رضا گرمابدری
برخی از کشورهای غربی و عربی به سردمداری شیطان بزرگ گمان می کنند، در وضعیت جاری قادرند حرکت بیداری اسلامی را برای خودشان به فرصت تبدیل کنند و از ملت هایی که در اعتراض به دیکتاتوری حاکمان و سرسپردگی شان به اجانب، دست به قیام زدند، انتقام بگیرند؛ از این رو پرونده انقلاب آن کشورها را بازنگه داشته اند. به زعم آنها در این میان سوریه از موقعیت ویژه ای برخوردار است و در حالی که دربازه شکل گیری بیداری اسلامی، در ثبات و آرامش کامل بود و هیچ نسبتی با حرکت بیداری اسلامی در کشورهای وابسته به غرب و آمریکا و همراه و همسو با کشورهای عرب وابسته به آمریکا نداشت، با توطئه بسیار پیچیده ای به رودخانه خروشان هرج و مرج هل داده شد تا در واقع ما به ازای منافعی باشد که آمریکا در خلال بیداری اسلامی از دست می داد.
مشکل بزرگ دشمنان سوریه حمایت اکثریت مردم از حکومت بود.آنهابرای حل این مشکل سیاست جدیدی را اتخاذ کردند. به شکل مشخص یکی از کارکردهای سیاست جدید، وادار کردن مردم به دست کشیدن از حمایت از حکومت است. این سیاست با اینکه تاکنون موفق نبوده در سایه اعمال آن تاکنون هزاران نفر از مردم بی گناه سوریه به فجیع ترین وجه به قتل رسیده اند، همچنان ادامه دارد. تروریست های آدمکش برای ایجاد رعب هر چه بیشتر، بسیاری از اجساد را مثله کرده اند که آخرین مورد آن مثله کردن جنازه 25 نفر در حوالی شهر حلب است که چند روز پیش انجام گرفت.
ادامه این جنایات به این علت است که به زعم کارگردانان این توطئه جنایت بار، این اقدامات وحشیانه به زودی به بار می نشیند و مردم سوریه مجبور می شوند از ترس امنیت و جان شان از پشتیبانی از حکومت دست بکشند و حکومت در برابر توفان سهمگین توطئه که قرار است شدیدتر شود، تنها می ماند و در هم می شکند و دیگر اینکه با حمایت تبلیغاتی و وارونه نمایی درباره شرارت ها و جنایت بستر لازم برای اقدامات بین المللی و احیاناً مداخلات رسمی علیه حکومت سوریه فراهم می شود. از رفتار و برنامه های دشمنان حکومت و ملت سوریه برمی آید که ظاهراً آنها برای اجرای تمام برنامه شان عجله چندانی ندارند و تلاش می کنند گام به گام جلو بروند و به شکل تدریجی فشار را بر حکومت و مردم سوریه افزایش دهند. آنها در همین راستا و به چند دلیل طرح کوفی عنان را پذیرفتند از جمله:
1- طرح کوفی عنان که خود آنها اجازه نمی دهند موفق شود، ابزار مهم تبلیغاتی علیه سوریه و یک گام برای خشن جلوه دادن حکومت سوریه تلقی می شود، کمااینکه در حال حاضر هم همین گونه است و با وجود اینکه تروریست ها و حامیان آنها اجازه ندادند این طرح درست اجرا شود، دستگاه عریض و طویل تبلیغاتی غربی- عربی حکومت سوریه را متهم به ناموفق شدن طرح می کند. 2- برخی از ناظران سازمان ملل که به سوریه آمدند، با جاسوسی برای آمریکا اطلاعات نظامی و غیرنظامی را جمع آوری می کنند و در اختیار آمریکا قرار می دهند تا در زمان مقتضی از آنها استفاده کند. 3 - بر اساس این طرح سوریه باید آتش بس را می پذیرفت و نیروهای ارتش را از شهرها بیرون می برد که این اقدام فرصت لازم را در اختیار تروریست ها قرار داد تا خود را بازسازی کنند و به حامیان آنها هم فرصت داد تا آنها را مجهزتر و مسلح تر کنند. از بین محورهای سه گانه فوق محور سوم از همه مهم تر است؛ چرا که تا پیش از اجرای طرح کوفی عنان، تروریست ها از امکانات کمتر و سلاح های سبک برخوردار بودند و چندان نمی توانستند در برابر حمله ارتش سوریه به مواضع آنها مقاومت کنند و زود از پا در می آمدند و یا پا به فرار می گذاشتند، اما در پی فرصتی که اجرای طرح کوفی عنان به آنها داد و اعتقاد قطعی حامیان بیگانه آنها به اینکه از طریق گسترش جنگ داخلی بهتر می توانند.
در سایر عرصه ها اهداف شان را دنبال کنند، هم نیروهای بیشتری را آموزش دادند و از گوشه و کنار جمع و به سوریه اعزام کردند و هم تجهیزات و سلاح های پیشرفته تری را در اختیار آنها گذاشتند تا ارتش سوریه ناچار شود برای مقابله با آنها از تانک و بالگرد و حتی جنگنده استفاده کند و آنها هم با به کارگیری سلاح های پیشرفته ای که اخیراً دریافت کرده اند در برابر این ترکیب ارتش سوریه بایستند و بجنگند. بخشی از این برنامه زمانی بهتر فهم می شود که نیم نگاهی هم به عرصه دیپلماسی شود. کشورهای غربی و عربی حامی تروریست ها، پس از اینکه این اقدامات را انجام دادند و متوجه شدند در عرصه سیاسی قادر نیستند حامیان حکومت سوریه را وادار به دست برداشتن از حمایت سوریه کنند، تدریجاً به پیشنهاد روسیه و عنان برای تشکیل نشست «گروه تماس» متمایل شدند و در حالی که روسیه و عنان خواستار حضور ایران در این نشست هستند آمریکا مخالفت می کند. پس از اینکه مشخص شد قرار است نشست مذکور در 10 تیرماه در ژنو برگزار شود، احمدبن حلی، معاون دبیر کل اتحادیه عرب از حضور ایران در گروه تماس برای مسئله سوریه در ژنو، حمایت کرد و گفت مشارکت تهران در این نشست هنوز در مرحله بحث و بررسی است.
قطعاً حضور و عدم حضور ایران در این نشست آثار مهمی خواهد داشت؛ اما چون حضور و عدم حضور ایران در این نشست قطعی نیست در پایان می توان یکی از عوامل اصلی و تأثیرگذار بر نتایج این نشست را برجسته کرد. یکی از وظایف ذاتی هر حکومتی تأمین همه جانبه امنیت شهروندانش است و بازوی حکومت در انجام هر چه بهتر این وظیفه، نهادهای نظامی اش است. از طرفی هم اهرم قدرتمند دشمنان سوریه برای از پا درآوردن حکومت و ملت سوریه تروریست هایی هستند که این روزها با قدرت یابی بیش از پیش و با شقاوت هر چه بیشتر جنایت می آفرینند تا فضای نشست گروه تماس را احاطه و موضع حامیان سوریه را تضعیف و موضع دشمنان سوریه را تقویت کنند و عملاً با تلفیق رعب و وحشت ناشی از هرج و مرج و جنایت آفرینی با سیاست و فشار همه جانبه، حامیان سوریه را وادار به عقب نشینی و کوتاه آمدن کنند. چنانچه ارتش سوریه بتواند در راستای مأموریتش که حفظ امنیت، جان، مال و ناموس و کیان مردم سوریه است با چند یورش سنگین و برنامه ریزی شده به مراکز تروریست ها، ضربات سنگینی به آنها وارد کند و نشست گروه تماس با فضای صددرصد غلبه ارتش سوریه بر تروریست ها شکل گیرد وضعیت جلسه یقیناً به نفع سوریه و حامیانش تغییر پیدا می کند؛ بنابراین سرنوشت نشست در تدیبر و توان ارتش سوریه است که با تروریست های جنایتکار چگونه برخورد کند.