تأثیرات تحولات عربی بر ایران

اختصاصی بصیرت/
گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «اوراسیاریویو» 8 اکتبر 2011 (16 مهر) در مقاله‌ای به تأثیرات تحولات عربی بر ایران پرداخت و نوشت: ایران تاکنون از تأثیر بادهای تغییری که در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا وزیدن گرفته، نسبتاً در امان مانده است. با وجود این، این شرایط را نمی‌توان قطعی خواند. با توجه به توانایی مخالفان برای ایجاد موج به‌منظور بسیج افراد که نمونه آن در سال 2009 رقم خورد، این پرسش مطرح است که چرا در حال حاضر تأثیرپذیری چندانی از تحولات خاورمیانه در ایران مشاهده نمی‌شود؟ جنبش سبز که اغلب از سوی ناظران خارجی، علاجی برای ظهور دموکراسی در آینده خوانده می‌شود، نتوانسته درس‌هایی از اعتراضات سال 2009 بگیرد. در حال حاضر، درون جنبش سبز اختلافات بسیاری وجود دارد و در مورد اینکه بتواند طلایه‌دار هدایت تغییرات باشد، ابهاماتی وجود دارد.
در ادامه مقاله آمده است: دلایل اعتراضات مردمی در ایران بسیار است. حکومت دینی ایران در طول سه دهه حاکمیت، پس از چین بیشترین آمار اعدام را دارد. به دلیل این مسائل، پتانسیل‌های بسیاری برای اعتراض در ایران وجود دارد. به‌علاوه، شرایط بسیاری را برای بروز تحولات دموکراتیک در ایران می‌توان مشاهد کرد. جنبش سبز ایران در سال 2009 سرآغاز روزنامه‌نگاری شهروندی و کنش‌گری سایبری بود. ایران بیشترین آمار وبلاگ‌نویسان را به خود اختصاص داده است. به‌علاوه، ساختار پرچالش اقتصادی ایران برای بروز ناآرامی مزید بر علت است.
در پایان مقاله آمده است: در حال حاضر، به‌نظر می‌رسد ایران احتمالاً تغییرات سیاسی ناگهانی را تجربه نکند. در عین‌حال، اوضاع داخلی ایران عوامل ساختاری عمیق‌تری دارد که به ایمن ماندن ایران در برابر تب بهار عربی کمک می‌کند. درآمدهای نفتی ایران نیز احتمال بروز تغییرات دموکراتیک را کاهش می‌دهد. افزایش درآمدهای نفتی به تقویت حاکمیت کنونی ایران کمک می‌کند.
اخبار و تحلیل‌ها: نویسنده یادداشت فوق ظاهراً تصادفی پاسخ ادعاهایش را داده؛ آنجا که نوشت: «شرایط داخلی ایران عوامل ساختاری عمیق‌تری دارد که به ایمن ماندن ایران در برابر تب بهار عربی کمک می‌کند.» همین عوامل ساختاری عمیق است که موجب می‌شود مردم ایران از اعدام قاچاقچیان مواد مخدر، قاتلان شرور، سلب‌کنندگان امنیت حریم خصوصی و... حمایت کنند، پس اگر اعدام این جانیان مستحق مرگ، از نگاه دشمنان ایران مردود است، از طرف مردم ایران پذیرفته شده است و با شدت هم آن را مطالبه می‌کنند و به هیچ‌وجه این‌گونه مسائل نمی‌تواند عامل اعتراض شود.