انتخابات دیگری هم در پیش است!/مهدى سعیدى

اختصاصی بصیرت:با تصویب قانونی در مجلس، طرح تجمیع انتخابات در دستور کار برگزارکنندگان قرار گرفت و مبدأ آن، تجمیع انتخابات ریاست جمهوری دور یازدهم و دور چهارم انتخابات شوراها انتخاب شد و قرار بر این شد که این دو، به طور همزمان در 24 خردادماه سال جاری برگزار شوند. این مسئله هرچند دارای محاسن فراوانی است؛ اما تا به امروز موجب شده تا در افواه عمومی، انتخابات شوراها تحت الشعاع انتخابات رئیس قوه مجریه قرار گیرد و در این در حالی است که انتخابات شوراها نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.
1- اولین نکته که اهمیت شوراها را برجسته می کند، توجه به اختیاراتی است که شوراها در اداره عمومی کشور بر عهده دارند. با آغاز به کار فعالیت شوراهای کشور از سال 1377 و سازماندهی تدریجی و روزافزون این نهاد اجتماعی، بر میزان تأثیرگذاری آن افزوده شده است، چنانکه مدیریت شهری و روستایی به طور کامل در اختیار این شوراها قرار دارد. این مدیریت، بالاخص در کلان شهرهای کشور و مراکز استان ها از اهمیت دوچندانی برخوردار است و اختیار انتخاب شهردار و نظارت بر عملکرد آن تنها بخشی از اختیارات شوراهاست که می تواند میزان اهمیت و تأثیرگذاری آن بر سامان امور کشور را نشان دهد.کارکردهای اجتماعی و فرهنگی شوراها با توجه به در اختیار داشتن شهرداری ها نیز موضوع حائز اهمیتی است که نباید از کنار آن به سادگی گذشت.
2- ساختار و ترکیب اعضا و گستردگی شوراها به گونه ای است که این انتخابات را از دیگر نمونه های مشابه در حوزه مجلس و ریاست جمهوری متفاوت و متمایز کرده است، به نحوی که در مجموع، تعداد منتخبان مردم در انتخاباتی آتی شوراها به حدود 170 هزار نفر خواهد رسید.
3- انتخابات شوراها هرچند انتخابات تمام عیار سیاسی نیست و شاید جنبه های اجتماعی و فرهنگی آن برجسته باشد؛ اما در فراز و نشیب های تحولات سیاسی می تواند رویکردی کاملاً سیاسی یافته و حتی به نقطه عطفی در تحولات سیاسی بدل شود. نمونه این ماجرا را می توان در انتخابات دور دوم شوراها در اسفندماه 81 مشاهده کرد که در اوج دوران حاکمیت اصلاح طلبان، شاهد به قدرت رسیدن جریان نوپدیدی با عنوان آبادگران بودیم که توانست علی رغم تفوق گفتمانی اصلاح طلبان در آن روزگار، پیروز رقابت انتخاباتی باشد و زمینه پیروزی های زنجیره وار بعدی اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی را نیز فراهم آورد.این وضعیت در انتخابات پیش رو نیز دور از امکان نیست و جریان اصلاح طلب که مدت هاست در انتخابات مختلف با عدم اقبال اکثریت ملت روبه رو بوده است، امیدوار است تا بازی اصولگرایان در سال 81 را این بار به نفع خود در خردادماه 92 تکرار کند. این اراده و تصمیم جریانی، وقتی جدی تر شده که شرایط برای فعالیت در میدان رقابت انتخابات ریاست جمهوری را مناسب ندیده و امید به پیروزی در آن آوردگاه کم رنگ شده است. از این رو این وضعیت موجب شده تا انگیزه اصلاح طلبان برای تمرکز بر انتخابات شوراها بیشتر شود.
4- برگزاری همزمان دو انتخابات با شرایط ساختاری و ماهیتی متفاوت برای اولین بار، نیز موضوعی است که بر اهمیت و حساسیت انتخابات شوراها افزوده است. واقعیت آن است که انتخابات شوراها و ریاست جمهوری از الگوی رقابت سیاسی متفاوتی تبعیت می کند. یکی با محوریت تک گزینه و تأکید بر فرد شکل می گیرد و دیگری با تعداد متکثر و با تأکید بر فهرست، یکی در سطح ملی است و دیگری محلی و منطقه ای، بر یکی شورای نگهبان نظارت دارد و بر دیگری شورای منتخب مجلس شورای اسلامی و ... همچنین شیوه متفاوتی از تبلیغات را برای هر دو انتخابات می توان تصور ترد. تجمیع انتخابات می تواند هر دو انتخاب را متأثر از دیگری کرده و روند طبیعی و از پیش تعیین شده و مسبوق به سابقه را دستخوش تغییر کرده و بر پیچیدگی و غیرقابل پیش بینی بودن بیفزاید! لذا باید برای مدیریت صحنه این دو انتخابات باید چاره ای اندیشید و با پیش بینی وضعیت های محتمل، وارد میدان رقابت انتخاباتی شد. این مسئله امروز به دغدغه جریان های سیاسی و متولیان برگزاری انتخابات تبدیل شده، ضمن آنکه بر اهمیت ویژه انتخابات شوراها از آنجا که می تواند تأثیری حیاتی بر انتخابات ریاست جمهوری بگذارد، افزوده است.
توجه به موارد مذکور و برخی ملاحظات دیگر، کافی است تا به انتخابات 24 خردادماه سال 92 تنها به عنوان انتخابات ریاست جمهوری یازدهم ننگریم و فراموش نکنیم که «انتخابات دیگری هم در پیش است!...»