18 تیر و فتنه های دهه چهارم/مهدى سعیدى

دشمنان انقلاب اسلامی از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، ترفندهای مختلفی را برای تغییر ساختار یا رفتار جمهوری اسلامی در دستور کار خود داشته اند که از اقدامات تجزیه طلبانه گروهک کومله در بهمن 57 تا سناریوی تحریم فعال انتخابات 12 اسفند1390 را می توان در فهرست اقدامات ناکام ایشان علیه جمهوری اسلامی قرار داد که همگی به لطف عنایت حضرت حق و هدایت رهبری و بصیرت ملت مهار و منکوب شدند.در این بین حادثه 18 تیر کوی دانشگاه تهران الگویی به ظاهر بدیع بود که مبتنی بر طرح ریزی پیچیده ای در دستور کار فتنه گران قرار گرفته بود؛ اقدامی که در مراحل ابتدای شکل گیری کمتر قابل پیش بینی بود که به آشوبی طرح ریزی شده در پایتخت تبدیل شود.حرکت در ظاهر خیلی ساده و به بهانه تعطیلی روزنامه «سلام» شروع شد، اما هماهنگی روزنامه های پنج شنبه 17 تیر در اختصاص تیترها و سرمقاله های خود به عواقب غیرقابل پیش بینی و کنترل توقیف روزنامه «سلام»، نشان از آن داشت که یک تیم پشت پرده، هدایت این جریان را برعهده دارد؛ چرا که خبر توقیف روزنامه «سلام» ساعت 10 شب چهارشنبه اعلام شد و آن زمانی بود که اکثر روزنامه ها می بایست با انجام مراحل نهایی، صفحات روزنامه ها را به چاپخانه می فرستادند تا در توزیع فردا صبح خود دچار مشکل نشوند. این غائله در حالی رقم خورد که رسانه های غربی از هفته ها پیش آتش تهیه خود را ریخته بودند. نشریه آمریکایی «میدل ایست اکونومیک دایجست» در هفتم تیر ماه نوشته بود: «اصلاح طلبان یک تابستان سیاسی داغ را در پیش روی دارند تا جناح محافظه کار را از میدان مبارزه خارج نمایند.» اما این نوع اظهارات تا پیش از آغاز فتنه در کوی دانشگاه به دقت فهم نمی شد.
با ورود جریان دانشجویی فتنه به میدان و به تدریج نفوذ ضدانقلاب در صفوف ایشان، غائله از محدوده اعتراض به بسته شدن روزنامه سلام به سمت یک شورش و بلوا و تا توهین به آرمان ها و مقدسات نظام اسلامی ملت پیش رفت و اینجا بود که صبر ملت به سرآمد و با حضور تمام عیار در صحنه، «پروژه تابستان داغ» در 23 تیر سال 88 ناکام شد.غائله تیر سال 78 زوایای پیدا و پنهان بسیاری داشت که حداقل به سه نکته آن می توان چنین اشاره ترد:1- اولین ملاحظه توجه به اصل اساسی دشمنی دائم و مستمر استکبار جهانی و ایادی آن با نظام اسلامی است که برای لحظه ای از دشمنی با ملت ایران دست برنداشته و از تمامی حربه ها بهره برداری می کنند. در مقابله با این راهبرد دشمن است که نباید برای لحظه ای نیز از او غافل بود.2- نکته دیگر آنکه، شاید آن روز کمتر قابل قبول بود که دانشگاه به عنوان نماد عقلانیت، محمل شکل گیری این غائله بزرگ باشد و بخشی از جریان دانشجویی این چنین بازیچه دشمنان و فتنه گران قرار گیرد!3- طرح ریزی فتنه گری مبتنی بر نقش آفرینی بخشی از افراد در درون سیستم و نظام سیاسی نیز ملاحظه دیگری است که نمی توان از کنار آن به سادگی گذشت. این افراد که در وزارت علوم، وزارت کشور و دیگر دستگاه های اجرایی و حتی امنیتی نیز حضور داشتند، با حمایت های آشکار و پنهان خود آتش بیار معرکه شده و با کارشکنی و اقدامات خیانت بار مانع از مهار سریع آشوب شدند.
غائله سال 78 آخرین اقدام برای براندازی نظام اسلامی نبود، ده سال بعد فتنه ای بزرگ با ظاهری متفاوت به بهانه انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 88 شکل گرفت و بار دیگر هزینه هایی را برای نظام و ملت ایران به همراه داشت؛ اما در این میان نکته اساسی آن است که فتنه 88 نیز آخرین آن نخواهد بود و دشمن همواره مترصد فرصتی برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی و خلق فتنه ای دیگر است!قرار گرفتن در آستانه یازدهمین دوره انتخابات مهم ریاست جمهوری اسلامی، بار دیگر دشمنان انقلاب اسلامی را فعال ساخته تا این فرصت پیش روی نظام اسلامی را به تهدیدی علیه آن تبدیل سازند و معرکه ای مشابه غائله تیر 78 و فتنه خرداد 88 را این بار در خرداد 92 به راه اندازند. فتنه جدید با بهره گیری از ابزار تحریم اقتصادی و تلاش برای ناکارآمدسازی نظام از یک سو و از دیگر سو افزایش فشارهای سیاسی - امنیتی به بهانه پرونده هسته ای در حال مقدمه سازی است. در این میدان، بازیگران اصلی را نیز بخشی از اصحاب اردوگاه فتنه که با شعار برائت از فتنه گران در حال فعال شدن مجدد هستند بر عهده دارند که بخشی از فعالان جریان انحرافی نیز درصدد نزدیکی و همکاری با ایشان قرار دارند. درک شرایط پیش رو و تلاش برای مهار و بستن سرمنشأ فتنه، ضرورتی است که جامعه امروز ایران اسلامی که در مسیر شکوفایی و دهه پیشرفت و عدالت قرار دارد، بدان بیش از پیش نیازمند است و این جز از طریق افزایش بصیرت ملت و هوشیاری مسئولان ذی ربط حاصل نخواهد شد.