گروه ترجمه - خبرگزاری آسوشیتدپرس 10 ژوئیه 2012 (20 تیر) در مقالهای به سفر کوفی عنان به ایران به منظور حلوفصل مسئله سوریه پرداخت و نوشت: کوفیعنان، نماینده بینالمللی، روز سهشنبه گفت ایران باید بخشی از راهحل بحران خونین در سوریه باشد و ایران حمایت خود از پایان کشمکش در سوریه را اعلام داشته است. عنان بهمنظور تحقق طرح صلح خود برای پایان بحران 16 ماهه در سوریه، به ایران سفر کرده است. سفر عنان به ایران در حالی صورت گرفت که آقای عنان با بشار اسد، رئیسجمهور سوریه، در مورد چارچوبی تازه برای توقف خشونتها به توافق رسید. آقای عنان پس از دیدار با وزیر خارجه ایران در تهران گفت: «حضور من اثبات میکند که معتقدم ایران میتواند نقش مثبتی ایفا کند و بنابراین این کشور باید بخشی از راهحل بحران سوریه باشد.»
در ادامه مقاله آمده است: عنان تشریح کرد «از دولت ایران دلگرمی و قول همکاری گرفته است.» آقای عنان در مورد نوع حمایت ایران توضیحی نداد. ایران بهعنوان متحد مهم سوریه، سالها از این کشور حمایت نظامی و سیاسی کرده است و در عینحال، روند حمایت قاطع خود از سوریه را پس از خیزشهای مردمی در مارس 2011 قطع نکرده است. آقایان عنان و صالحی هیچیک در مورد محورها و جزئیات توافق خود صحبت نکردند. در عینحال، آمریکا شرکت ایران در نشستهای بینالمللی مربوط به بحران سوریه را نپذیرفته است. عنان اوایل امسال برای توافق در مورد طرح صلح شش مادهای میانجیگری کرد. نیروهای دولتی و شورشیان به طور جدی آتشبس را نقض کردهاند. آقای عنان در مورد این توافق گفت: »جزئیات این توافق باید به منظور بررسی، با مخالفان در میان گذاشته شود. ما باید با آنها بحث و گفتوگو کنیم. به همین خاطر است که به جزئیات نمیپردازم؛ اما کلیت توافق به پایان خشونتها مربوط میشود.» در عینحال، آقای عنان بر ضرورت پایان فوری بحران سوریه تأکید کرد.
در پایان مقاله آمده است: از زمان قدرتیابی بشار اسد پس از مرگ پدر در سال 2000، وی روابط فرهنگی، سیاسی و اقتصادی سوریه با ایران را تعمیق کرده و ایران به قدرتمندترین متحد منطقهای سوریه تبدیل شده است. در مقابل، ایران در تمام زمینههای نظامی، فناوری و مشاوره نظامی به سوریه فعال بوده است. تمام این ویژگیها سبب میشود ایران مسیر حمایت خود از سوریه را تغییر ندهد. علیاکبر صالحی، وزیر خارجه ایران، گفت: ایران از حقوق ملت سوریه حمایت میکند؛ اما مخالف مداخله نظامی است و دلیل افزایش خشونتها و هرجومرج را مداخله قدرتهای غربی دانست.