سوریه و نقطه عطف تاریخ!

سامان فکرى
هفته ها و روزهای اخیر، شاهد اوج گیری مجدد فشارهای سیاسی، نظامی و امنیتی علیه نظام سیاسی سوریه بودیم. فعال شدن اقدامات تروریستی از سوی گروه های سلفی، تکفیری و القاعده (اعزام جوخه هشتصد نفری از تروریست ها به منطقه «الحوله» و کشتار بیش از 110 نفر از مردم بی دفاع و غیرنظامی و کودکان سوری که با فیلمبرداری از تمام صحنه های جنایت و نمایش پر حجم آن در رسانه های غربی و عربی تکمیل شد)، دخالت کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای مثل ترکیه، عربستان، قطر و آمریکا و برخی کشورهای اروپایی در ناآرامی های سوریه، استقرار نیروهای ویژه ارتش انگلیس و مزدوران دستگاه جاسوسی خارجی این کشور (ام آی 6) در خاک این کشور، از حیز انتفاع انداختن طرح عنان و ... بخش هایی از سناریوی بزرگ ناامنی سازی سوریه توسط غرب و برخی کشورهای عربی منطقه است.
زنجیره این اخبار هفته گذشته با حلقه خبری پایگاه اینترنتی المنار تکمیل و پازل طراحی شده برای دمشق را وارد فاز جدیدی کرد. المنار فاش کرد تروریست هایی که در سوریه مرتکب جنایت های خونین می شوند، در پایگاه هایی نظامی در ترکیه، لیبی، تونس، عربستان سعودی، قطر و مناطق تحت سلطه نیروهای شبه نظامی جعجع در شمال لبنان و همچنین در اوگاندا و ساحل عاج آموزش می بینند. بنا بر این گزارش، پادگان های آموزشی و گردهمایی این تروریست ها تحت نظارت پرسنل ویژه نظامی اداره می شود که شماری از آنها را نظامیان اروپایی، آمریکایی و صهیونیستی بازنشسته تشکیل می دهند. به گفته منابع آگاه، این تروریست ها از قطر و عربستان سعودی حقوق دریافت می کنند و با هزینه ریاض و دوحه وارد مناطق مرزی سوریه می شوند و بسیاری از آنان گذرنامه های جعلی در اختیار دارند.
این خبر از آن جهت حائز اهمیت است که به نوعی، از نقش بازیگران عمده و چالش ساز نظام مردمی سوریه پرده برداری می کند و اسنادی را در اختیار تحلیلگران می گذارد که با تدقیق بیشتر می توانند به سوالات مطرح در خصوص تحولات اخیر سوریه پاسخ دهند؛ 1- چالشگران صحنه سیاسی سوریه کدامند؟ 2- چه عاملی توانسته است آنها را با تنوع مطالبات و خواسته های گوناگون حول یک محور جمع کند؟ و 3- هدف اصلی آنها از این همه فشار علیه دمشق چیست؟
بررسی و مطالعه این قبیل اخبار و اسناد متقن دیگر، نشان می دهد که سوریه قربانی توطئه مشترک مثلث شومی است که یک رأس آن، غرب به سرکردگی آمریکاست که نقش طراحی، برنامه ریزی و حمایت اطلاعاتی کلیه ناآرامی های سوریه را از بدو شکل گیری توطئه علیه دمشق برعهده دارد. رأس دیگر، حمایت گران مالی- لجستیکی عملیات علیه سوریه است که مطابق بندهای دیگر خبر المنار، عربستان و قطر و تا حدودی ترکیه این نقش را اجرا می کنند.
قاعده اجرایی و عملیاتی این مثلث هم شامل طیفی از ناراضیان داخلی، گروه های سلفی و تکفیری تا القاعده دشمن دیروز آمریکا است که امروز در عملیات های تروریستی علیه سوریه و در راستای سیاست های آمریکا و رژیم صهیونیستی مورد بهره برداری قرار می گیرد.
محوری که به عنوان فصل مشترک همه این مخالفان و معارضان، آنها را گرد خود جمع کرده است، همان مطالبه و خواست آمریکا مبنی بر دست شستن دمشق از جبهه مقاومت و گسستن حلقه واسط جمهوری اسلامی ایران با گروه های مقاومت مبارز علیه ترکتازی های غرب و ایادی داخلی آنها در کشورهای منطقه است.
به نظر می رسد هدف اصلی آنها از منشور رنگارنگ بحران در سوریه؛ اولاً ارائه تصویری وارونه از سوریه و خشن از حاکمیت دمشق است و ثانیاً تحمیل جنگ داخلی به سوریه است تا فرصت آرایش جدید در داخل سوریه و ترسیم چشم انداز منطقه ای برای غرب فراهم شود. به نظر می رسد که معارضان با وجود تحمیل هزینه زیاد بر دمشق موفق به برآوردن اهداف خود نخواهند شد؛ اما به یک شرط اساسی و آن، این است که؛ ملت سوریه بداند که در حساس ترین موقعیت و بر سر نقطه عطف تاریخ خود ایستاده است که تبدیل آن به نقطه صعود، هوشیاری مضاعف و بیداری توام با پایداری می طلبد. البته مردم سوریه تاکنون این هوشیاری و پایداری را به خوبی نشان داده اند و علت اصلی عدم موفقیت این حملات و عدم اجرای طرح ها و توطئه های دشمنان فرامنطقه ای شان نیز همین مسئله است.