سرنوشت طرح تشکیل کشور فلسطین

خبرگزاری رویترز 19 اکتبر 2011 (27 مهر)به موضوع درخواست فلسطین برای عضویت در سازمان ملل پرداخت و نوشت: در مورد طرح عضویت فلسطین در سازمان ملل احتمالا در 11 نوامبر همزمان با برگزاری نشست نهایی این شورا تصمیم‌گیری خواهد شد. این تاریخ نشان‌دهنده تاخیر در بررسی درخواست محمود عباس است که در 23 سپتامبر ارائه داده بود. در عین حال، امیدهایی در مورد گفت و گوهای غیرمستقیم اسرائیل و فلسطینی‌ها وجود دارد که قرار است هفته آینده برگزار شود. اسرائیل و آمریکا مخالف طرح فلسطینی‌ها برای عضویت فلسطین در سازمان ملل و شناسایی کشور فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه به پایتختی اورشلیم شرقی هستند و می‌گویند این اقدام با هدف نامشروع‌سازی اسرائیل صورت می‌گیرد. اما پرسش اینجاست که شورای امنیت و کمیته آن در مورد پذیرش عضویت فلسطین چگونه عمل خواهند کرد؟
در ادامه مقاله آمده است کشورهایی که به دنبال عضویت در سازمان ملل هستند، معمولا درخواستی به دبیرکل سازمان ملل ارائه می‌کنند که این موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل به منظور ارزیابی و دادن رای انتقال می‌دهد. در صورتی که 15 کشور عضو شورای امنیت درخواست عضویت را تایید کنند، برای تصویب به مجمع عمومی سازمان ملل با 193 عضو ارجاع می‌شود. پذیرش درخواست عضویت نیازمند دوسوم آرا (یا 129 رای) است. یک کشور نمی‌تواند به سازمان ملل ملحق شود، مگر آنکه شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل این درخواست را تایید کنند. تاکنون فلسطینی‌ها فاقد آرای کافی در شورای امنیت برای تایید درخواست خود بوده‌اند. قطعنامه‌های شورای امنیت برای تصویب نیازمند 9 رای موافق بدون وتوی سایر اعضا هستند. دیپلمات‌های شورای امنیت می‌گویند فلسطینی‌ها ظاهرا هشت حامی در شورای امنیت دارند که در این میان بوسنی تنها عضوی است که هنوز تصمیم در مورد نوع رای نگرفته است. گابون و نیجریه پیشتر کشورهایی با رای سرگردان بودند، اما ظاهرا با رای مثبت به کشور فلسطینی موافقت کرده‌اند. حتی در صورتی که فلسطینی‌ها حمایت بوسنی را کسب کنند، آمریکا سوگند خورده است که آن را وتو کند.
در پایان مقاله آمده است کمیته شورای امنیت در مورد پذیرش اعضای جدید که شامل 15 عضو شورای امنیت است، درخواست فلسطینی‌ها را بررسی و برآورد کرده است تا انطباق آن با شرایط و ملزومات سازمان ملل اثبات شود. پس از ارزیابی درخواست، کمیته توصیه‌های خود را به شورای امنیت در مورد ضرورت یا عدم ضرورت عضویت ارائه می‌کند. برخلاف اعضای دائم شورای امنیت، کمیته بر اساس اکثریت تصمیم‌گیری می‌کند و هیچ یک از پنج عضو دائم دائم شورای امنیت نمی‌توانند از قدرت وتوی خود استفاده کنند. این موضوع به این معناست که فلسطینی‌ها تنها به حمایت هشت عضو از پانزده عضو شورای امنیت برای گرفتن رای مثبت از کمیته نیاز دارند. حتی در صورتی که عضویت آن رد شود، توصیه و رای مثبت این کمیته احتمالا پیروزی سیاسی برای فلسطینی‌ها تلقی خواهد شد. این توصیه احتمالا شامل گزینه‌های مختلف است. در یک حالت، شورا قطعنامه مربوط به پذیرش عضویت فلسطین یا رد آن را وتو خواهد کرد. در صورت رد درخواست، دوباره این درخواست ارائه می‌شود. اگرچه این شورا روند ارزیابی را جدی بگیرد، تصمیمات اعضای شورا به دلایل سیاسی صورت خواهد گرفت. فلسطینی‌ها پیشنهاد کرده‌اند که به دنبال ارتقا وضعیت ناظر بودن خود درون سازمان ملل خواهند بود. در حال حاضر، آنها در سازمان ملل «موجودیتی» ناظر بدون حق رای هستند. آنها می‌توانند از مجمع عمومی درخواست کنند آنها را به عنوان کشور ناظر غیرعضو مانند واتیکان شناسایی کنند که به نوعی شناسایی غیرمستقیم فلسطین به عنوان یک کشور است. این موضوع مستلزم رای اکثریت مجمع عمومی است که در نتیجه فلسطین می‌تواند به آژانس‌های سازمان ملل و نیز دادگاه بین‌المللی جنایی بپیوندد.