وحشت رژیم صهیونیستی از حمله به ایران

  گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی آسیاتایمز 6 سپتامبر 2012 (15 شهریور) در مقاله‌ای به راهبرد جنگی رژیم صهیونیستی در قبال برنامه هسته‌ای ایران پرداخت و نوشت: بحث جنگ علیه ایران و خاورمیانه به حدی مبهم شده است که اظهار نظر قطعی در مورد فوری بودن حمله اسرائیل در دو ماه آینده با وجود جدول زمانی برای این حمله تا بهار و تابستان 2013 دشوار است. در عین‌حال، همچنان احتمال بن‌بست نهایی گفت‌و‌گوها وجود دارد. روز سه‌شنبه، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، انتصاب برخی مقامات عالی‌رتبه را اعلام کرد که پیش‌تر به‌دلیل آمادگی‌های جنگی به تعویق افتاده بود. به‌طوری‌که یک تحلیل‌گر برجسته اسرائیلی می‌گوید: «شما هنگامی که در آستانه جنگ هستید، شماری گسترده از فرماندهان عملیات‌ را منصوب نمی‌کنید.» به‌علاوه، روز دوشنبه نیز نتانیاهو گفت: «هرچه خط قرمز پیش روی ایران توسط جامعه بین‌‌الملل مشخص‌تر باشد، احتمال بروز جنگ کمتر می‌شود.» او این اظهارنظرها را در فضای انتشار گزارشی توسط روزنامه نیویورک‌ تایمز مطرح کرد که مطابق این گزارش، باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا خط قرمز مشخصی در مورد ایران دارد و اجازه دسته‌ای از عملیات‌های سری را به‌منظور تضمین به اسرائیلی‌ها صادر کرده است و اظهارات وی به‌طور گسترده‌ای به معنای تمایل به عقب‌نشینی تعبیر می‌شود.
   در ادامه مقاله آمده است: این موضوع قابل درک است که نخست‌وزیر و وزیر دفاع اسرائیل به دلیل فشار داخلی و خارجی، نظر خود در مورد ضرورت عملیات نظامی را تغییر داده‌اند. در عین‌حال، روزنامه هاآرتص نیز گزارش داد به‌تازگی نتانیاهو در مورد حمله نظامی به ایران حتی با آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان نیز گفت‌و‌گو کرده است. همچنین در اقدامی نمادین، الیاهووینوگراد (رئیس تحقیقات از جنگ فاجعه‌آمیز 2006 لبنان که گزارشش به ضرر بسیاری از سیاستمداران ارشد و مقامات ارتش تمام شد) به صف منتقدان نتانیاهو و باراک پیوست.
   در پایان مقاله آمده است: رونبن‌ییشای، تحلیل‌گر نظامی اسرائیل، دلایلی را در مورد مناسب نبودن زمان حمله اسرائیل به ایران مطرح می‌کند که عبارتند از: نخست، جنگ در سوریه ارتش را تضعیف می‌کند و رژیم دمشق این احتمال را کاهش می‌دهد که سوریه بخواهد یا بتواند در واکنش به حمله اسرائیل علیه ایران، نقش داشته باشد؛ دوم، همچنین نیروی دفاعی اسرائیل توانمندی‌های خود در مسافت‌های طولانی را افزایش داده است. بنابراین، می‌توان فرض کرد در صورتی که منتظر بمانیم، «نقطه مصونیت» ایران در نتیجه توانمندی‌های نظامی پیشرفته اسرائیل شکسته خواهد شد. تنها تحریم‌های اقتصادی می‌تواند این اهداف را محقق کند. به همین دلیل است که نباید به جامعه بین‌الملل بهانه‌ای برای کاهش تحریم‌ها بدهیم؛ سوم، بهترین روش برای توقف برنامه هسته‌ای ایران، سرنگونی رژیم تهران یا مجبور کردن آن به تغییر سیاست‌ها در نتیجه فشار گروه‌های مردمی است؛ چهارم و احتمالاً مهم‌تر از همه اینکه درون جامعه اسرائیل در مورد حمله نظامیان اتفاق‌نظر وجود ندارد. سخنان این هفته ژنرال مارتین دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا در این مورد که خواهان مشارکت در حمله نظامی اسرائیل به ایران نیست و نیز گزارش مجله تایم در مورد عدم برگزاری رزمایش مشترک آمریکا با اسرائیل در ماه آینده، نشان‌دهنده تلاش‌هایی است که به منظور تضعیف راهبرد جنگی اسرائیل صورت می‌گیرد. با وجود تمام نشانه‌ها، عملیات اسرائیل را نمی‌توان گزینه‌ای دانست که از روی میز برداشته شده است. دکترین نظامی اسرائیل بر عنصر «اقدام غافلگیرانه» تأکید می‌کند و در گذشته اسرائیل توانسته است این اقدام را انجام دهد. به این طریق، حداقل شرایط پیش از جنگ شش روزه در سال 1967 شبیه امروز است. در عین حال، مطابق گزارشی جداگانه که نشریه وال استریت‌ژورنال منتشر کرد، محسن فخری‌زاده (مشهور به پدر بمب هسته‌ای ایران و عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) اخیراً تلاش برای ساخت بمب هسته‌ای را آغاز کرده است. در نبود پیشرفت در گفت‌وگوها، جنگ بر سر برنامه هسته‌ای ایران می‌تواند غیرقابل اجتناب باشد. جنگ می‌تواند حتی بدون خواست واقعی دو طرف آغاز شود. برای نمونه، تقویت قوای نظامی در خلیج‌فارس یا بروز اقدامی تصادفی می‌تواند زمینه‌ساز این درگیری باشد. در عین‌حال، به نظر می‌رسد که اسرائیل در آستانه تصمیم‌گیری برای عدم حمله در پاییز امسال است.