توصیه‌های جنگی به دولت اوباما

گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی ویکی‌استاندارد 8 ژانویه 2012 (18 دی) در مقاله‌ای به راهبردهای نظامی و سیاسی آمریکا در قبال برنامه هسته‌ای ایران پرداخت و نوشت: سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران که عمدتاً بر نحوه مقابله با تهدید ایران هسته‌ای متمرکز است، در کانون بحث‌های مربوط به رقابت‌های انتخاباتی جمهوری‌خواهان قرار گرفته است. 1 ژانویه 2012، «ریک سنتروم» گفت که از حملات نظامی برای جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای حمایت خواهد کرد. «میت رومی» و «نیوت گینگریچ» نیز در صحبت‌‌های خود متعهد شدند در صورت انتخاب، از تمام گزینه‌های موجود برای جلوگیری از هسته‌ای شدن ایران بهره خواهند برد. بخشی از این تمرکز بر ایران، واکنش به رزمایش ایران در تنگه هرمز و بخش دیگر آن، واکنش به استدلال ران پل است که گفته بود تمایل ایران به دستیابی به تسلیحات هسته‌ای در واکنش به تهدید نظامی آمریکا قابل درک است و تحریم‌ها علیه ایران، اقدام جنگی به شمار می‌رود.
در ادامه مقاله آمده است: نتایج این محاسبات نشان می‌دهد که دیدگاه‌های آقای پل با مخالفت‌هایی همراه بوده است. تقریباً 78 درصد از مردم، دیدگاه‌های او را رد کردند و نامزدهایی را مطلوب دانستند که در مقایسه با باراک اوباما دیدگاه‌های جنگ‌طلبانه‌تر دارند و از کاهش بودجه دفاعی آمریکا نگران هستند. در عین‌حال این افراد جنگ‌طلب به‌جای خروج از عراق و افغانستان، پیروزی در این دو کشور را خواستار هستند. باوجود اظهارات باراک اوباما در مبارزات انتخاباتی سال 2008 که گفته بود در جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای «ما نباید وقت را تلف کنیم»، حال می‌بینیم که دولت اوباما دقیقاً در قبال ایران هسته‌ای وقت را تلف کرده است. اقدامات تهاجمی ایران علیه آمریکا، از جمله کشتن سربازان آمریکایی در عراق و افغانستان و حتی توطئه برای حمله تروریستی در خاک آمریکا، با واکنش جدی آمریکا روبه‌رو نشده‌ است. در عین‌حال، دولت اوباما از عراق به طور کامل خارج شده و به سرنگونی رژیم بشار اسد (نزدیک‌ترین متحد ایران) تمایلی ندارد.
در پایان مقاله آمده است: این ناکامی‌های دولت اوباما و نیز شکاف آن با دولت نتانیاهو و مخالفت آشکار با تحریم‌های مصوب کنگره برای تحریم ایران به طور قطع نشان داده‌ است که ایران در حرکت به سوی ساخت تسلیحات هسته‌‌ای با هیچ نگرانی روبه‌رو نیست. مهم‌ترین اهرم فشار علیه ایران یعنی گزینه اقدام نظامی، نادیده گرفته شده است و مقامات دولت اوباما این گزینه را کم‌‌اهمیت می‌پندارند. بهترین امیدها برای جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای از دست رفته است و تنها نباید از گزینه نظامی علیه ایران به‌عنوان موضوعی حاشیه‌ای سخن گفت؛ بلکه باید این گزینه را در کانون توجه راهبردهای آمریکا در قبال ایران قرار داد. به‌نظر می‌رسد نامزدهای جدی جمهوری‌خواهان، این موضوع را درک می‌کنند. عدم توجه دولت اوباما به این گزینه، پیامدهای خطرناکی دارد.
بصیرت: برای درک درست این یادداشت، باید به‌خاطر آورد که دقیقاً در کوران تبلیغات انتخاباتی نامزدهای ریاست‌جمهوری نوشته شده است. در چنین موقعیتی، نامزدها ابتدا با ترفندهای تبلیغاتی درباره موضوعی بزرگ‌نمایی می‌کنند، جنبه امنیتی این موضوع هر چه بیشتر باشد، برای آن‌ها بهتر است و پس از آن، خودشان را قهرمانی معرفی می‌کنند که قادر است این موضوع مهم و دغدغه‌آفرین را به‌نفع مردم آمریکا حل‌وفصل کند. این در حالی است که تجربیات و واقعیت‌های عرصه سیاسی اثبات و اعلام کرده که افراد میدان رقابت و تبلیغات انتخاباتی هرگاه موفق به کسب صندلی ریاست‌جمهوری شده‌اند، متأثر از واقعیت‌های مسئولیت جدید، نظر گذشته‌شان تا حد بسیار زیادی تغییر می‌کند؛ زیرا سوهان حقایق خشن و قَدَر است و زواید روییده بر پیکر سیاست تصمیم‌گیرنده را می‌ساید و به براده و زباله تبدیل می‌کند پس چنین اظهاراتی را نباید چندان جدی و عاقلانه گرفت.