وحشت آمریکا از بسته شدن تنگه هرمز

   گروه ترجمه - خبرگزاری آسوشیتدپرس 29 دسامبر 2011 (8 دی) به دیدگاه آمریکا در مورد بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران پرداخت و نوشت: روز چهارشنبه آمریکا هشدار داد که اختلال در انتقال نفت در تنگه هرمز را تحمل نخواهد کرد که این هشدار پس از تهدید ایران به بستن مسیر حیاتی انتقال نفت در خلیج‌فارس صورت گرفت. در عین حال، تهدید ایران پس از مطرح شدن تحریم‌ نفتی ایران از سوی آمریکا صورت گرفت. این شرایط پرالتهاب در حالی تنش‌های تازه به بار آورده است که ظرفیت برخورد نظامی و در نتیجه بالا رفتن قیمت نفت به سطوح بالاتر، از پیامدهای این وضعیت است. در عین حال، صعود بهای نفت در وضعیتی که اروپا با بحران بدهی روبه‌روست، ابعاد جدی به خود خواهد گرفت.
   در ادامه مقاله آمده است: فرمانده نیروی دریایی ایران روز چهارشنبه گفت بستن تنگه راهبردی هرمز برای نیروهای کشورش بسیار آسان است. روزانه یک‌ششم نفت جهان از طریق تنگه تنگه هرمز منتقل می‌شود. این دومین تهدید پس از تهدید معاون رئیس‌جمهور ایران به شمار می‌رود. این اظهارات با واکنش سریع آمریکا همراه بود. جورج لیتل، سرپرست مطبوعاتی پنتاگون، اظهار داشت: «این مسئله تنها برای امنیت و ثبات منطقه مهم نیست؛ بلکه حیات اقتصادی کشورهای منطقه از جمله ایران به باز بودن تنگه وابسته است... مداخله در انتقال نفت یا تردد کشتی‌ها از طریق تنگه هرمز، غیرقابل تحمل خواهد بود.» در عین حال، سخنگوی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا مستقر در بحرین گفت «نیروی دریایی آمریکا آماده مقابله با اقدامات شرورانه به‌منظور تضمین آزادی تردد است.» تهدید ایران برای بستن تنگه راهبردی هرمز در خلیج فارس که پیرامون آن را کشورهای نفت‌خیز فراگرفته‌اند، عمق نگرانی ایران از تحریم‌های نفتی و کاهش جدی درآمد‌های نفتی این کشور را نشان می‌دهد. این تحریم‌ها خود بر این نگرانی‌ها افزوده است که حذف نفت خام ایران از بازار جهانی به افزایش جدی بهای نفت خواهد انجامید.
   در پایان مقاله آمده است: کشورهای عربی خلیج فارس ظاهراً حداقل آماده کاهش تنش‌های بازار جهانی نفت هستند. یک مقام بلندپایه عربستان مشروط به فاش نشدن نامش گفت: «کشورهای عربی خلیج فارس آماده متوازن‌سازی فقدان احتمالی صادرات نفتی ایران که چهارمین صادرکننده بزرگ نفت جهان به شمار می‌رود، هستند.» عربستان سعودی که حدود 10 میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کند، ظرفیت کلی تولید بیش از 12 میلیون بشکه در روز را دارد و به طور گسترده‌ای به عنوان تنها عضو اوپک شناخته می‌شود که ظرفیت کافی برای متوازن‌سازی کمبودهای جدی را دارد. ایران در این میان، روزانه 4 میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کند که با حذف نفت ایران، کشورهای خلیج فارس باید این کمبود را جبران کنند. آنچه نامشخص است، اینکه در صورت اقدام ایران برای بستن تنگه هرمز، کشورهای خلیج فارس چه مسیرهایی را برای انتقال نفت خود به بازار جهانی انتخاب خواهند کرد. مطابق گزارش مرکز اطلاع‌رسانی انرژی آمریکا، حدود 15 میلیون بشکه نفت در روز از طریق تنگه هرمز منتقل می‌شود. برخی از خطوط نفتی می‌توانند انتقال این صادرات را برعهده بگیرند؛ اما رهبران کشورهای نفت‌خیز که 24 دسامبر 2011 در قاهره با یکدیگر دیدار کردند، از پرداختن به بحث یا عدم بحث در مورد مسیرهای جایگزین امتناع کردند. در عین حال، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا این تهدیدات ایران را کم‌اهمیت خواند و گفت: «ما پیش‌تر نیز شاهد این نوع اظهارات از سوی ایران بوده‌ایم.» همچنین بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند هشدارهای ایران کمی بیشتر از موضع‌گیری است. ایران به ماهیت شکننده و آسیب‌پذیر بازار نفت واقف است و لحن این کشور تابع وضعیت عرضه و تقاضای نفتی در بازارهای جهانی است. 80 درصد درآمد ملی ایران از راه فروش نفت خام تأمین می‌شود و در واقع، اقدام پیش‌دستانه ایران برای متزلزل کردن بازار نفت جهان تاکنون اقتصاد ضعیف این کشور را با چالش روبه‌رو کرده است. چنین اقدامی نیز می‌تواند به اقتصاد ایران آسیب بزند و خطر اقدام تلافی‌جویانه ایران و متحدان آن را در پی دارد که می‌تواند بی‌ثباتی در منطقه را تشدید کند. بنابراین، تصمیم رهبران ایران در این مورد جدی است. تا به امروز کشورهای غربی نتوانسته‌اند در مورد تحریم‌ صادرات نفتی ایران به توافق کامل برسند؛ هرچند آن‌ها استدلال می‌کنند که ایران برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای تلاش می‌کند. کنگره آمریکا قانونی را به تصویب رسانده که تبادل با بانک مرکزی ایران را ممنوع می‌کند و به توانایی ایران برای صادرات نفت خام به شدت آسیب خواهد زد. مطابق این قانون، شرکت‌های خارجی مرتبط با بانک مرکزی ایران، مجازات می‌شوند. کشورهای اروپایی و آسیایی از بانک مرکزی ایران برای تبادلات مالی مربوط به واردات نفتی از ایران استفاده می‌کنند.
   بصیرت: آمریکایی‌ها، هم‌پیمانان آن‌ها و رسانه‌هایشان تلاش می‌کنند مواضع ایران را نادیده بگیرند؛ اما اضطراب ناشی از تهدید ایران بسیار پرغلیان‌تر از آن است که بتوان آن را پنهان نگه داشت. آن‌ها می‌دانند تحریمی که ایران را از درآمدهای نفتی محروم کند، بدون پاسخ نمی‌ماند. کمترین پاسخش می‌تواند این باشد که این محرومیت باید فراگیر باشد و سایر کشورها نیز باید از نفت این منطقه محروم شوند!