباً بهطور کامل به نیروهای امنیتی عراقی سپرده شده است. امروز بیشتر نیروهای آمریکایی در عراق فقط برای انجام مأموریتهای لجستیکی و غیرنظامی و نیز تعامل با مقامات نظامی و دولتی عراق، پایگاههای خود را ترک میکنند.
در پایان مقاله آمده است: نیروهای آمریکایی در هدفگیری شورشیان مورد حمایت ایران بسیار محدود بودهاند؛ زیرا دولت شیعه عراق از آنها حفاظت و حمایت میکند. مأموران نیروی قدس در عراق تقریباً غیرقابل دستیابی هستند و آنها از حفاظت دیپلماتیک دولت عراق برخوردارند. بنابراین، بهنظر میرسد آمریکا در مواجهه با ایران یا نمایندگان ایران، ضعیف و ناتوان است. باقی گذاشتن 3 هزار نیرو در عراق، آنها را در معرض خطری جدی قرار میدهد. بسیاری از اینکه ایران پس از خروج کامل آمریکا، از عراق، در این کشور نفوذ چشمگیری پیدا کند، وحشت دارند؛ اما ایران در این کشور نفوذ چشمگیر داشته است. از سال 1980 تا 2003، حزب الدعوه عراق در ایران و سوریه مستقر بود و این حزب همچنان با دولت ایران روابط مستحکم خود را حفظ کرده است. البته امیدها به کاهش نفوذ ایران در عراق پس از پیروزی نسبی حزب سکولار ایاد علاوی در انتخابات ملی عراق در مارس 2010، بیشتر شد. با وجود این، حضور آمریکا در عراق همچنان تسهیلکننده تقویت نفوذ ایران از طریق مقتدی صدر است که به دلیل مخالفت با اشغالگری آمریکا، از حمایت مردمی بسیاری برخوردار است. بنابراین، حضور آمریکا اعتبار را از دولت عراق میگیرد و نیروهای ضدآمریکایی و طرفدار ایران را تقویت میکند. همچنین حضور آمریکا در عراق برای ارتش آمریکا محدودیتهایی ایجاد میکند. هر روز که از حضور نیروهای آمریکایی در آنجا میگذرد، ایران میتواند روی تحریک مخالفت مردم آمریکا علیه حضور نیروهای این کشور در عراق و باز ماندن جبههای دیگر برای کشمکش با ایران یا سایر کشورها حساب باز کند.