گروه ترجمه - روزنامه هاآرتص 22 سپتامبر 2011 (31 شهریور) به رویکرد چین در قبال حمله اسرائیل به ایران پرداخت و نوشت: یین گنگ، کارشناس سیاسی و استاد دانشگاه چین که به اسرائیل سفر کرده، در مورد برنامه هستهای ایران میگوید: «البته ما درک میکنیم که ایران به دنبال دستیابی به تسلیحات هستهای است و نگران این مسئله هستیم... اگرچه ایران اعلام کرده برنامه هستهای آن در راستای اهداف صلحآمیز است؛ اما دولت چین و سرویسهای اطلاعاتی این کشور معتقدند که ایران خواهان ساخت بمب هستهای است.» در حال حاضر، چین نیز مانند روسیه از پیوستن به آمریکا و سایر کشورهای غربی در تشدید تحریمها علیه ایران امتناع کرده است؛ اما از سوی دیگر چین به تحریمهای ضعیفتر علیه رژیم ایران رأی داد. چین از ایران نفت وارد میکند؛ اما تمایلی به ساخت رآکتورهای هستهای در ایران یا فروش تجهیزات هستهای به این کشور ندارد. این استاد دانشگاه و کارشناس سیاسی، سیاستهای چین در قبال خاورمیانه و بهویژه ایران را شفاف و ثابت توصیف میکند و میگوید: «این موضوع مبتنی بر فلسفه ما در خودداری از جانبداری در کشمکشهاست... ما تلاش میکنیم در کشمکش خاورمیانه بیطرف باشیم. در گذشته، در طول جنگ سرد، ما در کنار عربها علیه اسرائیل بودیم؛ اما این سیاست تغییر کرده است. امروز ما خود را دوست اسرائیل میدانیم و در عین حال تلاش میکنیم روابط دوستانهای با تمام کشورها داشته باشیم. ما دوست اسرائیل، ترکیه، ایران و عربها هستیم». وی در مورد تمایل به چین به نفوذ در تحولات خاورمیانه گفت: «چین نمیتواند برای تاثیرگذاری در تحولات منطقه کار زیادی انجام دهد. ما بهدنبال صدور انقلاب و حمایت از جنبشهای دموکراتیک نیستیم. ما به نفت برای اقتصادمان نیاز داریم و به همین دلیل ما به خاورمیانهای باثبات نیاز داریم. تنها در زمان صلح جریان نفت ادامه دارد.»
در پایان مقاله آمده است: این استاد دانشگاه به منظور اثبات مسئولیتپذیری چین در عرصه بینالملل به روابط ایران و چین در طول این سالها اشاره کرد. در سال 1993 این دو کشور توافقنامهای بهمنظور فروش راکتورهای هستهای کوچک چینی به ایران امضا کردند؛ اما دو سال بعد، روسیه به ایران پیشنهاد فروش راکتوری بزرگتر را ارائه کرد که ساخت آن تازه به اتمام رسیده است. هنگامی که در سال 1995 آمریکا و اسرائیل فهمیدند که برنامه هستهای ایران در راستای تولید تسلیحات هستهای است، آمریکا به چین فشار زیادی وارد کرد و چین نیز تصمیم گرفت تمام توافقنامههای هستهای با ایران را لغو کند. از آن هنگام به بعد چین به طور مستمر به منظور متقاعد کردن ایران به همکاری با جامعه بینالملل و اثبات صلحآمیز بودن برنامه هستهای این کشور تلاش بسیاری کرده و در عینحال از تحریمهای شورای امنیت حمایت کرده است. این استاد دانشگاه میگوید: «دستیابی ایران به تسلیحات هستهای مطابق منافع چین نیست... ما قطعاً خواهان توقف برنامه غیرصلحآمیز هستهای ایران هستیم. مطابق برآورد ما، ایران تاکنون تصمیم نهایی برای ساخت بمب هستهای را نگرفته است. آنها تمایل به ساخت تسلیحات هستهای دارند؛ اما هنوز تصمیم نهایی در این مورد نگرفتهاند... در عینحال، چین مخالف حمله نظامی به ایران است؛ زیرا این اقدام به بیثباتی منطقه و اختلال در جریان نفت منجر میشود؛ اما چین در صورت تصمیم اسرائیل برای حمله به ایران، اسرائیل را از این اقدام باز نخواهد داشت.»
بصیرت: «یین گنگ» مسئولیت رسمی در دولت چین ندارد و اظهاراتش از جایگاه یک تحلیلگر و استاد دانشگاه باید بررسی شود که در این صورت میتوان شبحی از موضع واقعی دولتمردان چینی را در اظهارات وی مشاهده کرد که بخش اصلی و اوقعی آن رابطه دوستانه با همه داشتن است که وی به آن اشاره کرد و در دیپلماسی چین مشاهده میشود. راهبرد چین استفاده کردن از همه است و شاید این راهبرد در جایی که چند کشور دارای اختلاف با یکدیگر هستند بهتر و کاملتر جواب بدهد.