مذاکرات تأخیری مشکوک؟!

پایگاه بصیرت:پیش‌بینی اینکه گفت‌وگوهای مسکو به جایی نمی‌رسد، کار چندان سختی نبود و تلاش‌های میزبان که از رهگذر به نتیجه رسیدن مذاکرات، جایگاه جهانی‌اش ارتقا پیدا می‌کرد، نیز بی‌نتیجه ماند و در نهایت، پس از دو روز گفت‌وگوهای سنگین و فشرده، دوباره همه چیز به آینده واگذار شد. کاملاً مشهود است که طرف مقابل، مدتی است به گفت‌وگوهای تأخیری روی آورده و نشان می‌دهد که مایل نیست گفت‌وگوها به نتیجه مشخص برسد و این تأمل‌برانگیز است. به‌نظر می‌رسد در چند نشست اخیر ایران با 1+5 به موازات هر نشستی، نشست دیگری هم برگزار می‌شود که بر روی نشست ایران با 1+5 تأثیر جدی دارد و آن، نشست ناپیدای آمریکا، کشورهای غربی عضو 1+5 و رژیم صهیونیستی است. در اصل، سیاست گفت‌وگوهای تأخیری 1+5 متأثر از همین نشست موازی و ناپیدا است. در این نشست، اوباما و کشورهای غربی به آرامش نیاز دارند تا وضعیت اقتصادی که به‌شدت تحت‌تأثیر گفت‌وگوها قرار می‌گیرد، وخیم‌تر نشود و دولت‌های غربی با فرصت تنفسی که نصیبشان می‌شود، برای برون‌رفت از این بحران طاقت‌فرسا، زمان بیشتری داشته باشند و اوباما هم بتواند در سایه این آرامش موقت، در انتخابات پیروز شود. در این میان، رژیم صهیونیستی با این وضعیت مخالف است؛ اما ظاهراً مجبور است نظر دو طرف دیگر را بپذیرد و حتی به اوباما کمک کند که در انتخابات پیروز شود و اوباما نیز در عوض قول دهد که پس از پیروزی، با سخت‌گیری شدید علیه ایران، آن را جبران کند. ایران برای برخورد با این برنامه توطئه‌آمیز دو راه پیش‌رو دارد: 1- برای زمان مذاکرات، سقف تعیین کند؛ 2- از فرصتی که طرف مقابل برای خودش ایجاد می‌کند، بهره ببرد و در فعالیت‌های هسته‌ای به سمت نقاطی حرکت کند که در مذاکرات امتیاز بیشتری دارد. اگر قرار باشد پس از گفت‌وگوهای گروه‌های کارشناسی ایران و 1+5 نشست جدیدی برگزار شود، بعد از زمانی است که آمریکا و اروپا، ایران را به اعمال تحریم‌های بانکی و نفتی جدید(11تیر) تهدید کرده‌اند؛ بنابراین زمان مناسبی است که ایران با اعتراض به روند مذاکرات و تعلل طرف مقابل در گفت‌وگوها، از ادامه گفت‌وگو سر باز زند و قیمت نفت را افزایش دهد تا طرف مقابل مجبور به تمکین شود.