گروه ترجمه- پایگاه اینترنتی آسیا تایمز 4 ژوئیه 2012 (14 تیر) در مقالهای به عدم تمایل ایران به ساخت تسلیحات هستهای پرداخت و نوشت: تحریمهای غربی علیه ایران و بحثهای پرحرارت در مورد برنامه هستهای ایران همچنان ادامه دارد، اما در این میان مقاله کنت والتز، نظریهپرداز برجسته روابط بینالملل بسیار بحثبرانگیز شده است. وی در مقاله خود در مجله معتبر و ذینفوذ روابط خارجی (فارین افرز) از دستیابی ایران به تسلیحات هستهای به عنوان عامل ثباتبخش در منطقه پرآشوب خاورمیانه دفاع کرده و عدم توازن منطقهای و ناامنی منطقه را ناشی از انحصار تسلیحات هستهای به اسرائیل میداند و در عین حال رژیم ایران را خردگرا توصیف میکند. وی نه تنها منطق تاکتیکهای فشار غرب و اسرائیل علیه ایران را زیر سوال میبرد، بلکه متذکر میشود که چنین تهدیدات نظامی و تحریمهای شدید تنها نگرانیهای امنیتی ایران در منطقه را افزایش میدهد و تنها راهحل مسئله یعنی دستیابی ایران به تسلیحات هستهای را تقویت میکند.
در ادامه مقاله آمده است: مقاله کنت والتز «چرا ایران باید بمب هستهای داشته باشد؟» نام دارد. آقای والتز که مقالات بسیاری در مورد مسابقه هستهای نگاشته، پیشبینی میکند که ایران در نهایت به بمب هستهای دست مییابد، اما تحقق این موضوع به تقویت صلح و امنیت منطقهای کمک میکند و تهدیدکننده به شمار نمیرود. مشخص نیست که آیا این گونه نظریههای والتز که مسئله ایران را با نگاهی دیگر بررسی و واکاوی میکند و توصیههای تازهای ارائه میدهد، بر سیاستهای عملی تأثیر میگذارد یا خیر. فارغ از مفروضات و نتیجهگیریهای آقای والتز، این مقاله بحثی نافذ با دیدگاههای گستردهتر در مورد پیچیدگیهای بنبست هستهای ایران ارائه میکند. اساساً نظریه آقای والتز در حمایت از بمب هستهای ایرانی مشروعیت راهبرد کنونی آمریکا و متحدانش در جلوگیری از دستیابی ایران به بمب هستهای را تضعیف میکند. آقای والتز با بیان دیدگاههای دانشگاهی و حمایت از برنامه هستهای ایران ظاهراً بحثی را در مورد ایران به پیش میبرد که در عین حال که برای سیاستگذاران چارچوبی تحلیلی ارائه میکند، به آنها در درک بهتر سایر گزینهها کمک میکند.
در پایان مقاله آمده است: آقای والتز در میان سه سناریو در مورد ایران دست به انتخاب میزند. سناریوی نخست، توقف برنامه هستهای ایران از طریق تحریمها و سایر ابزارها؛ دوم، شامل رسیدن ایران به آستانه ساخت تسلیحات هستهای است. آقای والتز سناریوی دوم را نامحتمل میداند، زیرا قدرت باید موجب توازن شود و ایران انگیزه بسیاری دارد در برابر انحصار تسلیحات هستهای اسرائیل توازنی متقابل ایجاد میکند. سومین سناریو پیوستن ایران به باشگاه دارندگان تسلیحات هستهای است که آقای والتز پیشبینی میکند که ایران در این صورت رفتارهایش محتاطانهتر و خطرگریزتر میشود. این مقاله به تناقضهای موجود در سیاستهای مقابلهجویانه غرب و اسرائیل علیه برنامه هستهای ایران نیز پرداخته است. در محور اصلی استدلالهای آقای والتز این فرضیه وجود دارد که ایران به سوی توازن هستهای با اسرائیل در منطقه پیش میرود. این فرضیه که ایران بسیار نگران تسلیحات هستهای اسرائیل است و به دنبال ایجاد توازن در برابر این کشور است، با واقعیتها سازگاری ندارد. آقای والتز این موضوع را مد نظر قرار نمیدهد که یکی از دلایلی که سبب میشود ایران تمایلی به هستهای شدن کامل نداشته باشد، افزایش تمایل عربستان سعودی (رقیب مهم ایران) به ساخت تسلیحات هستهای است که این مساله رقابتی پرهزینه و ساختاری در خلیج فارس به وجود میآورد و علاوه بر صرف هزینههای اقتصادی فراوان، رقابت ایران و عربستان را شدید و نهادینه میکند.
بصیرت: راهبرد هستهای جمهوری اسلامی ایران که ریشه در آموزههای دینی دارد و امام خامنهای (مدظلهالعالی) داشتن بمب اتمی را برای ایران حرام میداند، مسئلهای قطعی است که با طرح دیدگاههایی مانند نظر «والتز» تغییر پیدا نمیکند.