اختصاصی بصیرت/
«محمود عباس»، رئیس حکومت خودگردان فلسطین، در بحبوحه برگزاری شصتوششمین مجمع عمومی سازمان ملل، طرح مشکوک به رسمیت شناخته شدن کشور فلسطینی برمبنای مرزهای سال 1967 را تحویل دبیرکل سازمان ملل داد و این در حالی بود که رژیم صهیونیستی و دولت آمریکا وانمود میکردند این طرح مشکوک را که موجودیت رژیم صهیونیستی را به رسمیت میشناخت و بخش قابل توجهی از سرزمین در خون تپیده فلسطین را به آن میبخشید، قبول ندارند! این طرح مشکوک، فارغ از اینکه رژیم صهیونیستی، آمریکا و سازمان ملل چه برخوردی با آن داشته باشند، لطمه اول و بزرگ را به پیکره مقاومت ملت فلسطین وارد میسازد و با سست کردن ارادهها، انگیزه مقاومت را در نزد کسانی که با تحمیل سختترین فشارها برای آزادی فلسطین سالها ایستادگی کردند، از بین میبرد و نظر رفاهطلبانی را که حاضرند برای تأمین دنیای خود به هر ذلتی تن دهند و در میان هر ملتی نیز وجود دارند، بر آنها تحمیل و مسلط میگرداند. در هر صورت، در چنین اوضاع و احوالی بود که به همت مسئولان ایرانی، پنجمین اجلاس بینالمللی حمایت از انتفاضه فلسطین در تهران برگزار شد و امام خامنهای(مدظلهالعالی) با حضور در آن اجلاس و ایراد بیاناتی روشنگر، مستدل، متین و قاطع، راه این انحراف خطرناک را مسدود و با ذکر دو نکته اساسی ذیل، بنیاد آن را ویران کردند:
1- مدعای ما آزادی فلسطین است نه آزادی بخشی از فلسطین. هر طرحی که بخواهد فلسطین را تقسیم کند، یکسره مردود است. طرح دو دولت که لباس حقبهجانب «پذیرش دولت فلسطین به عضویت سازمان ملل» را بر آن پوشاندهاند، چیزی بهجز تن دادن به خواسته صهیونیستها یعنی «پذیرش دولت صهیونیستی در سرزمین فلسطین» نیست... هر طرح عملیاتی باید برمبنای اصل: «همه فلسطین برای همه مردم فلسطین» باشد. فلسطین، فلسطین «از نهر تا بحر» است، نه حتی یک وجب کمتر. 2- برای دستیابی به این هدف والا، کار لازم است نه حرف؛ جدی بودن لازم است نه کارهای نمایشی؛ صبر و تدبیر لازم است نه رفتارهای بیصبرانه و دچار تلون. باید به افقهای دور نگریست و قدمبهقدم با عزم و توکل و امید به پیش رفت.
* منظور رود اردن تا ساحل دریای مدیترانه است.
