رویکرد نوین ایران به نظام بین‌الملل

گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی آسیاتایمز 29 آگوست 2012 (8 شهریور) در مقاله‌ای به نشست جنبش عدم تعهد در ایران پرداخت و نوشت: اگرچه بیشتر رسانه‌های جهان بر میزان بهره‌برداری ایران از نشست غیرمتعهدها به‌ویژه در راهبردهای ضدتحریم این کشور متمرکز شده‌اند، اما تاکنون توجه چندانی به این موضوع نشده است که ایران با نقش‌آفرینی متفاوت خود توانسته این جنبش را به اهداف سیاسی واقعی و اولیه خود بازگرداند. در واقع، ایران تلاش کرده است جنبش را به اهداف اولیه خود در سال 1955 بازگرداند که مطابق اصول ده‌گانه آن هرگونه وابستگی و سلطه‌پذیری نفی می‌شود. نگاه ایران به نظام جهانی پس از انقلاب اسلامی مطابق اصول ایدئولوژیک و بر پایه «نه شرقی، نه غربی» بوده است. می‌توان نوع ریاست ایران بر جنبش عدم تعهد را بسیار متفاوت با نوع ریاست مصر در زمان حسنی مبارک و کوبا دانست.
در ادامه مقاله آمده است: اصلاحات واقعی در سایه رویکرد نوین ایران متمرکز بر اصلاحات در سازمان ملل است؛ به این معنا که شورای امنیت به لحاظ ساختاری و تعداد اعضا تغییر کند و نقش مجمع عمومی نیز ارتقا یابد. ماهیت مسائل پیش روی جنبش عدم تعهد با برخی تغییرات عمده روبه‌رو شده است. در واقع، مسائل پیش روی این جنبش در گذشته عمدتاً مبتنی بر سلطه قدرت‌های بزرگ و عدم توسعه‌یافتگی بود که همگی دغدغه اصلی این جنبش به‌شمار می‌رفتند. احتمالاً حتی هند نیز این نکته مهم را تشخیص داده که می‌توان در نوع نگاه این کشور به جنبش عدم تعهد در تهران مشاهده کرد. هند به دلیل اهمیت و جایگاه نوین جنبش عدم تعهد تصمیم گرفت در سطوح عالی در کنفرانس تهران شرکت کند. هند به دلیل تبدیل شدن به کشوری صنعتی و مهم تلاش می‌کند از ظرفیت‌های جنبش عدم تعهد به منظور تأمین منافع ملی خود بهره‌برداری کند.
در پایان مقاله آمده است: به‌طور کلی، بازگشت کنونی هند به جنبش عدم تعهد و نیز ریاست سه ساله ایران بر این جنبش می‌تواند در آینده نزدیک فضای جدیدی را برای غیرمتعهدها باز کند. ایران نیز با راهبردهای نوین خود در قبال جهان سوم به بازاندیشی در مسائل جهان پرداخته و مقابله با سلطه و مقاومت در سطح جهانی را در دستور کار خود قرار داده است.