خانم کلینتون سنجیده‌تر سخن بگو؟!

جواد رضایى
هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا هفته گذشته درباره برخی مسائل مربوط به ایران اظهاراتی کرد و گفت: «از شنیدن اعلام این خبر که ترکیه به اندازه چشمگیری واردات نفت از ایران را کاهش می دهد، دلگرم شدم.» وی گفت: «آنها (ایرانی ها) گفته اند که رهبر ]ایران[ تسلیحات کشتار جمعی را به لحاظ مذهبی به دلیل مغایرت با اسلام ممنوع می داند. ما با ایرانی ها برای مذاکره درباره اینکه چطور آنچه را که یک باور اعلام شده است به طرح عملی تبدیل می کنند، دیدار می کنیم.» کلینتون گفت: «این یک باور انتزاعی نیست، بلکه یک سیاست دولتی است. این سیاست دولتی می تواند به روش های متعددی نشان داده شود. جامعه بین المللی اکنون می خواهد شاهد اقداماتی در ارتباط با آن باور اعلام شده باشد.» کلینتون به باز کردن تأسیسات هسته ای ایران به روی بازرسان بین المللی و انتقال بخشی از اورانیوم غنی شده ایران در ازای دریافت سوخت برای رآکتور تحقیقاتی به خارج از کشور هم اشاره کرد و درباره مذاکرات آتی 1+5 با ایران گفت: این نشستی بی پایان نخواهد بود و زمان برای دیپلماسی رو به پایان است. درباره اظهارات کلینتون چند نکته قابل تأمل وجود دارد:
1- کلینتون نباید از کاهش واردات نفت ترکیه از ایران خوشحال باشد؛ زیرا قاعده بر این است که ممکن است گاهی کار بر دارا سخت شود، اما در نهایت متضرر نمی شود و خسارت دیده اصلی ناداراست. ضمن آنکه ایران روش فروش نفتش را می داند و از آن مهم تر اینکه، وضعیت اقتصادی جهان که به شدت وابسته به نفت است مانند دیگ آبی بر آتش است که هر چه از میزان آب داخل دیگ برداشته شود زمان به جوش آمدن آب کوتاه تر می شود که مفهوم آن شتاب گرفتن بحران است؛ بنابراین هر چه سهم نفت ایران از دیگ انرژی غرب کمتر شود سرعت بحران اقتصادی غرب که ضجه دولتمردان آمریکا را به آسمان کشانده نیز بیشتر می شود و گلوی آن را بیشتر می فشارد.
2- وزیر خارجه آمریکا درخواست کرده که جامعه بین المللی مشاهده کند که ایران واقعاً اعتقادی به داشتن سلاح هسته ای ندارد. در این باره باید یادآوری کرد که ایران موضع رسمی اش را در این باره اعلام کرده و گزارش های آژانس بین المللی انرژی اتمی هم آن را تأیید کرده است، اما آنچه که برخی کشورهای غربی و در رأس آنها آمریکا می گویند تنها یک ادعایی است با ویژگی «تصور توهمی» که به نوبه خود هیچ ارزش حقوقی، سیاسی و اخلاقی ندارد و چسباندن عبارت «جامعه بین المللی» که مفهوم و مصداق آن هم کاملاً تحریف شد، نمی تواند وجهه آلوده شده آن را تطهیر کند. مقامات آمریکایی سال ها است با بحث فعالیت هسته ای ایران «جامعه جهانی حقیقی» را فریب و بازی می دهند تا این جامعه در حال بیداری و آگاهی ذهنش متوجه بزرگ ترین مسئله امنیتی جهان نشود. خانم کلینتون و همه کسانی که با وی از یک آبشخور سیراب می شوند، بدانند، بحث هسته ای ایران فرع اصلی بر زرادخانه های اتمی کشورهای دارای سلاح هسته ای و در رأس آنها آمریکا است. اگر ادعای کلینتون و دوستانش این است که بر اساس یک گمان واهی نگران فعالیت‌های هسته‌ای ایران هستند «جامعه جهانی حقیقی» یعنی میلیاردها انسان نگران ده ها هزار بمب اتمی موجود و آماده انفجار هستند. حال خانم کلینتون به این دو موضوع نگاه دوباره ای بیندازد و بعد پاسخ دهد که کدام نگران کننده ترند؛ یک ادعای سیاسی بی اساس و یا وجود هزاران بمب اتمی که آمریکایی ها دوبار با آن صدها هزار انسان بی گناه را به خاک و خون کشیدند؟
3- خوشبختانه زمان تحویل بخشی از اورانیوم غنی شده ایران به غرب در ازای دریافت سوخت برای رآکتور تحقیقاتی تهران، سپری شد و گذشت. خانم کلینتون باید در زمان این مسئله به آن می اندیشید و به جای اینکه در آن زمان 800 هزار بیمار را گروگان سیاسی بحث هسته ای بگیرد، این فرصت را داشت تا در مسائل هسته ای گام مثبتی بردارد، اما غرور و طمع استکباری مانع شد و حالا زمان آن موضوع گذشت و به تاریخ پیوست و وی نباید انتظار داشته باشد که زمان بازگردد!