ترور طناب‌دار صهیونیسم

مازیار سلطانی
حدود چهار سال پیش مزدوران تروریست رژیم صهیونیستی در چنین ایامی «عماد مغنیه» یکی از فرماندهان شجاع، زیرک و توانمند حزب الله را در یک عملیات تروریستی در دمشق به شهادت رساندند. شهید مغنیه در سال های طولانی مبارزه با رژیم صهیونیستی ضربات سنگین و کوبنده ای را بر آنان وارد کرده بود که شاهکار به یادماندنی آن را همه جهانیان در جنگ 33 روزه و شکست خفت بار رژیم نامشروع صهیونیستی در برابر حزب الله لبنان دیدند و عماد مغنیه با شهادتش، مزد این تلاش مستمر فی سبیل الله اش را گرفت. پس از شهادت وی حزب الله لبنان اعلام کرد در عوض شهادت حاج عماد، انتقام سختی از رژیم صهیونیستی خواهد گرفت. این روزها در آستانه چهارمین سالگرد شهادت حاج رضوان عزیز (عماد مغنیه) وحشت سنگینی بر سر صهیونیست ها در پهنه گیتی سایه افکنده است. گزارشگر شبکه دو تلویزیون رژیم صهیونیستی در توصیف این فضا می گوید: «مسئولان مراکز اقامت گردشگران اسرائیلی در تایلند به منظور حفظ امنیت و در امان ماندن این اماکن از حملات انتقام جویانه حزب الله، تدابیر ویژه ای اتخاذ کردنده اند. نیروهای امنیتی در اماکن اقامت گردشگران اسرائیلی به حالت آماده باش درآمده اند.» این گزارشگر داستان انتقام را فراموش نشده و زنده و پویا می داند و می افزاید: «براساس اطلاعات به دست آمده از نهاد امنیتی اسرائیل و آمریکا، عناصر حزب الله درصدد اجرای عملیات گسترده ای علیه شخصیت های اسرائیلی در جهان هستند.»
ضعف و ناتوانی صهیونیست ها در پیشبرد اهداف شان آن ها را به سمت روی آوردن به «ترور» سوق داد و آن ها «ترور» را به عنوان راهکاری آسان و مناسب برای برداشتن موانع و رسیدن به منافع برگزیدند و مقوله «ترور» خیلی زود در نزد آنها جایگاه ارزشمند و کلیدی پیدا کرد. ترور مکرر شخصیت هایی که مخالف رژیم صهیونیستی بودند و پاسخ ندادن به این ترورها، صهیونیست ها را به این باور خام رساند که به جایگاهی رسیده اند که می توانند دیگران را با ترور حذف کنند بدون اینکه کسی بتواند با آنها مقابله به مثل کند. چنین تصوری از موضوع که با ظواهر امر هم مطابقت داشت آنها را در غرور و نخوتی فرو برد که نتوانستند به این نکته بیندیشند که این روش شیطانی تا کی می تواند، بدون پاسخ و اقدام متقابل ادامه داشته باشد. صهیونیست ها ده ها نفر از شخصیت ها و مبارزان گروه های مختلف فلسطینی مانند: حماس، جهاد اسلامی، فتح و... و حزب الله لبنان و برخی شخصیت ها را در آفریقا و آمریکای لاتین و اروپای شرقی و حتی اروپای غربی و اخیراً نیز چهار تن از دانشمندان ایران را ترور کرده اند. به نظر می رسد رفته رفته بذر تروری را که صهیونیست ها کشت کردند قد کشیده و سایه شومش در حال گسترده شدن بر سر آنهاست. صهیونیست ها چه بدانند و چه نداند، بپذیرند یا نپذیرند، رفتار جنایت بار آنها در نزد مسلمانان و غیرمسلمانان نفرت عمیق و غلیظ تولید کرده و هر روز هم در حال افزایش است، این نفرت در حال جاری شدن در پیکره جامعه بشری قرن بیست و یکم است و امیدی به توقف آن نیست. از دل این نفرت مقدس، جوانه های بیشمار انتقام در حال بیرون آمدن است. فرصت صهیونیست ها کم است، آنها تا زمانی فرصت دارند که این جوانه ها به بلوغ برسند، در آن روز که دور هم نیست و می تواند همین فردا باشد، در سراسر عالم هیچ نقطه ای برای صهیونیست ها امن نیست، حتی اگر آنها بپذیرند که از تمام مواهب الهی و نعمتی های بیشمار و گسترده اش در هستی چشم بپوشند و خود را برای همیشه در حصاری زندانی کنند باز هم امنیت نخواهند داشت. رویکرد شیطانی صهیونیست ها به ترور، نیمی از زندگی آنها را سلب کرد و نیم دیگر هم در شعله های خشم کسانی خواهد سوخت که صهیونیست ها عزیزان شان را که عزیزان ملت ها بودند، ترور کردند. ظاهراً برای صهیونیست ها تنها یک راه باقی مانده است اینکه ابتدا به تمام جنایت های شان اعتراف و سپس از مردم جهان طلب عفو کنند و تصمیم نهایی را به عهده کسانی بگذارند که عزیزان شان به دست صهیونیست ها شهید شده اند. صهیونیست ها این روزها در مخمصه سختی گرفتار شده اند. آن ها با ترورهای بیشمار، طناب دارشان را بافته اند و تا رفتن بر روی چهارپایه چند گام بیشتر باقی نمانده است و راه نجات همان است که گفته شد.