نشست بغداد

آخرین نگاه به صفحه شطرنج نشست بغداد
پایگاه بصیرت:فردا موعد مقرر برای دور بعدی گفت‌وگوهای هسته‌ای ایران با گروه 1+5 در بغداد است. اظهارات مثبت و همراه با رضایت طرف ایرانی و غربی پس از نشست استانبول2 و کوتاه بودن فاصله زمانی آن با دور بعدی گفت‌وگوها در بغداد، موقعیت و اهمیت ویژه‌ای را به این دور از مذاکرات داد تا آنجا که در فاصله پنج هفته‌ای نشست استانبول تا نشست بغداد، بخش زیادی از حجم مطالب رسانه‌ها به این گفت‌وگوها اختصاص پیدا کرد و منجر به طرح پرسش‌های گوناگون شد. در آستانه مذاکرات بغداد، خلاصه این پرسش‌ها در دو سؤال اساسی تجلی یافت:
1- غرب در نشست بغداد به‌دنبال چیست؟ با اینکه غربی‌ها در نشست استانبول2 حق غنی‌سازی ایران را به رسمیت شناختند و پذیرفتند مبنای مذاکرات، معاهده «ان‌پی‌تی» باشد و مباحث را با رویکرد عملکرد متقابل و گام‌به‌گام پیش ببرند، احتمالاً بحث را به شکلی مهندسی و مدیریت می‌کنند که روند غنی‌سازی در ایران متوقف شود و در نهایت، وانمود کنند که به سبب سخت بودن روند مذاکرات و طولانی شدن آن و نیز پایبند بودن به دستاوردهای نشست استانبول2 با شروطی حاضرند غنی‌سازی 5/3 تا 5 درصد را بپذیرند و ایران نیز باید از سایر فعالیت‌های هسته‌ای دست بکشد.
2- واکنش ایران به مجموعه مباحث و درخواست‌های غرب چیست؟ اینجا بهتر است گفته شود پاسخ ایران به غرب باید چه باشد؟ به نظر می‌رسد آنچه که غرب می‌خواهد در نهایت و پس از کشمکش طولانی بافت به عنوان امتیاز به ایران بدهد (غنی‌سازی 5/3 تا 5 درصد)، باید از ابتدا جزو پیش‌فرض‌های ایران باشد و ایران اجازه ندهد غرب از آن به‌عنوان یک برگ امتیاز استفاده کند. پایه بحث ایران باید حفظ غنی‌سازی 20 درصد باشد و محیط چانه‌زنی می‌تواند حول همین مسئله و دادن تضمین‌هایی برای مطمئن شدن از این باشد که به هیچ‌وجه از این محصول تولید شده استفاده نظامی نمی‌شود. در این میان، نکته مهم این است که چنانچه درباره هر سطح از موضوعی که اشاره شد، توافقی صورت گرفت، باید به‌دنبال آن تضمین و تعهد قطعی و محکم گرفت که طرف غربی پس از مدتی از انجام آن سر باز زدند؛ زیرا ممکن است برای استفاده مقعطی و عبور از بحران اقتصادی و اجتماعی غرب و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، نرمش و انعطافی نشان داده شود و پس از حل مشکلات، تعهدات را نادیده بگیرند. با آرزوی موفقیت برای گروه مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در نشست بغداد. ان‌شاءالله