سکوت ناموجه /رسول سنایی راد

اختصاصی بصیرت/
تشدید تحریم‌های اقتصادی و تهدیدات از سوی بیگانگان، واقعیتی آشکار است که در راستای شکاف بین مردم و دولت دنبال می‌شود و بخشی از سیاست موازی فشار و مذاکره به حساب می‌ آید،تا زمینه ساز واداشتن کشور به مذاکره در شرایط فشار و استیصال باشد. از این رو دقیقا همزمان با توافق کشورهای اروپایی برای تحریم نفتی جمهوری اسلامی ایران،سه کشور آلمان، انگلیس و فرانسه آمادگی خود را برای مذاکره با کشورمان اعلام داشتند،اما از دیگر سو شاهد نوسانات شدید در بازار طلا و ارز در داخل و سکوت و بی تفاوتی مسئولین دولتی نیز هستیم که همراه با بازی دولتمردان با برگه‌ی هدفمندی یارانه‌ها، شرایط خطرناکی برای اقتصاد ملی و حتی امنیت اجتماعی فراهم ساخته است. بنابراین در اینکه بخشی از شرایط فعلی حاصل اقدامات خصمانه‌ی دشمنان است، تردیدی وجود ندارد، لیکن بی تحرکی مسئولان نیز ابهام برانگیز بوده و در حالی که در قبال ارزش پول ملی و امنیت بازار و منافع مردم مسئولیت دارند، این سکوت و بی تفاوتی موجب پدید آمدن سوالات فراوانی در افکار عمومی شده است. به گونه‌ای که برخی منتقدات دولت بین پدیده‌ی افزایش لجاج گسیخته‌ی قیمت طلا و ارز و اصرار دولت به افزایش میزان یارانه و شروع مرحله‌ی دوم قانون هدفمندی‌ ارتباط برقرار کرده و ادعاهایی هر چند تایید نشده را مطرح می‌سازند. گرچه این ادعاها جای بررسی داشته و تایید آن نیازمند تحقیق و بررسی است، اما سکوت و بی تفاوتی مسئولان دولتی جای هیچ دفاع و توجیهی باقی نمی‌گذارد چرا که:
 1- دولت مسئولیت حفظ ارزش پول ملی و امنیت اقتصادی و اجتماعی جامعه را بر عهده دارد و شرایط فعلی بازار طلا و ارز آشکارا ارزش پول ملی و امنیت اقتصادی و اجتماعی را به خطر انداخته است.
2- هجوم فزاینده برای خرید طلا و ارز نشانگر وجود مشکلاتی و آسیب‌هایی در بازار پولی مثل افزایش نقدینگی است که مداوای آن نیازمند حضور و مداخله‌ی کارشناسان دولت و اعمال سیاست‌های پولی و مالی است و بی تحرکی و بی تفاوتی مسئولان بانکی و اقتصادی دولت اگر نشانه‌ی نوعی گروکشی برای تحمیل خواسته‌ها بر دیگر قوا نباشد، از نوعی غفلت و بی خیالی توجیه ناپذیر حکایت می‌کند.
3- گر چه نقش اقدامات خصمانه‌ی دشمن را حداقل در ابعاد روانی و تبلیغی نمی‌توان در بروز شرایط فعلی بی تاثیر دانست، اما واقعیت آن است که آثار واقعی عملی شدن تحریم‌ها 6 ماه آینده خواهد بود و الان دست دولت برای تغییر این شرایط ناهنجار و شکستن حباب بازار طلا و ارز باز است و توان دولت همانگونه که در بخش‌هایی مثل مسکن هنر خود را نشان داده، به خوبی می‌تواند موثر و تعیین کننده باشد.
4- با توجه به نقش عوامل روانی در پدید آمدن شرایط فعلی، انتظار می‌رود، دولتمردان حداقل از سکوت کردن به نفع تغییر این شرایط استفاده کنند و با کوبیدن بر طبل اجرای مرحله‌ی دوم طرح هدفمندی و افزایش یارانه ها قبل از فراهم کردن ساز و کارهای قانونی و آماده ساختن فضای روانی جامعه، خودداری و از استفاده ابزاری آن برای اهداف سیاسی اجتناب ورزند.
آخر اینکه با توجه به روشن بودن هدف دشمن از بکارگیری حربه‌ی تحریم در آستانه انتخابات که با فشار بر مردم و ایجاد شکاف بین مردم و حاکمیت هم امنیت را مختل کرده و هم با کاهش مشارکت شرایط مذاکره را به زعم خویش به نفع خودشان تغییر دهند، این نوع بی تحرکی و بی تفاوتی از سوی مسئولان دولتی را می توان چگونه تحلیل کرد؟ این سکوت و بی تفاوتی حتی اگر از روی غفلت و ناآگاهی باشد هم با مسئولیت آنان مغایرت داشته و قابلیت پیگیرد دارد و اگر خدای نکرده هدفمند و آگاهانه باشد که جای برخورد داشته و بررسی و پیگیری دو قوه‌ی دیگر یعنی مجلس و قوه‌ی قضاییه را الزامی می‌کند. راستی دو قوه‌ی دیگر تا کی باید مصلحت اندیشی کرده و ناظر این انفعال و بی تفاوتی دولت باشند؟