تلاش‌های تب‌دار و مریض برای بازگشت!

مهدى سعیدى
با طلوع ماه مهر و به صدا درآمدن زنگ مدارس و دانشگاه ها، بازار گروه های سیاسی نیز بیشتر رونق می گیرد، زیرا انتخابات مهمی پیش رو است.
اما در این میان جریان سیاسی اصلاح طلب برای آغاز این فعالیت با موانعی روبه رو است که مهم ترین آن را می توان کارنامه منفی این جریان در دو انتخابات گذشته دانست.
طبیعی است در شرایط جدید که این جریان از صلاحیت های لازم برای بازی در رقابت سیاسی درون نظام اسلامی دور شده است، ملت و مسئولان برای بازگشت آنها به صحنه رقابت سیاسی، شروطی را در نظر بگیرند که مهم ترین آن، برائت جستن از فتنه گران و اعلام وفاداری مجدد به قانون اساسی و آرمان های انقلاب اسلامی باشد!
این شروط، کار را بر آنها سخت تر کرده و آنها را در دوراهی دشواری قرار داده است. چراکه خوب می دانند که این شروط، منطقی است و بدون پذیرش آن امکان فعالیت رسمی وجود ندارد و از دیگر سوی نگرانند که این اقدام، منجر به آن شود که بعد از قریب به چهار سال مخالفت با نظام، بخشی از هواداران خود را که با طرح چنین شعارهایی به دست آورده اند از دست بدهند! این وضعیت برزخ گونه، آنها را به اظهارنظرات متناقض کشانده و در بهترین حالت در تلاشند تا با اعلام مواضعی نیمه پنهان از وضعیت موجود عبور کنند.
به عنوان نمونه عباس عبدی از فعالان اردوگاه اصلاح طلبان در مواجهه با این سوال که نگرانی نظام آن است که اصلاح طلبان مجدداً حوادث امنیتی انتخابات گذشته را تکرار کنند؟! اعلام می دارد که «به نظرم این ابهام نظام، منطقی است و این اصلاح طلبان هستند که باید نظام را از این نگرانی خارج سازند.» و در ادامه مدعی می شود که: «صرف شرکت در انتخابات، خود نوعی بازنگری است.کسی که سابقاً گفته بود در انتخابات تقلب موثر شده، با شرکت در انتخابات به طور ضمنی در عقیده اش تجدید نظر کرده است.»
علی شکوری راد نیز که از فعالان فتنه بوده و در غیاب سران جبهه مشارکت و مجاهدان و حضورشان در زندان نقش کلیدی را در فتنه افکنی برعهده داشته، در آخرین نوشته خود در هفته نامه «آسمان» تلاش کرده است تا تلویحاً به تطهیر چهره اصلاح طلبان بپردازد و در بخشی از سیاهه خود بنویسد: «باید توجه داشت که حاکمیت هم کنشگر سیاسی است و رفتار و گفتار مخالفان نباید موجودیت آن را تهدید کند. اصلاح طلبان با موجودیت نظام هیچ مشکلی ندارند و التزام خود را همواره به قانون اساسی، قوانین موضوعه و روش مسالمت آمیز در کنش سیاسی ابراز و اثبات کرده اند!... رهبران اصلاح طلب بارها صداقت خود را در دلبستگی به نظام و انقلاب نشان داده اند، در عین حال این ضرورت را نادیده نمی گیریم که باید با معارضان نظام که صراحتاً خواهان براندازی هستند مرزبندی داشته باشیم. در مورد سلطنت طلب ها که خواهان بازگرداندن مناسبات پیش از انقلاب هستند و منافقین که دست شان به خون آلوده است این کار انجام شده است، اما در مورد بقیه به خصوص آنها که وزن زیادی نداشته یا بعضاً هویت شفافی ندارند، هدف و ضرورت این کار روشن نیست.»
در نگاهی خوشبینانه در مورد چنین اظهاراتی باید گفت که این سخنان نشان می دهد جریان اصلاح طلب فهمیده است که برای بازگشت به صحنه، چاره ای جز برائت از اقدام ناصواب خود نخواهد داشت، اما از اظهار نظر صریح در این زمینه اکراه دارد و مغرورتر از آن است که با صراحت به گناه گذشته اعتراف تند! و در نگاه بدبینانه می توان گفت که اصلاح طلبان در مقام فریب نظام و افکار عمومی برآمده و با اظهار نظرات تب دار و مریض! می خواهند به نحوی با کمترین هزینه از این وضعیت برزخی پیش آمده عبور کنند!
خطاب به آقای عبدی باید گفت، انجام شروط نظام، مجور ورود به انتخابات است!
به آقای شکوری راد نیز باید گفت اقدامات دوستان وی در دوران فتنه نشان داد که اتفاقاً به قانون اساسی اعتقاد نداشته و خود را ملزم به عمل به قانون نمی دانند!
آقای شکوری راد همچنین باید بداند که مرزبندی با منافقین و سلطنت طلبان مسئله امروز جامعه نیست! مسئله جامعه، شفافیت اصلاح طلبان در مواجهه با فتنه گرانی چون موسوی و کروبی و مهاجرانی و گنجی و کدیور و واحدی و افشاری و هیئت تحریره سایت های جرس و کلمه و نوروز و روزآنلاین و خودنویس و امثال آن است که هنوز هم خود را اصلاح طلب حامی خاتمی و عبدی و شکوری راد می دانند! اما با صراحت به اصول انقلاب اسلامی، آرمان ها و نظرات حضرت امام(ره) و جایگاه رهبری انقلاب اسلامی هجمه می کنند!
اصرار به مرزبندی با این افراد نه به دلیل وزن سیاسی آنهاست (که همه اردوگاه ضدانقلاب و اپوزیسیون از سلطنت طلبان و منافقین گرفته تا اصلاح طلبان گریخته از کشور، به اعتراف همان رسانه های صهیونیستی - آمریکایی در معادلات سیاسی ایران اسلامی عددی نیستند!) بلکه به دلیل تعیین وضعیت اصلاح طلبانی است که بار دیگر سودای کسب قدرت در سر دارند!
و همچنین عمل به این توصیه معصوم(ع) است که مومن از یک سوراخ، دوبار گزیده نمی شود!