چرا سوریه پیروز می شود؟/ سید محمد هاشم علیا

حدود یک سال و نیم از آغاز درگیری ها در سوریه می گذرد؛ درگیری هایی که هرچند با بیداری اسلامی همزمان شد اما جنسی کاملامتفاوت از خروش امت اسلامی علیه دیکتاتورهای عرب دست نشانده غرب دارد. در این مدت غرب همواره تلاش داشته است مقابله تروریستی تروریست های سوری با دولت منتخب این کشور را از جنس انقلاب های مردمی جلوه دهد حال آنکه مختصات آشوب های سوریه با آنچه در کشورهایی نظیر مصر، تونس و لیبی رخ داد، کاملامتفاوت است. اساسا در کشورهای یادشده دیکتاتورهایی حاکم بودند که کاملابه امپریالیسم جهانی و صهیونیسم بین الملل وفادار بودند. نزدیکی افرادی نظیر زین العابدین بن علی و حسنی مبارک با آمریکا و اسرائیل اظهر من الشمس بود و اساسا یکی از دلایل سقوط این دیکتاتورها هم همین وابستگی آنها به غرب بود؛ وابستگی ای که توسط جامعه اسلامی این کشورها تحمل نشد و به فروپاشی آنها منجر شد. حال آنکه در سوریه، بشار اسد نه حامی غرب که یکی از مهم ترین دشمنان آمریکا و اسرائیل قلمداد می شود که حلقه ای مهم از زنجیره مقاومت منطقه ای علیه رژیم صهیونیستی را شکل داده است. افزون بر این در کشورهایی نظیر لیبی، تونس و مصر شاهد از دست رفتن کامل جایگاه های مردمی دیکتاتورهای حاکم بودیم. این دیکتاتورهای در آستانه سقوط، اندک جایگاهی بین مردم خود نداشتند حال آنکه در سوریه وضع کاملامتفاوت است.
همه اقلیت های موجود در سوریه اعم از علوی ها، کردها و مسیحی ها از دولت حاکم و شخص بشار اسد بشدت حمایت می کنند. حتی بخش قابل توجهی از سنی ها هم که مرزبندی آشکاری با افکار سلفی گرایانه دارند، خواهان ماندن بشار اسد در قدرت هستند. به واقع اقلیت ها به خوبی می دانند در صورت تشکیل حکومتی سلفی در سوریه اندک مجالی برای تنفس نخواهند داشت لذا با تمام وجود از بشار اسد و دولت منتخب وی حمایت می کنند. به همین دلیل بشار اسد از جایگاه مردمی قابل توجهی در سوریه برخوردار است که این موضوع کار تروریست ها و متحدان خارجی آنها یعنی آمریکا، ترکیه، قطر و عربستان را دشوار کرده است و آنها به وضوح دریافته اند تقابل با دولت مردمی بشار اسد به پیروزی منتج نخواهد شد. افزون بر این، نکته دیگری که درباره منازعات اخیر سوریه نباید از نظرها دور انگاشته شود، تفوق و قدرت امنیتی دولت سوریه است. سوریه به واسطه منازعات مرزی همیشگی با اسرائیل و میزبانی از گروه های مقاومت در دمشق، آمادگی امنیتی و نظامی خود را همواره حفظ کرده است، چرا که امکان درگیری نظامی با صهیونیست ها بر سر مسائلی نظیر جولان همیشه وجود داشته است لذا نیروهای نظامی و امنیتی سوریه در طول این سال ها بشدت قدرتمند و آب دیده شده اند تا جایی که حمایت های خارجی هم نخواهد توانست مشتی تروریست مزدور را بر دولت مردمی این کشور غالب کند.