پایگاه بصیرت:همزمان با تشدید اقدامات ضد ایرانی آمریکا، اتحادیه اروپا این روزها ادعاهای جدیدی درباره اعمال تحریم های بیشتر علیه جمهوری اسلامی ایران و حمایت از گروهک تروریستی منافقین مطرح کرده است. برخی منابع خبری ادعا کرده اند که اتحادیه اروپا طرح تحریم خرید گاز از ایران را در دستور کار دارد. اروپا همچنین به درخواست آمریکا حمایت از گروهک تروریستی منافقین را در پیش گرفته است. تکرار ادعاهای واهی درباره حقوق بشر و منفی نشان دادن نقش ایران در منطقه از دیگر اقدامات آنها است. هر چند که اروپایی ها ادعای تحریم ایران را مطرح می کنند، اما روند تحولات نشان می دهد که آنها توان اجرایی کردن این اقدامات را ندارند، چرا که؛
اولاً اگر کشورهای اروپایی توان تحریم انرژی ایران را داشتند تاکنون تحریم نفت ایران را اجرا می کردند. کشورهای اروپایی از ابتدای سال 2012 ادعا کردند که تحریم خرید نفت ایران را اجرا می کنند، در حالی که تاکنون این امر اجرا نشده و آنها هر بار با بهانه ای اجرای تحریم های ادعایی را به تأخیر انداخته اند. جالب توجه آنکه حتی آمریکا رسماً 10 کشور اروپایی را از اجرای تحریم خرید نفت ایران معاف کرده است که خود گواهی بر تزلزل اروپا در برابر ایران و منابع انرژی آن است.
ثانیاً، اروپا برای جایگزین سازی گاز ایران، دارای مولفه ای قابل اطمینان نمی باشد. از یک سو روسیه ای قرار دارد که هر سال در آغاز فصل سرما، با بستن شیرهای انتقال گاز به اروپا از این کشورها باج خواهی می کند. از سوی دیگر، کشورهای عربی نظیر قطر نیز به دلیل وابستگی گسترده به آمریکا نمی توانند بازار مطمئنی برای تأمین گاز اروپا باشد.
ثالثاً، جهانیان اذعان دارند که منابع انرژی هرگز بدون مشتری نمی باشد و کشورها همواره به دنبال منابعی مستقل و امن برای تأمین انرژی می باشند. در سال های اخیر همواره چنین بوده است که به موازات اعمال تحریم از سوی غرب، سایر کشورها از جمله هند، چین، کره جنوبی، ژاپن و ده ها کشور دیگر برای توسعه روابط با ایران در حوزه انرژی پیش قدم شده اند . با توجه به شرایط مذکور و حقایق ذکر شده این سوال مطرح است که چرا اروپا به بیان ادعای تحریم ایران اصرار دارد و هدف آنها از اجرای این طرح چیست؟
در پاسخ به این پرسش چند نکته قابل توجه است.
نخست آنکه، کشورهای اروپایی نشان داده اند که استقلالی از خود نداشته و وابسته به آمریکا و صهیونیست ها هستند. وابستگی ای که موجب شده تا در برخی موارد آنها منافع کل اروپا را قربانی خواسته های آمریکا و صهیونیست ها کنند. اکنون نیز ادعای تحریم ایران را می توان ادامه این خوش خدمتی ها دانست، چنانکه این ادعاها با تشدید تحرکات خصمانه آمریکا و صهیونیست ها علیه ایران همزمان شده است.
دوم آنکه، غرب که از رسیدن به اهداف ضد ایرانی از جمله تسلیم سازی ایران در مسئله هسته ای و باج گیری از آن در تحولات منطقه ناتوان شده در هفته های اخیر زنجیره ای از اقدامات را برای گرفتارسازی ایران در چالش های داخلی و خارجی صورت داده است. ادعای کنگره آمریکا برای اعمال تحریم های جدید، خروج نام گروهک تروریستی منافقین از لیست سیاه، تحرک برای غبارآلود ساختن فضای اقتصادی و سیاسی ایران با تکیه بر بازار ارز، ادعای دوباره کشورهای عربی درباره جزایر سه گانه ایرانی و دخالت ایران در امور کشورهای منطقه، ادعای اروپا مبنی بر اجرای تحریم ها علیه ایران در بخش انرژی و... از جمله این رفتارها است.
سوم آنکه، کشورهای بزرگ اروپا شامل انگلیس، فرانسه و آلمان برآنند تا سلطه خود بر سایر کشورهای اروپایی را حفظ کنند و آنها را به اجرای خواسته های خود وادار سازند. بخشی از حربه های این کشورها را محروم سازی سایر کشورها از بازارهای انرژی جهان تشکیل می دهد. این سه کشور برآنند تا با افزایش فشار بر سایر کشورهای اروپایی آنها را به پذیرش طرح ریاضت اقتصادی تحمیلی وادار سازند؛ طرحی که نتیجه آن، سلطه این سه کشور بر سایر کشورهای اروپایی است. به عبارت دیگر می توان گفت که این سه کشور به دنبال تحریم و اعمال فشار بر سایر کشورهای اروپایی هستند، در حالی که ادعای آنها اعمال تحریم علیه ایران است.
