احزاب سیاسى ایران (بخش صد و سی و نهم)

5- اعتقاد به ولایت فقیه
اعتقاد به ولایت فقیه، از دیگر مبانى فکرى مجمع روحانیون مبارز است. د ربیانیه ها و اساسنامه مجمع بر این اصل اساسى تأکید شده است. «روحانیون مبارز» ضمن اعتقاد به ولایت مطلقه (عام )فقیه، آن گونه که در بیانیه ها - چه در زمان امام خمینى (ره)و چه در زمان حضرت آیت الله خامنه اى - آورده اند، مشروعیت نظام اسلامى را به ولایت مطلقه فقیه مى دانند. به اعتقاد مجمع روحانیون، همه دستگاه ها و ارکان نظام جمهورى اسلامى مشروعیت خود را از ولایت فقیه کسب مى کنند. از این رو التزام عملى به ولایت فقیه را براى مسئولان نظام لازم مى دانند. بر همین مبنا «روحانیون مبارز» چه در دوره حیات امام خمینى (ره)و چه در زمان رهبرى حضرت آیت الله العظمى خامنه اى، از ولى فقیه زمان حمایت مى کنند.
مستندات ما براى اثبات آنچه بیان شد به قرار زیر است:
الف- در بند هفتم ماده سه اساسنامه مجمع آمده است:
«تکیه بر اصل ولایت فقیه و تبیین و تقویت مبانى تبلیغى و فرهنگى آن به عنوان رمز عزت امت و ضامن حاکمیت اسلام ناب محمدى (ص)و استقلال و عظمت ایران و جوامع مسلمانان.»
ب - در بیانیه روحانیون مبارز تهران درباره ضرورت حضور گسترده مردم در دومین مرحله از انتخابات سومین دوره مجلس شوراى اسلامى آمده است:
«همچنان که مردم در دشوارى ها و سختى هاى طبیعى انقلاب به خوبى وفادارى خود را به خط امام نشان داده اند، نمایندگان آنها نیز باید کسانى باشند که در چارچوبه ولایت مطلقه فقیه نسبت به ساختار نظام جمهورى اسلامى بر اساس نظرات و رهنمودهاى حضرت امام تلاش خستگى ناپذیرى از خود ارائه داده و التزام عملى به ولایت فقیه داشته باشند.»(١)
ج - مجمع روحانیون پس از رحلت امام خمینى(ره)نیز همچنان ولایت فقیه را «اصل بنیادین نظام اسلامى» ، «منبع مشروعیت نظام» و «وراى صف بندى هاى سیاسى» معرفى مى کند و معارضه با آن را به منزله مقابله با اسلام و نظام اسلامى برمى شمرد. در بیانیه مجمع به مناسبت یازدهمین سالگرد پیروزى انقلاب اسلامى مى خوانیم:
«ولایت فقیه اصل بنیادین نظام اسلامى است و در مفهوم حقیقى خود، ستون استوار دیانت، مایه قوام عزت امت، مظهر ایمان و اراده ملت و رمز اعتلاى میهن اسلامى است. ...در نظام ولایت فقیه همه ارکان و دستگاه ها، مشروعیت خود را از این مقام رفیع مى گیرند. ...
ولایت فقیه پاسدار اصول و ارزش ها و احکام اسلامى و ضامن دوام و بقاى انقلاب و رشد و بالندگى جامعه و تقویت کننده هوشیارى مردم و پشتوانه حضور آنان در صحنه براى مقابله با آفت ها و خطرهایى است که همیشه و همه جا انقلاب اسلامى ضداستکبارى را تهدید مى کند. ..نظام اسلامى. ..ولایت فقیه را در وراى صف بندى ها، به عنوان مقامى محیط بر همه گروه ها و مشرف بر امور که اجازه نفوذ باندها و جریان ها را به متن رهبرى نخواهد داد، داور نهایى مباحثات و مناقشات و جهت دهنده به آنها در مسیر اهداف و آرمان هاى مشترک و اصولى مى داند. ...ولایت فقیه خورشیدى است که تمام مومنان و حتى همه کسانى که زندگى مسالمت آمیز در نظام اسلامى را پذیرفته اند، از آن بهره مى گیرند. ...معارضه با ولایت فقیه به منزله معارضه با اسلام و نظام اسلامى است و مقابله با هر آنچه که به حرمت و قوت آن خللى وارد آورد، وظیفه حتمى مومنان است.»(٢)
د- مجمع روحانیون مبارز علاوه بر موارد یاد شده، از شخص ولى فقیه زمان با توجه به مبانى فکرى خود، حمایت کرده است. این نکته هم درباره امام خمینى و هم حضرت آیت الله خامنه اى صادق بوده است. حمایت مجمع از امام خمینى (ره)با توجه به محتواى بیانیه هاى مجمع کاملاً روشن است. درباره حمایت از جانشین فرزانه امام نیز مستندات زیر را بیان مى کنیم.
مجمع چند روز پس از انتخاب آیت الله خامنه اى به مقام رهبرى، در بیانیه خود اعلام کرد:
«...از انتخاب آن جناب به مقام رفیع رهبرى جمهورى اسلامى ایران توسط مجلس خبرگان قویاً حمایت نموده و از خبرگان محترم نیز که با درک عمیق از شرایط و ضرورت هاى این نظام مقدس و براى حفظ ثبات کشور، وظیفه خود را در کمترین زمان ممکن انجام دادند، تقدیر و تشکر مى نماییم. ...مجمع روحانیون مبارز تهران به همه مسئولان لشکرى و کشورى و همه فرماندهان نظامى و انتظامى و ارگان ها و نهادها و علما و روحانیون سراسر کشور و به همه اقشار مختلف و به ملت شهیدپرور ایران با کمال ادب و برادرى توصیه مى کند که از رهبر جمهورى اسلامى ایران که در طول سالیان دراز، همواره مورد تأیید و اعتماد بنیانگذار جمهورى اسلامى ایران (رضوان الله تعالى )بودند، براى ادامه راه آن قائد عظیم الشأن با همه توان حمایت کنند و به فتواى آن حضرت، اطاعت از رهبر منتخب خبرگان را وظیفه شرعى خویش بدانند.»(٣)
مجمع روحانیون در پاسخ به سخنان مرحوم آذرى قمى که گفته بود:
حکم و فتواى امام امروز به درد نمى خورد، مگر اینکه از سوى مقام معظم رهبرى تنفیذ شود، طى بیانیه اى مى نویسد:
«باید دید انگیزه نامبرده از طرح تهاجمى این مسئله... چه بوده و با طرح این بحث چه اندیشه اى را دنبال مى کرده است. این مسئله... در شرایطى مطرح مى شود که هیچ کس کمترین شبهه اى نداشته و ندارد که مشروعیت احکام عزل و نصب حضرت امام پس از رحلت ایشان، منوط به تنفیذ مقام معظم رهبرى است.»(٤)
تردیدى نیست که این مواضع مجمع روحانیون مبارز به لحاظ نظرى، مترقى و ممتاز به حساب مى آید. بر این مبناى فکرى، این تشکل روحانى ولایت محدود یا مقیده فقیه را نمى پذیرد، بلکه بر ولایت عام یا مطلقه فقیه تأکید دارد.
از نظر «روحانیون مبارز» به استناد منابع دینى، فقیه عادلِ جامع الشرایط، مبسوط الید است و در همه امور حکومتى اعم از قواى مقننه، مجریه، قضائیه، نیروهاى مسلح و سایر شئون سیاسى، اجتماعى، اقتصادى، نظامى و فرهنگى، اختیار و حق تصرف مشروع دارد.
با وجود این به نظر مى رسد که مجمع روحانیون، پس از رحلت امام خمینى (ره)،در عمل، با مبناى نظرى خود، هماهنگ نبوده است. بر اساس این مبانى، مجمع چنانکه در زمان حضرت امام (ره)حول محور ولى فقیه عمل سیاسى خود را تنظیم مى کرد مى بایست بعد از رحلت ایشان نیز مواضع و عملکرد خود را حول محور ولى فقیه زمان برنامه ریزى و طراحى مى کردند، اما در عمل چنین نشد، به عنوان مثال پرسش این است که چرا در برخورد با شوراى نگهبان و دولت هاى نهم و دهم برخلاف توصیه هاى رهبرى، نه موضع رقابتى، بلکه مواضع خصمانه اى گرفتند و به ویژه درباره نمایندگان ساختارشکن عضو حزب جبهه مشارکت ایران اسلامى و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامى ایران در مجلس ششم شوراى اسلامى، التزام عملى مجمع به ولایت فقیه ضعیف و کم رنگ شد؟ اگر ولایت مطلقه فقیه محور است، چرا در زمان دولت آقاى سیدمحمد خاتمى لوایحى براى افزایش اختیارات رئیس جمهورى و کاهش اختیارات رهبرى در دستور کار قرار گرفت؟ چرا در زمان دولت یاد شده، با وجود تأکید ولى فقیه بر توجه به مسائل اقتصادى و حل مشکلات معیشتى مردم و مبارزه با فقر و فساد و تبعیض، بر توسعه سیاسى و جامعه مدنى تأکید مى شد؟ اگر مجمع همچنان معتقد به مشروعیت یافتن نظام اسلامى از ولایت فقیه است، انتظار مى رفت که امروز نیز همچون زمان امام خمینى (ره)طبق مبناى خود، در بحث ولایت مطلقه فقیه با قدرت و قوت وارد شود و مرز خود را از ساختارشکنان و تجدیدنظرطلبان روشن کند.
در حالى که بر عکس پس از اعلام نتایج انتخابات دهمین دوره ریاست جمهورى، مجمع روحانیون مبارز نقش کلیدى در ناآرامى هاى پس از انتخابات ایفا کرد. به ویژه پس از بیانات بصیرت آفرین و وحدت بخش مقام معظم رهبرى در ٢٩ خرداد ١٣٨٨ با فراخوانى هواداران خود و معترضان در روز شنبه ٣٠ خرداد ١٣٨٨به عنوان آتش بیار معرکه، بر دامنه اغتشاشات افزود. در آن روز بیشترین خسارات به اموال عمومى و بیت المال وارد شد و اغتشاشگران به پشتوانه برخى عناصر تحریک کننده مجمع، اقدام به حمله به پایگاه بسیج کردند که منجر به کشته شدن چندین تن شد. مجمع روحانیون مبارز به جاى تمکین در برابر ملت و رهبرى با صدور بیانیه هاى مهیج خود به تحریک اغتشاشگران پرداخت. مجمع، انتخابات دهم را فرمایشى خواند و بر تقلب و ابطال آن تأکید کرد. بر همین اساس محمدعلى ابطحى از اعضاى ارشد و دستگیر شده مجمع، در دادگاه رسیدگى به اتهامات وارده، از نحوه عملکرد مجمع و دیگر احزاب دوم خردادى براى اجراى انقلاب مخملى در ایران پرده برداشت. این عضو ارشد مجمع روحانیون مبارز به انگیزه هاى موسوى خوئینى ها و القاى تقلب براى جرزنى اشاره کرد.