نفوذ ایران در تحولات داخلی عراق؟!

گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «آسوشیتدپرس» 7 ژانویه 2012 (17 دی) به نفوذ ایران در تحولات داخلی عراق پرداخت و نوشت: تصمیم یک گروه شبه‌نظامی شیعه برای تبدیل شدن از جنبشی مسلح و ضدآمریکایی به یک نیروی سیاسی قدرتمند و پویا، بحران سیاسی عراق را پیچیده‌تر می‌کند و در عین حال، نفوذ ایران در این کشور را به موازات کاهش نفوذ آمریکا تقویت می‌کند. دولت نوری مالکی، نخست‌وزیر عراق از تصمیم اخیر گروه «عصائب الحق» به منظور کنار گذاشتن سلاح و پیوستن به روند سیاسی استقبال کرده است؛ اما کشاندن شبه‌نظامیان به حوزه سیاست ممکن است اکثریت سنی را دلسرد کند و تنش‌ها میان گروه‌های شیعه رقیب را افزایش دهد. نوری مالکی که تصور می‌شود به‌طور گسترده‌ای در ترغیب این گروه شبه‌نظامی برای تغییر ماهیت، نقش داشته است، احتمالاً متحدی مهم به دست آورده است که می‌تواند وابستگی او به ائتلاف سیاسی مقتدی صدر، روحانی افراطی شیعه را کاهش دهد. مقتدی صدر عصائب الحق را حزبی غیروفادار می‌داند که سال‌‌ها قبل، از جیش‌المهدی جدا شد.
در ادامه مقاله آمده است: عصائب الحق معتقد است در مقاومت در برابر حضور آمریکا در عراق نقش مهمی ایفا کرده است و حال مستحق برخی امتیازات سیاسی است. این گروه ظاهراً کمتر از هزار نیروی مسلح دارد و ده‌ها هزار نفر نیز از آن حمایت می‌کنند. سال گذشته یک عراقی نزدیک به این گروه افراطی گفت: این گروه ماهانه حدود 5 میلیون دلار کمک مالی و تسلیحاتی از ایران دریافت می‌کند. حال مشخص نیست که این گروه تا چه حد به خلع سلاح کامل پایبند است. اعضای این گروه باوجود توافق در مورد پایان خشونت در ماه دسامبر، همچنان تسلیحات خود را کنار نگذاشته‌اند. یک عضو ارشد عصائب الحق در مصاحبه‌ای در این هفته گفت: این گروه می‌خواهد در کنار سایر گروه‌های شیعه در انتخابات استانی و پارلمانی قرار گیرد. البته او در مورد خلع سلاح کامل این گروه سخنی به میان نیاورد و در عین حال، تشریح کرد که اعضای آن به بهترین شکل، امنیت مناطق شیعه‌نشین را تأمین خواهند کرد.
در پایان مقاله آمده است: «قیس‌ الخزعلی»، رهبر عصائب الحق نیز گفت: «مسئله تحویل تسلیحات در آینده با دولت عراق و به دور از فضای رسانه‌ای مورد بحث قرار خواهد گرفت.» در عین حال، یک عضو شیعه در پارلمان عراق گفت کشاندن شبه‌نظامیان شیعه به روند سیاسی، تنها نفوذ ایران در عراق را افزایش خواهد داد. این فرد به شرطی که نامش فاش نشود، گفت: «ایران بر این گروه‌های مسلح واپایش(کنترل) کامل دارد و مقامات ایرانی چگونگی و زمان بهره‌گیری از آن‌ها برای فشار بر دولت عراق را می‌دانند.» گفتنی است گروه عصائب‌الحق در سال 2008 جدا شدن خود از جنبش صدر را اعلام کرد و درخواست‌های متعدد مقتدی صدر برای پیوستن دوباره به گروهش را نپذیرفت. روابط جنبش صدر و گروه عصائب‌الحق همچنان با تنش‌هایی همراه است. «هادی جالو»، تحلیل‌گر سیاسی مستقر در بغداد، گفت: «تنش میان جنبش صدر و گروه عصائب‌الحق می‌تواند به خشونت‌های کم‌شدت میان دو گروه در رقابت قدرت در مناطق شیعه‌نشین بینجامد... ایرانی‌ها مهم‌ترین ذی‌نفع‌های این تنش‌ها خواهند بود؛ زیرا در این کشمکش می‌توانند نقشی جدی به عنوان میانجی میان گروه‌های شیعه ایفا کنند.» در این میان، بیشتر اعضای ائتلاف سنی العراقیه (رقیب سیاسی مهم نوری مالکی) نشست‌های پارلمان و کابینه عراق را تحریم‌ کرده‌اند و در نتیجه دولت وحدت ملی به حالت فلج درآمده است.
بصیرت: با اینکه تحلیل آسوشیتدپرس القای مشکلات جدی عراق پس از خروج آمریکایی‌ها را دنبال می‌کند؛ اما در نهایت معلوم می‌شود آنچه که در نظر داشت خطر و مشکل خاصی معرفی کند، خطر و مشکل مهمی نیست و برای کشوری با تنوع قومی و مذهبی که سال‌ها در اشغال بیگانگان بود، امری طبیعی است و مسئولان عراقی بدون هرگونه دخالت خارجی ازجمله ایران می‌توانند به‌خوبی از عهده آن برآیند و آن را حل و فصل کنند.