سیاست‌های ترکیه در قبال ایران

اختصاصی بصیرت/
گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی یوآی‌پی 27 دسامبر 2011 (6 دی) در مقاله‌ای به دیدگاه‌ ترکیه در مورد تهدیدات نظامی غرب علیه ایران پرداخت و نوشت: احمد داود اوغلو، وزیر خارجه ترکیه، می‌گوید: «ترکیه به اقدام نظامی غرب علیه ایران به دلیل برنامه هسته‌ای مناقشه‌انگیز آن نخواهد پیوست.» وزیر خارجه ترکیه این سخنان را کمتر از یک ماه پس از درخواست ترکیه از ایران در مورد هدف قرار ندادن سامانه دفاعی ضدموشک ناتو از سوی ایران، مطرح می‌کند. داود اوغلو تشریح کرد ترکیه باوجود مسئله سپر موشکی بر ارتقای روابط با ایران متمرکز است و ایران را به دلیل باز گذاشتن احتمال تقویت همکاری ستود. در حال حاضر، ایران پافشاری می‌کند که فعالیت‌های هسته‌ای صرفاً صلح‌آمیز دارد؛ اما آمریکا، اتحادیه اروپا و سایر منتقدان می‌گویند شواهد و مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد ایران به‌دنبال ساخت تسلیحات هسته‌ای است. همچنین شورای عالی نظامی ترکیه این ماه اعلام کرد آمادگی نظامی کشورش را پس از ماه‌ها خیزش در جهان عرب بررسی می‌کند. 
 در ادامه مقاله آمده است: این بررسی شورای عالی نظامی، از سوی برخی چنین تفسیر می‌شود که ترکیه به اوضاع ایران و سوریه احتیاط‌آمیز می‌نگرد. تهدید ایران برای ترکیه زمانی بروز کرد که سردار امیرعلی حاجی‌زاده، مقام بلندپایه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به‌طور شفاف هشدار داد «در صورتی که ایران تهدید شود، ما سپر دفاع موشکی ناتو در ترکیه را هدف قرار می‌دهیم...» پس از آنکه داود اوغلو از صالحی خواست در این باره توضیح دهد، به او گفته شد که این اظهارات، موضع‌گیری رسمی ایران را منعکس نمی‌کند. به‌علاوه، ایران از ترکیه به‌دلیل مداخله این کشور در امور سیاسی عراق ناخشنود است. ایران در میان متحدان شیعه خود در عراق نفوذ شدیدی دارد.  در پایان مقاله آمده است: همچنین پس از خیزش‌های بهار عربی، کشورها در رهبری ایدئولوژیک جهان عرب با یکدیگر رقابت می‌کنند و در این میان، ایران خود را الگوی اسلامی رقیب الگوی سکولار ترکیه ارائه کرده است. علی‌اکبر ولایتی، مشاور ارشد رهبر ایران، این ماه گفت «الگوی اسلام سکولار ترکیه، نسخه دیگری از لیبرال‌دموکراسی غرب است و بنابراین برای کشورهایی که بیداری اسلامی را تجربه می‌کنند، غیرقابل پذیرش است.» ایران و ترکیه باوجود اختلافات سیاسی، به‌سرعت بر روابط تجاری خود می‌افزایند که تجارت دوجانبه میان آن‌ها از 1 میلیارد دلار در سال 2000 به حدود 12 میلیارد دلار در سال 2011 رسید.