ضرورت تشدید تحریم‌ها پس از گزارش آژانس؟!

   گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی بلومبرگ 10 نوامبر 2011 (19 آبان) به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای در مورد برنامه هسته‌ای ایران پرداخت و نوشت: گزارش آژانس به جزئیات نحوه هدایت فعالیت‌های پنهانی ساخت تسلیحات هسته‌ای از سوی ایران، ابعاد بسیار مهم و قابل توجهی دارد. این گزارش که بر اساس بازرسی‌ها و اطلاعات آژانس از سرویس‌های اطلاعاتی بیش از ده کشور تهیه شده، به بسیاری از جنبه‌های نظامی برنامه تسلیحات هسته‌ای اشاره کرد. در هر صورت محتوای این گزارش، توطئه تروریستی ایران برای ترور سفیر عربستان در واشنگتن و نیز حمایت مداوم آن از تروریسم سبب شده که فضا برای واکنش جدی آمریکا و متحدانش کاملاً باز شود.
   در ادامه مقاله آمده است: در این میان، سه مسیر تلافی‌جویانه مهم، پیش روی آمریکا و متحدانش وجود دارد: نخست، امضای توافقی که به ایران اجازه دهد برای اهداف انرژی صلح‌آمیز، غنی‌سازی را تحت نظارت طرف‌های خارجی ادامه دهد. پیشینه ایران در انجام اقدامات ابهام‌آمیز و پنهانی در این راهبرد، اعتمادساز نیست و ما مصرانه از آمریکا و اروپا می‌خواهیم این راهبرد را رها کنند. دوم، گزینه وحشت‌آور حمله آمریکا یا اسرائیل علیه تأسیسات‌ هسته‌ای مشکوک، مرتبط با برنامه تسلیحاتی است. اگرچه این اقدام به لحاظ نظامی ممکن است و می‌تواند به نفع غرب باشد؛ اما آسیب‌های بالقوه (مانند درگیر شدن خاورمیانه در جنگ) به‌طور جدی بر دستاوردهای بالقوه آن حداقل در حال حاضر می‌چربد. مسیر سوم کمترین جنبه‌های منفی را دارد. به کارگیری فشار اقتصادی بر حکومت ایران به اندازه‌ای که مجبور شود در مورد برنامه تسلیحات هسته‌ای، ماجراجویی خارجی و حمایت از تروریسم بازاندیشی کند. درخواست برای تحریم به‌طور غیرقابل اجتنابی با تردید همراه است. و این صحیح است که پیشینه ایران در انجام اقدامات جایگزین، عدم تمایل کشورهایی مانند چین و روسیه و نیز صادرات نفتی ایران، حذف این کشور از اقتصاد جهانی را ناممکن می‌سازد؛ اما حسن تحریم‌های مناسب این است که ابعاد آن همه‌جانبه نباشد.
   در پایان مقاله آمده است: هدف، چالش‌آفرینی‌ در قراردادهای اقتصادی با ایران است؛ به این منظور که ایران به عنوان کشوری که با اقتصاد پرچالش و مردم ناراضی رو به روست، رفتار و محاسبات سیاسی خود را تغییر دهد. آمریکا و متحدان آن، گام‌های مهمی را در این مورد برداشته‌اند و از سال 2006 چهار دور تحریم‌های سازمان ملل را بر افراد و شرکت‌های مرتبط با تلاش‌های هسته‌ای ایران تحمیل کرده‌اند. مطابق گزارش صندوق بین‌المللی پول، اقدامات یکجانبه که بیشتر تبادلات اقتصادی را ممنوع می‌کند، با موفقیت «هزینه فعالیت‌های تجاری، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و انتقال فناوری را افزایش داده است و بر تبادلات تجاری و اقتصادی بین‌المللی تأثیر گذاشته‌ است». اگرچه تلاش برای جلب حمایت چین و روسیه برای فشار بر ایران با موفقیت همراه نبوده است؛ اما مهم این است که آمریکا و اتحادیه اروپا این موضوع را به جنگ دیپلماتیک بدل نکنند. هدف بلندمدت باید متقاعد کردن چین و روسیه به مهار بلندپروازی‌های هسته‌ای ایران باشد.
   بصیرت: نویسنده بر مبنای اطلاعات غلط و ساختگی که در اختیار دارد، سه گزینه مطرح می‌کند که با توضیحی که درباره هر کدام می‌دهد، اجرای آن را مفید نمی‌داند و بر سر هر یک از آن‌ها یک ناامیدی سایه افکنده است. از اینجا معلوم می‌شود سر در گمی مقامات سیاسی آمریکا گریبان تحلیل‌گران را نیز گرفته و آن‌ها را نیز به بن‌بست رسانده است.