نشست مکه، فریب اولویت‌های اسلامی

حسین امیدى
با دعوت پادشاه عربستان، نشست اضطراری سازمان همکاری های اسلامی در مکه در هفته گذشته با حضور 57 کشور اسلامی منعقد شد. دستور کار این نشست که علی القاعده باید به بررسی مهم ترین چالش های جهان اسلام مبادرت ورزیده و راهکارهای همسو با منافع ملل اسلامی را پایه ریزی کند، با ماهیت دیگری مهندسی شده بود.
تحولات منطقه آنچنان با سرعت به پیش می رود که رفتارهای دوگانه از سوی بازیگران رسمی را که سال ها در نقاب فریب به ایفای نقش مشغول بودند، به خوبی به نمایش گذاشته است. از نگاه ملل اسلامی، مهم ترین رویدادی که سرنوشت منطقه و حتی نظام جهانی را متأثر خواهد کرد، بیداری اسلامی است که نظام های دیکتاتوری و وابسته به غرب و استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی را هدف قرار داده است. از این منظر، رویکردهای ضداستعماری و ضد صهیونیستی و ضددیکتاتوری باید در اولویت و دستور کار این نشست قرار می گرفت.
این رویکرد نشان می دهد که در قبال سیاست های غرب و صهیونیسم جهانی که به دنبال حفظ ارکان نفوذ و منافع و سلطه خود در منطقه هستند، می بایست تصمیمات اساسی اتخاذ شود. اگر در چند دهه گذشته، همه اولویت غرب این بوده تا رژیم صهیونیستی را بر فلسطین و قدس و اراده ملی کشورهای منطقه مسلط کند، سازمان همکاری های اسلامی می بایست، اولویت مقابله با صهیونیسم را در صدر اهتمام و تصمیمات مهم خود قرار دهند.
اگر سیاست تجزیه و فتنه سیاسی و مذهبی و تحکیم دیکتاتورها، ابزار استعماری بوده اند، پس می بایست رویکرد اتحاد اسلامی و فشار به نظام های عصر حجری و دیکتاتوری مانند بحرین، قطر و عربستان، در دستور کار باشد، اما برخلاف آنچه انتظار می رفت تا به شکل طبیعی در دستور کار سازمان همکاری های اسلامی باشد، چنین موضوعات مهمی در دستور کار قرار نگرفت و مسئله فلسطین نیز به اولویت های آخر و درحد تزیین بیانیه های پایانی تبدیل شد و هیچ گونه اقدام موثر علیه صهیونیست ها نیز اتخاذ نشد.
این در حالی است که صهیونیست ها از طریق زمینه سازی های حقوقی و تبلیغاتی و مشغول بودن جهان اسلام در طرح های استعماری، به سیاست یهودی سازی مناطق قدس و کرانه باختری سرعت بخشیده اند و در مسجدالاقصی رژه نظامی برگزار می کنند و چنین زمزمه می کنند که تسلط آنها بر قدس و کرانه باختری، اشغالگرانه نیست و جالب تر اینکه در مقابل این موضوع حیاتی در حوزه سیاسی جهان اسلام، موضوع سوریه که در اولویت های آمریکا، غرب و رژیم صهیونیستی است، برجسته شده و عضویت این کشور به حالت تعلیق قرار می گیرد و تلاش ارتش سوریه برای مقابله با تروریست ها، تقبیح می شود، این در حالی است که حضور گروهک های تروریستی و اقدامات وحشیانه آنها در اعدام حتی کودکان و افراد بی دفاع و قطعه قطعه کردن مردم در رفتارهای طائفه ای و مذهبی وهابی گرایانه و القاعده ای در سوریه بر کسی پوشیده نیست.
در حالی از سوی قطر و عربستان و ترکیه، برای مردم سوریه و دموکراسی و ضرورت سقوط بشار اسد سینه چاکی می شود که حتی حامیان غربی هم از نظام های رسوا و دیکتاتوری در بحرین و قطر و عربستان شرمنده اند. اساساً از ابتدای به قدرت رسیدن بوش پسر، این دیکتاتوری های وابسته، هرگونه تظاهرات علیه صهیونیست ها را ممنوع کرده اند و حکومت بحرین در جمعه گذشته، یک جوان 16 ساله را که در تظاهرات روز قدس شرکت کرده بود با گلوله مستقیم به سر وی به شهادت رساندند. این رژیم های دیکتاتوری هیچ گاه در مقابل اقدامات وحشی گرایانه صهیونیست ها، چه در اتحادیه عرب و چه در سازمان همکاری های اسلامی و یا سازمان ملل و شورای امنیت خواستار اقدام عملی و جدی علیه صهیونیست ها نبوده اند، ولی اکنون خود را با تمام توان در پروژه آمریکایی- صهیونیستی در مقابل مردم و نظام سوریه قرار داده اند و بنا به گزارش های میدانی، ده ها هزار تروریست غیرسوریه ای را مسلح کرده و به سوریه وارد کرده اند تا در جنگ نیابتی از سوی آمریکا و صهیونیست ها، از خسارت بیشتر آنها در تحولات منطقه جلوگیری کنند.
حادثه تأمل برانگیز دیگر در نشست مکه، ایجاد مرکز تقریب مذاهب بود که دبیرخانه خود را در ریاض قرار داد، حال آنکه وهابیت وابسته به صهیونیسم، بنای خود را بر تکفیر دیگر مذاهب اسلامی قرار داده اند! این تصمیم در نشست مکه، آثار خطرناکی به دنبال خواهد داشت. نکته دیگر آنکه، پرداختن به موضوعاتی مانند کشتار مسلمانان مظلوم میانمار نیز از تزیین بیانیه مکه فراتر نرفت.
نشست مکه در حالی به شکل اضطراری تشکیل می شد که پروژه غرب و ارتجاع در سوریه با بن بست روبه رو است و خسارت های گسترده ای به گروهک های تروریستی آنها وارد شده و شکست برنامه طراحی شده در حلب برای ایجاد منطقه پرواز ممنوع و یا اتصال سرزمینی برای حمایت از تروریست ها، آشکارتر می شود. مصوبات نشست مکه، تلاشی جدید برای تغییر اولویت های واقعی برای کشورهای اسلامی بود که با پیروی از استاندارد دوگانه، موجبات افشای پادشاهی های وابسته به غرب و انزوای آنها را فراهم خواهد کرد.