کار بزرگ ایران و نگاه حقیر دشمن

جواد رضایى
چهار شنبه گذشته با حضور رئیس جمهور از نخستین صفحه سوخت 20 درصدی که برای مصرف در رآکتور تحقیقاتی تهران تولید شده رونمایی شد و سوخت ایرانی در قلب رآکتور قرار گرفت. پس از اعلام این خبر مهم شخصیت ها و رسانه های غربی دو گروه شدند؛ گروهی آن را تحسین و گروهی آن را تخفیف کردند. رویترز در این باره نوشت: «ایران پیشرفت های خود در عرصه فناوری هسته ای را روز چهارشنبه در بوق و کرنا کرد و از سانتریفیوژ های جدید برای غنی سازی اورانیوم و تولید سوخت بومی رآکتور هسته ای در اقدامی خبر داد که تحریک کننده جریان به سمت رویارویی با غرب در باره برنامه هسته ای ایران است.» این خبرگزاری ادامه داد: «با این حال گویا غرب هنوز به دانش و توان هسته ای ایران باور ندارد و در این راستا تحلیلگران غربی درباره پیشرفت های اعلام شده تردید دارند. «شانون کایل» در موسسه بین المللی صلح در استکهلم مدعی شد: ما پیش تر شاهد چنین چیزهایی بوده ایم که مشخص شده است، درست نبوده اند. گمان می کنم این مورد هم همین طور باشد.» ویکتوریا نولاند، یکی از سخنگویان وزارت امور خارجه آمریکا نیز در اظهارنظری در این باره گفت: «درباره خبر سوخت گذاری این رآکتور نیز باید بگویم که ما صادقانه چیز جدیدی در آنجا نمی بینیم. این خبر مهمی نیست و چنین خبرهایی به کرات از سوی ایرانی ها اعلام می شود.»
برای درک آنچه که نمونه هایش در بالا ذکر شد، باید یک سال به عقب بازگشت، یعنی زمانی که مسئولان رآکتور تحقیقاتی تهران اعلام کردند سوخت این رآکتور در حال اتمام است و ما باید برای تأمین نیاز 800 هزار بیمار نیازمند به خدمات این رآکتور سوخت آن را تهیه کنیم و آمادگی شان را برای خرید سوخت با غنای 20 درصد اعلام کردند، اما غربی ها و در رأس آنها مقامات آمریکا که حاضرند همه اخلاقیات و حتی جان هزاران انسان را برای تأمین منافع نامشروع شان زیرپا بگذارند، با توطئه و همدستی مانع از فروش سوخت به ایران شدند، در آن زمان از نظر آنها که در انتظار جان باختن صدها هزار مریض ایرانی بودند، سوخت 20 درصد بسیار ارزشمند بود و چون دسترسی و تولید آن به علوم هسته ای پیشرفته نیازمند بود و در سطح علوم برتر قرار داشت و به زعم آنها توانایی علمی ایران درحدی نبود که بتواند آن را تولید کند، بسیار مهم تلقی و معرفی می شد که در واقع هم همین طور بود، اما زمانی که غیرت، همت و دانش ایرانی در هم آمیخت و آنچه را که آنها بسیار دور و در آسمان ها می دیدند به زمین کشاند و با اقتدار رامش کرد و در قلب رآکتور تهران قرار داد، به یکباره همه ارزش ها و مراتب علمی آن بر باد رفت و به هیچ انگاشته شد که گویی در عرصه علوم چیزی دم دستی تر و بی قدرتر از سوخت 20 درصد وجود ندارد. مردم دنیا حق دارند از این بازیگرانی که رفته رفته بازی شان طنز مضحکه گونه شده بپرسند؛ اگراین سوخت و پشتوانه علمی اش که قادر است در ظرف چند ماه، پیچ و خم های فرساینده را طی کند و با موفقیت کامل به تولید سوخت 20 درصد برسد، این قدر که حالا ادعا می کنید بی ارزش است پس چرا در جای دیگر ضجه می زنید که ایران در حال ساخت سلاح هسته ای است و باید جلوی آن را گرفت و به تحریم و تهدید روی می آورید و برای چیزی که بی ارزش و خفیف است، چرا این گونه سخیف برخورد می کنید؟ پس معلوم است که حاصل تلاش دانشمندان ایران بسیار عزیز و عظیم است که آنها در زمان و موقعیت دیگر درباره آن چنان صحبت می کنند و شبکه خبری سی ان ان هم این گونه گزارش می دهد:
«ایران روز چهارشنبه مهارتش در چرخه سوخت هسته ای را در حالی که محمود احمدی نژاد با روپوش سفید آزمایشگاهی در حال بارگذاری میله های سوخت هسته ای در قلب رآکتور تهران بود، به رخ کشید.» و اما شبکه سی بی اس آمریکا از منظر مهم تر و دقیق تری به موضوع نگاه کرد و اصل ماجرا را با بیان اینکه پرده برداری از برنامه جدید هسته ای ایران نه تنها آمریکا و رژیم صهیونیستی بلکه تمام دنیا را شگفت زده کرد، بدین نحو آشکار ساخت: «ما همیشه از پیشرفت های هسته ای ایران شگفت زده شدیم، اما این مسئله برای مردم ایران یک موضوع ساده است و هر بار که آقای احمدی نژاد از پروژه های هسته ای ایران سخن می گوید، مردم ایران از او طرفداری می کنند و رسیدن به سوخت هسته ای را حق خود می دانند.» این شبکه در پایان برای اینکه فرجام این کشمکش طولانی را به تصویر بکشد، به نقل از دیوید آلبرایت، افسر سابق سازمان سیا اعلام می کند: «برنامه هسته ای ایران امروز در صورتی جهانی شکل گرفته است و کار آمریکا برای توقف این موضوع، بسیار دشوار و شاید غیرممکن شده است. ایران به همه نشان داد که دست از برنامه های هسته ای اش برنمی دارد، حتی اگر تمام دنیا در مقابلش بایستند.»
جمله پایانی آلبرایت از قضا، راهبرد اصلی و قطعی ایران است که نقطه تمرکز منازعه ایران با غرب و به‌ویژه آمریکا محسوب می شود و ایران باید تمام امکانات لازم برای پیروزی بر دشمن در این نقطه کانونی را فراهم آورد. کارآمدترین ابزار و سلاح برای پیروزی در این نبرد سرنوشت ساز و فرساینده جلب حمایت قاطبه ملت و حفظ آنها در این صحنه است که جمهوری اسلامی ایران به لطف الهی و درایت رهبری و اطاعت و حمایت مردمی تاکنون توانسته از عهده این مهم با اقتدار کامل برآید و ناتوانی و زبونی دشمن و دست یازیدن به اعمال سخیف و ضدانسانی از نشانه های پیش بودن ایران در این معرکه است. سد بلند، مستحکم و نفوذناپذیر ملت و سایه آرامش و امنیت بخشش، قوت قلب مسئولان و دانشمندان هسته ای است که به اتکای آن بی محابا به سوی قله های طلایی آرمان های اسلامی می شتابند. این کار آنقدر با عظمت و توقف ناپذیر است که دشمن درمانده شده از سر ناچاری عظمت آن را تجاهل و انکار می کند.