پنج نکته درباره ادعای پاک‌سازی پارچین

ادعای انجام عملیات خاک برداری و تخریب چند ساختمان در پارچین به منظور آنچه غربی ها «پاک سازی» این تأسیسات می نامند، مهم ترین فضای خبری است که در یک ماه گذشته درباره برنامه هسته ای ایران وجود داشته است.
به گزارش ایران هسته ای، موسسه علم و امنیت بین المللی - ارگان مطالعات فنی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا - از 13 مارس تا 30 می 2012 (23 اسفند 1390 تا 10 خرداد 1931) چهار سری تصویر ماهواره ای از این تأسیسات منتشر و ادعا کرده است که ایران در حال انجام عملیات وسیع خاک برداری و تخریب ساختمان در پارچین است.
«یوکیا آمانو» مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی در آغاز نشست ماه ژوئن شورای حکام با استناد به همین تصاویر ادعا کرد احتمالاً ایران در حال از بین بردن نشانه های یک آزمایش هسته ای انجام شده در این تأسیسات است!
وی بلافاصله تأکید کرد به همین دلیل، خواهان دسترسی فوری به بازرسان به پارچین است.
«رابرت وود» معاون نماینده آمریکا در آژانس بین المللی انرژی هم همین ادعا را تکرار کرد و در جمع خبرنگاران گفت: اگر ایران از بابت فعالیت هایش نگرانی ندارد، باید هر چه زودتر امکان بازدید بازرسان از پارچین را فراهم کند.
همه این فضاسازی ها مربوط به فضایی است که پس از گزارش نوامبر 2011 درباره آنچه «ابعاد احتمالی نظامی» در برنامه هسته ای ایران خوانده می شود، ساخته شد.
آژانس در پاراگراف هایی از این گزارش ادعا کرده بود ایران در ساختمانی در پارچین احتمالاً یک محفظه فلزی بزرگ که برای انجام آزمایش هسته ای مناسب است، احداث کرده است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس روز 26 اردیبهشت 1391 در گزارشی از وین، تصویری از این مخزن ادعایی منتشر کرد که البته چیزی بیش از یک نقاشی رایانه ای بسیار ساده نبود. منابع غربی ادعا می کنند ایران در سال 2000 درون این ساختمان یک تست هسته ای انجام داده است.
اکنون این منابع با استناد به تصاویر ماهواره ای منتشر شده می گویند ایران در حال خاک برداری، تخریب این ساختمان ها و از بین بردن نشانه های این فعالیت هاست.
اکنون پرسش این است که حقیقت در این باره چیست؟
1- نخستین پاسخ به این سوال را «علی اصغر سلطانیه» نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی در گفت وگوی خود با خبرنگاران در روز پنج شنبه 18 خرداد 1391 (7 ژوئن 2012) ارائه کرده است. سلطانیه در این کنفرانس خبری در پاسخ به پرسش خبرنگار روزنامه «الشرق الاوسط» که نظر او را درباره ادعای عملیات پاک سازی شواهد در پارچین پرسیده بود، خاطره ای را یادآوری کرد که عیناً در سخنرانی خود در شورای حکام در صبح روز پنج شنبه هم به آن پرداخته بود. سلطانیه گفت: «من تبلیغات بی اساسی را که در سال 2004 بر مبنای برخی تصاویر ماهواره ای علیه کشور من پس از گزارش آژانس مطرح شده به خاطر شما می آورم. این تبلیغات درباره فعالیت های اعلام نشده هسته ای در محلی در جنوب ایران که ادعا شده بود معدن اورانیوم، تبدیل اورانیوم و غنی سازی وجود دارد بوده است. در طی بازرسی آژانس که من شخصاً حضور داشتم بازرسان یافتند که تمامی موارد نادرست بوده است. محل ذکر شده متعلق به یک شرکت خصوصی بود که سنگ را به بنادر حمل می کرد نه اینکه معدن اورانیوم باشد و ساختمان هایی که سرویس های جاسوسی موساد و سیا به عنوان فعالیت های مخفیانه گزارش کرده بودند، برای دستشویی کارگران اختصاص یافته بود. این یک مثال شرم آور است که براساس تصاویر ماهواره ای و یا اطلاعات غیر معتبر، آژانس در تله ای افتاده که اعتبار آژانس را خدشه دار کرده است. من ده ها از این موارد را برای مثال دارم لکن باتوجه به ضیق وقت از مطرح کردن آنها خودداری می کنم. با این وجود من آمادگی دارم تا در صورت درخواست شورای حکام درباره تمامی موارد توضیحات کافی ارائه کنم.»
2- دومین مسئله که در اینجا باید به آن توجه کرد این است که اگر مسئله پارچین تا این حد برای غربی ها اهمیت دارد، چرا در مذاکرات بغداد یا قبل از آن در استانبول 2 هیچ تمرکزی روی آن انجام ندادند؟ نوع رفتار مذاکراتی غربی ها به گونه ای است که کاملاً این فرضیه را تأیید می کند که کل بحث پارچین نوعی فضاسازی رسانه ای است و الا اگر این موضوع تا این اندازه فوریت داشت، گروه 1+5 باید آن را در صدر درخواست های مذاکراتی خود از ایران قرار می داد، در حالی که مطلقاً چنین کاری نکرده است.
3- سومین موضوع این است که هم آژانس و هم منابع غربی ادعا کرده اند که آزمایش مورد نظر سال 2000 در پارچین انجام شده است. این در حالی است که بازرسان آژانس دو بار در سال های 2004 و 2005 از پارچین بازدید کرده اند. سوال این است که چرا در این بازدیدها هیچ نشانه ای از این فعالیت به دست نیامده است؟
4- دانشمندی به نام ویاچسلاو دانیلنکو (روسی الاصل) که آژانس در گزارش نوامبر 2011 به فعالیت های او اشاره کرد و ادعا شده وی در زمینه تست های مورد ادعا به ایران کمک کرده، بعدها در مصاحبه هایی رسمی به صراحت گفت تخصص وی نانو الماس است و در زمینه انفجارهای هسته ای هیچ تخصصی ندارد.
5- آخرین نکته این است که در حالی که پارچین یک تأسیسات بزرگ نظامی است و عملاً اندازه آن از یک شهر متوسط هم بزرگ تر است، انجام هرگونه عملیات ساختمانی یا اقداماتی از این نوع در آن کاملاً عادی است. بنابراین استناد به تعدادی تصویر ماهواره ای که اصالت آنها نیز هرگز از جانب هیچ مرجع مستقلی تأیید نشده، برای اثبات ادعایی به بزرگی «پاک سازی پارچین از بقایای یک آزمایش هسته ای» کاملاً بی وجه است.