الگوی اسلامی ایران در جهان عرب

اختصاصی بصیرت/
گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی «جروزالم‌پست» 3 آوریل 2012 (15 فروردین) در مقاله‌ای به الگو و گفتمان سیاسی ایران در قبال خیزش‌های عربی پرداخت و نوشت: ایران مدعی است مردم جهان عرب به دنبال استقرار رژیم‌هایی هستند که از نظام حقوقی اسلامی پیروی می‌کند. ایران به‌تازگی در تلاش برای نشان دادن خیزش‌های عربی به عنوان انقلاب‌های الهام گرفته از انقلاب اسلامی ایران همایشی به نام «بیداری اسلامی» برگزار کرد و از شماری از فعالان سیاسی جوان دعوت کرد. جای شگفتی نبود که هیچ‌یک از فعالان سیاسی سوری به این نشست دعوت نشده بودند. این نشست با تصاویر منتخب از انقلاب سال 1979 آغاز شد و در کنار آن تصاویری از انقلاب‌های تونس، مصر و لیبی نمایش داده شد. نبود فعالان سیاسی سوری، شرکت‌کنندگان را تحریک کرد و گروهی از آن‌ها شعار «آزادی، الله و سوریه» سر دادند. یک فعال سیاسی لیبیایی در مصاحبه‌ای پس از این نشست گفت که مردم لیبی به‌دنبال دموکراسی و حاکمیت قانون هستند و از آمریکا به‌خاطر کمک به مردم در سرنگونی قذافی تشکر می‌کنند... ایران از رژیم اسد حمایت می‌کند؛ زیرا حکومتی شیعی است و بشار ستمگر است و باید سرنگون شود.
در ادامه مقاله آمده است: به اعتقاد جمهوری اسلامی ایران، هدف مردم انقلابی در جهان عرب، دموکراسی یا حقوق بشر نبوده است، بلکه هدف آن‌ها ایجاد کشورهایی اسلامی شبیه ایران بوده و بیداری اسلامی به‌شمار می‌رود. از نظر ایران، خیزش‌های عربی تنها گواه این هستند که جهان به سوی نظام جهانی متشکل از کشورهای اسلامی پیش می‌رود. منظور اینکه کشورهایی به نام جمهوری اسلامی مصر، جمهوری اسلامی تونس، جمهوری اسلامی لبنان و... ظهور خواهند کرد. رهبر ایران از عبارت «بیداری اسلامی» برای توصیف آن چیزی استفاده می‌کند که بسیاری آن را «بهار عربی» می‌خوانند. جمهوری اسلامی ایران این خیزش‌ها را مبارزه الهام گرفته از انقلاب اسلامی علیه قدرت‌های جهانی می‌داند. از نظر این کشور، خیزش‌های مردمی در مصر، تونس، یمن، الجزایر، بحرین و سایر کشورهای عربی، تحت رهبری گروه‌های اسلامی قرار دارد و به‌طور کلی، دین اسلام عامل محرک جنبش‌های اجتماعی عربی بوده است. حکومت ایران، گفتمان خود را در رسانه‌های تحت نظارت خود تبلیغ می‌کند و تصاویری از نمازگزاران زن و مرد در خیابان‌ها را نشان می‌دهد. به موازات شکوفایی بهار عربی، به‌نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران با موفقیت آرمان‌های دموکراتیک مردم خود را سرکوب کرده است. نکته شگفت‌انگیز در مورد رفتار ریاکارانه جمهوری اسلامی ایران زمانی هویدا شد که بادهای بهار عربی به سوریه وزید و سبب شد ایران موضع و گفتمانی متفاوت اتخاذ کند. رهبران ایران، خیزش‌های مردمی در سوریه را بخشی از توطئه کشورهای غربی به‌ویژه اسرائیل و آمریکا توصیف می‌کنند. از نظر ایران، 8 هزار زن و مرد و کودک سوری که توسط رژیم اسد کشته شده‌اند، عامل غرب هستند. رژیم ایران بر تنگنای نحوه مواجهه و توصیف خیزش‌های سوریه به این گونه غلبه کرده است که حوادث سوریه را وارونه جلوه می‌دهد و بر خیزش‌های مردم بحرین و سایر کشورهای عربی تأکید می‌کند. تنها تعداد اندکی از روزنامه‌های مستقل ایران در مورد تحولات سوریه گزارش می‌دهند.
در پایان مقاله آمده است: گفتنی است رژیم ایران در مورد ماهیت دموکراتیک خیزش‌های عربی هیچ‌گونه اطلاع‌رسانی نکرده است. دولت ایران تأیید نکرده است که این توده‌های خشمگین علیه فساد حکومتی، دستگاه‌های امنیتی بسیار سرکوب‌گر، الیگارشی‌های قدرتمند، عدم حاکمیت قانون و عدم شفافیت به‌پا‌خاسته‌اند که البته تمام این مسائل، ویژگی رهبران کنونی ایران است. جمهوری اسلامی ایران به جای آنکه به ماهیت واقعی این اعتراضات و خیزش‌ها، خواسته‌های جوانان برای عدالت اجتماعی، بسیج اجتماعی، فرصت اقتصادی، مشارکت سیاسی، احترام به شأن انسان، آزادی بیان، آزادی مطبوعات، حمایت از حاکمیت قانون، انتخابات آزاد و عادلانه و آزادی زندانیان سیاسی بپردازد، راهبردهایی به‌منظور تأمین منافع ملی خود برگزیده است. مشخص است که جمهوری اسلامی ایران با بهره‌گیری از فناوری ارتباطات در قرن 21 تلاش می‌کند خیزش‌های عربی را به گونه‌ای به تصویر بکشد که مطابق با گفتمان مطلوبش باشد و در عین حال، منافع ایدئولوژیک این کشور تأمین شود.
بصیرت: میزان عصبانیت رژیم صهیونیستی از برخورد هوشمندانه ایران با بیداری اسلامی از آنجا معلوم می‌شود که پایگاه اینترنتی یکی از مطبوعات معروف این کشور پس از گذشت چند ماه از نشست «بیداری اسلامی و جوانان مسلمان» که در تهران برگزار شد، به آن پرداخته و به بهانه آن و با درهم آمیختن راست و دروغ تلاش می‌کند هم به ایران اتهام وارد کند و هم ماهیت اسلامی این قیام‌ها را نفی کند. علت این دست و پا زدن هم این است که چسبیدن قید «بیداری اسلامی» به این قیام‌ها، وزن انقلاب اسلامی را سنگین‌تر و آن را الهام‌بخش‌تر می‌کند و در تأثیرگذاری روانی، مردم و مسئولان آن کشورها را بیشتر به سمت آموزه‌های دینی حکومتی سوق می‌دهد که در هر دو صورت، رژیم صهیونیستی به‌شدت متضرر می‌شود.