چاشنی «التریمسه» در شورای امنیت عمل نکرد

هادى محمدى
آمریکا و تیم غربی- عربی و صهیونیستی همچنان بر خواسته های خود با نام مردم سوریه اصرار دارند و این اصرار برای براندازی در سوریه، ارتباطی با مشکلات سوریه ندارد، چرا که هدف مهم تری به نام «پایه ریزی نظم جدید منطقه ای و بین المللی» که سلطه کامل آنها را در خاورمیانه تضمین کند، یک نیاز فوری است و برای دستیابی به این هدف، همه چیز مجاز است. اعضای این تیم غربی- عربی و صهیونیستی همانگونه که در پاریس شانس خود را به آزمون گذاشتند، با حربه فصل هفتم منشور سازمان ملل و تهدید به فشار بیشتر، قصد داشتند که با پریدن از اولین بند طرح کوفی عنان (توقف درگیری و خلع سلاح معارضان) تشکیل کابینه وحدت ملی را علم کنند؛ یعنی به شکل آشکار با چماق گروه های مسلح و تروریستی، باج خواهی سیاسی در دستور کار آنها بود.
البته خانم کلینتون هم برای ارعاب روس‌ها، خط و نشان کشید تا روس ها کم بیاورند. در این میدان کارزار، رژیم صهیونیستی از زبان رئیس سابق موساد، از یک روش نخ نما استفاده کرد. صهیونیست ها هرگاه احساس می کنند غربی ها در قبال ایران امکان تشدید موضع ندارند و احتمالاً به سوی یک توافق حداقلی تمایل یافته اند، دم از احتمال حمله نظامی به ایران می زنند تا غربی ها را به اقدام تحریمی جدید سوق دهند. این بار هم که غربی ها، همه بخت خود را آزموده و پذیرفته اند که با خلع سلاح، در فرایند سیاسی امتیاز بگیرند، این مقام صهیونیست، از احتمال حمله رژیم صهیونیستی به سوریه سخن می گوید. البته غربی ها، خبرهای ویژه ای دریافت کرده اند که سوری ها، مسئله حمله خارجی را جدی گرفته اند و برای آن آماده اند و همه ابزارهای دفاعی را فراهم کرده اند. غربی ها برای تخریب این آمادگی، از خارج شدن امکانات شیمیایی سوریه از انبارهای تسلیحاتی سخن می گویند و خود را نگران نشان می دهند.
آمریکا برای هرگونه دستاوردی در سوریه، نمی تواند از روی روس ها عبور کند، خصوصاً اینکه روس ها، سیاست های دفاعی - امنیتی آمریکا و اصرار بر فعال سازی و تکمیل سپر موشکی را تهدید عینی خود ارزیابی کرده و برای موازنه سازی، امکانات خود را فعال کرده اند. این مسئله برای آمریکا گران تمام شده و خصوصاً اینکه آمریکا با همه گرفتاری هایی که در بحران مالی خود و اروپا دارد، نمی تواند رجزخوانی جنگی کند؛ لذا رئیس ستاد ارتش روسیه را به آمریکا دعوت کرده تا آشکارا در مورد سپر موشکی و سوریه با این مقام نظامی روس مذاکره کند.
همزمان با این تلاش دیپلماتیک، برای منفعل کردن مواضع روسیه و چین در شورای امنیت که یک طرح انگلیسی با حمایت آمریکا، فرانسه و آلمان را از روز پنج شنبه به بحث گذاشته، از چاشنی یک ترفند تبلیغاتی، بر اساس عملیات نظامی ارتش سوریه علیه تروریست ها در شهرک التریمسه استفاده کردند. البته دستگاه های تبلیغاتی وابسته به آنها، تمامی تلفات تروریست ها را هم «مردم» نام گذاشتند؛ ولی تعدادی از منابع وابسته به شورای استانبول (معارضان وابسته غرب) نتوانستند آن را مخفی کنند و حقیقت را گفتند که حدود دویست نفر از تروریست ها کشته شده اند که از ملیت های غیرسوری نیز در بین آنها وجود داشت.
بررسی طرح پیشنهادی غربی ها که به روز جمعه نیز کشیده شد و به نتیجه نرسید، اجرای طرح کوفی عنان را بهانه کرده تا هم فصل هفتم و هم تحریم های جدید و فشار بیشتر را علیه سوریه به اجرا بگذارد و خواستار ساکت ماندن ارتش سوریه در مقابل تروریست ها و حامیان خارجی آنها شده است و با کاهش ناظران بین المللی و تمدید 45 روز دیگر برای فعالیت آنها، تلاش کرده تا وظیفه ای سیاسی هم برای شان تعریف کند.
واقعیت این است که تلاش های سیاسی و جنگ افروزی و مداخله گری آمریکا و دنباله هایش در اروپا و ارتجاع عرب و صهیونیست ها در سوریه، ارتباطی با خواسته های مردم سوریه ندارد و همانگونه که کشتار مردم در افغانستان و پاکستان، عراق، یمن و بحرین و بقیه نقاط جهان برای آمریکایی ها، وسیله ای برای تسلط بر این مناطق است، آشوب و هرج ومرج سازنده آمریکایی، به منظور ایجاد یک رویه بین المللی برای ساقط کردن حکومت های مستقل است.
شاید روس ها را بتوان در تأمین منافع شان راضی کرد؛ ولی این رویه سازی برای امنیت ملی روسیه یک تهدید جدی است و لذا روسیه پس از دو دهه یا بیشتر، از امتیاز وتو در مقابل اقدامات غیرقانونی آمریکا و غرب استفاده کرده وی جلو این سیاست ایستاده است. این منطق را چینی ها هم تقریباً به شکل مشابهی در ارزیابی خود دارند. شاید فریاد غربی ها در مورد التریمسه بیشتر به خاطر از دست دادن تعداد زیادی از تروریست ها باشد که با هزار دردسر و هزینه به سوریه اعزام کرده اند، مسئله هر چه باشد، مهم این است که این ترفند هم برای آنها نتیجه ای نداشت و آمریکا ناچار است واقعیت ها را بپذیرد. این واقعیت، همان تصویر تلخی است که پس از جنگ 33 روزه علیه حزب الله لبنان، صهیونیست ها را به زیر کشید و امروز سوریه و کشورهای مستقل، طرح آمریکا، صهیونیسم و ارتجاع عرب را باقدرت به زیر می کشند.