رمزگشایی سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی در قبال ایران

اختصاصی بصیرت/
گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «دی‌ان‌ای ایندیا» 23 فوریه 2012 (4 اسفند) در مقاله‌ای به رمزگشایی از سیاست‌‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی در قبال ایران پرداخت و نوشت: با توجه به اینکه هند از همراهی با اسرائیل در اتهام‌زنی به ایران به خاطر حملات در دهلی‌نو امتناع کرده است، لابی‌های طرفدار اسرائیل در آمریکا اقدامات تهاجمی علیه هند صورت داده‌اند. نیکلاس برنز، دیپلمات سابق آمریکایی در نشریه دیپلمات، هند را مورد انتقاد شدید قرار داد و نوشت: «بیانیه این کشور مبنی بر تداوم خرید نفت خام از ایران ضعیف است» و این موضوع «خارج از تصمیم جدی جهانی برای منزوی‌سازی و فشار بر ایران به منظور گفت‌وگو و جلوگیری از بروز جنگی فاجعه‌بار است.» این جمله نیکلاس برنز که می‌گوید: «تصمیم و اراده جهانی برای جلوگیری از جنگی فاجعه‌بار است.» بیشتر به طنز شبیه است.
در ادامه مقاله آمده است: در معناکاوی جملات انتقادآمیز برنز این نکته مایه شگفتی است که چرا آمریکایی‌ها شانه به شانه اسرائیل در مخالفت با برنامه هسته‌ای ایران حرکت می‌کنند؟ در حالی که برنامه هسته‌ای ایران به هیچ‌وجه خطری برای آمریکا به‌شمار نمی‌رود. ناظران آسیای غربی خواهند گفت که واکنش آمریکا تحت تأثیر رابطه این کشور با اسرائیل است که تنها یک اتحاد سیاسی صرف نیست که فراتر از آن تحت تأثیر پیوند نمادین ایدئولوژی یهودی- مسیحی است. ایروان آندرسون، نگارنده تفسیر انجیلی و سیاست خاورمیانه، می‌نویسد: «گرایش فرهنگی آمریکا به حمایت از اسرائیل تا حدی بر اساس نفوذ انجیل مسیحی است.» تحلیل صحنه سیاسی آمریکا مشخص خواهد کرد که راست‌های اونجلیک مشهور به صهیونیست‌های مسیحی تحت رهبری اونجلیک‌های افراطی مانند جان هاگ، جری فالول و پت رابرتسون که در کنار لابی قدرتمند یهودی هستند، واپایش (کنترل) سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا در اختیار دارند. این نکته باید گفته شود که جریان اصلی مسیحیت (از جمله کلیسای کاتولیک) خود را با باورهای تعصبی راست‌ اونجلیک به دیگران معرفی نمی‌کند. هاگ می 2010 در مقاله‌‌ای در روزنامه هاآرتص با عنوان «واقعاً چرا صهیونیست‌های مسیحی از اسرائیل حمایت می‌کنند؟» نوشت: «حمایت ما از اسرائیل با تعهدات خدا در تورات عبری آغاز می‌شود؛ اما این موضوع به اینجا ختم نمی‌شود. صهیونیست‌های مسیحی تشخیص می‌دهند که ما به‌طور جدی مرهون ملت یهود هستیم. همان‌طور که در سخنرانی‌های مسیحی خود سال‌ها تأکید کرده‌ام: اگر شما تأثیرگذاری و کمک یهودیان به مسیحیت را کنار بگذارید، از مسیحیت چیزی باقی نخواهد ماند.»
در پایان مقاله آمده است: به باور صهیونیست‌های مسیحی، اشغال تمام سرزمین‌های عربی به‌دست یهودیان، پیش‌درآمدی برای ظهور دوم حضرت عیسی و آرماگدون است. آرماگدون مفهومی انجیلی در مورد نبرد آخر میان خیر و شر پیش از روز قیامت است. در این بافت است که می‌توان سیاست‌های اسرائیل و آمریکا در قبال ایران را تفسیر کرد. جان هاگ در کتاب جنجال‌آفرین خود در سال 2006 به نام «شمارش معکوس بیت‌المقدس» هشدار می‌دهد که «پایان جنگ تا آنجا که می‌دانیم به‌سرعت نزدیک می‌شود. ظهور ایران هسته‌ای قطعی است... قصد داریم شمارش معکوس بیت‌المقدس را که همان شمارش معکوس در خاورمیانه است، کشف کنیم. جنگی که جهان هرگز شاهد آن نبوده یا هرگز شاهد آن نخواهد بود.» این کتاب هشدار می‌دهد که خداوند در مورد کشورهای جهان بر اساس رفتار آن‌ها با کشور اسرائیل قضاوت خواهد کرد و هر کشوری از جمله آمریکا که با برنامه خدا برای اسرائیل سازگار نباشد، نه‌تنها علیه اسرائیل، بلکه به‌طور قطع علیه خدا ایستاده است.» در حال حاضر، انعکاس این وحشت را می‌توان در مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری آمریکا دید که نامزدهای راست‌گرا بر سر حمایت کورکورانه از جنگ علیه ایران با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ اما صهیونیست‌های مسیحی در حمایت خود از یهودیان کاملاً صادق نیستند. آن‌ها دستورکار مذهبی پنهان خود را دنبال می‌کنند که مطابق آن، حضرت عیسی(ع) در مأموریت یا ظهور دوم خود، تمام یهودیان را مسیحی خواهد کرد و بنابراین آن‌ها به‌منظور تسریع این روند، تمام توان خود را به کار می‌بندند تا صهیونیست‌ها اسرائیل بزرگ‌ را با اشغال سرزمین‌های عربی از نیل تا فرات تشکیل دهند. این موضوع تناقض عجیبی است. در یک طرف صهیونیست‌های مسیحی هستند که در کنار لابی یهود آمریکا را در حمایت از اسرائیل فریب دهند؛ به این امید که روزی تمام یهودیان به مسیحیت بگروند. از سوی دیگر، ما شاهد صهیونیست‌های اسرائیلی هستیم که هرگز حضرت عیسی(ع) را به‌عنوان مسیح خود (نجات‌دهنده قوم یهود) نپذیرفته‌اند و با زیرکی تلاش می‌کنند راست‌های مسیحی دستورکار منطقه‌ای خود را تقویت کنند.
بصیرت: با این مطلب پایگاه اینترنتی هندی معلوم می‌شود که بسیاری از کشورهای دنیا هم از نوع روابط شیطانی آمریکا با صهیونیسم آگاهند و هم نسبت به آن منتقدند و در زمان لازم صدای اعتراض و انتقادشان را بلند و اعلام می‌کنند که با سیاست‌های زورگویانه آن‌ها مخالفند و زیر بار آن نمی‌روند.