آیا رژیم صهیونیستی به حیات خود ادامه خواهد داد؟

   گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی نشنال‌ریویو 22 سپتامبر 2011 (31 شهریور) به بحث بقای رژیم صهیونیستی پرداخت و نوشت: آیا اسرائیل به حیات خود ادامه خواهد داد؟ این پرسش از سال 1967 پرسیده نشده است. در آن هنگام اسرائیل ضعیف بود و اطراف آن را دیکتاتورهای عربی مجهز به تسلیحات پیچیده محاصره کرده بودند. در واقع، آن‌ها چنین تسلیحاتی را از شوروی به‌عنوان حامی خود می‌گرفتند؛ اما در حال حاضر اوضاع برای این کشور یهودی وخیم‌‌تر شده است. معترضان مصری به سفارت اسرائیل حمله کردند و قصد کشتن اسرائیلی‌ها را داشتند. آنچه در مورد چشم‌انداز سیاسی مصر باید گفت اینکه این کشور اسلام‌گراتر از گذشته خواهد شد و ممکن است توافق صلح با اسرائیل را لغو کند. یک موضوعی که معترضان سوریه و لیبی را متحد می‌کند اینکه آن‌ها ظاهراً از اسرائیل و در عین‌حال رژیم‌های خود نفرت دارند. بهار عربی دلیل ظهور دیکتاتورها در کشورهای عربی را به خوبی نشان می‌دهد. منتقدان پس از این انقلاب‌ها می‌توانند آزادانه زخم‌های عمیق بر پیکره جوامع خود مانند قبیله‌گرایی، عدم تحمل‌پذیری مذهبی، اقتدارگرایی، فساد فراگیر، اقتصادهای بسته و تبعیض جنسیتی را مورد بحث و بررسی قرار دهند.
   در ادامه مقاله آمده است: اما آنچه تاکنون از انقلابیون شاهد بوده‌ایم، رفتارهای ارتجاعی آن‌هاست. آن‌ها اغلب ظهور دیکتاتوری‌ها و مشکلات خود را ناشی از توطئه اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها می‌دانند. به طوری که نظام‌های قدرتمند در سال 1967 در خاورمیانه (مانند ایران، ترکیه، پاکستان و پادشاهی‌های خلیج‌فارس) عمدتا در کشمکش اعراب و اسرائیل خود را دخیل نمی‌کردند؛ اما حالا ایرانی هسته‌ای به‌طور جدی خواهان نابودی اسرائیل است. دولت اردوغان در ترکیه به اسلام‌گرایی عثمانی بازگشته و خواهان تنش‌آفرینی علیه اسرائیل است. پاکستان به عنوان میزبان و پرورش‌دهنده مهم جهادگرایان نیز در پی نابودی اسرائیل است. کشورهای نفت‌خیز خلیج‌فارس نیز از ثروت نفتی خود استفاده می‌کنند و مواضعی ضداسرائیلی دارند. سازمان ملل در قرن بیست و یکم نیز به دشمن دوفاکتو کشور یهودی اسرائیل بدل شده است. در عین‌حال، جهان غرب در آستانه ورشکستگی است. اتحادیه اروپا در آستانه انحلال است و جمعیت مهاجران اسلام‌گرای آن‌ها رو به افزایش است. در عین حال، آمریکا 16 تریلیون بدهی دارد و مردم آمریکا نیز از جنگ‌های این کشور خسته شده‌اند.
   در پایان مقاله آمده است: خاورمیانه عربی اسرائیل را به خاطر عدم اعطای حق بازگشت به فلسطینی‌ها محکوم می‌کند؛ اما همچنان در مورد پاکسازی یهودیان از شهرهای بغداد، دمشق و قاهره سکوت می‌کند. در گذشته جنگ‌ها زمانی آغاز می‌شد که کشورهای عربی تصور می‌کردند می‌توانند پیروز شوند و هنگامی که به نتیجه‌ای عکس می‌رسیدند، متوقف می‌شدند؛ اما حالا عوامل مختلف علیه اسرائیل صف‌بندی کرده‌اند. به‌طوری که دشمنان اسلام‌گرای اسرائیل مانند ترکیه و ایران جلودار مقابله با اسرائیل هستند؛ احتمالاً دولت‌های اسلام‌گرای عربی ظهور پیدا خواهند کرد؛ تروریسم اسلامی گسترش می‌یابد؛ یهودستیزی تشدید می‌شود؛ دلارهای نفتی نیز بیشتر به خاورمیانه سرازیر خواهد شد؛ بر تعداد نظام‌های اسلام‌گرای مجهز به تسلیحات هسته‌ای افزوده خواهد شد و بی‌تفاوتی آمریکا و اروپا به اسرائیل نیز افزایش خواهد یافت. خلاصه آنکه جنگ آینده علیه اسرائیل مرگ‌بارتر و بسیار متفاوت با جنگ‌های گذشته خواهد بود.