این بار رمز فتنه «انتخابات آزاد» است وگرنه مملکت 75میلیونی برای برگزاری انتخاباتی رقابتی و قانونمند هیچگاه نیازمند درج آگهی فدایت شوم برای رئیس ورشکسته جنبش مرده سبز نبوده و نخواهد بود. فرزندان امام روحالله به عدد نفوسشان راه برای اداره کشور دارند.
پایگاه بصیرت:انتخابات ریاست جمهوری پیشرو به اندازهای از اهمیت راهبردی برخوردار است که شایسته است پیرامون خواستههای نظام و ملت از نامزدهای تصدی مهمترین پست اجرایی کشور ماهها صحبت کرد اما پیش از ورود به هر رقابتی بایسته است از قوانین آن اطلاع حاصل کرد. یکی از مهمترین مولفههای انتخابات همان طور که اصلاحطلبان برانداز شکستخورده در هفته گذشته مطرح کردند، شرط «آزاد» بودن و همچنین «رقابتی» بودن آن است. اما چه عواملی موجب شده نظام جمهوری اسلامی اقلیت سیاسی «اصلاحطلب» را دیگر شایسته حضور در بازی بزرگ ملت نداند؟ آیا حیات سیاسی جمهوری اسلامی بدون حضور اپوزیسیون اصلاحطلب بهخطر میافتد؟ آیا با خط کشیدن بر نام اصلاحطلبان فتنهگر رقابتی بودن عرصه انتخاب قابل حصول نیست؟ اینها سوالاتی است که «شیفتگان قدرت»، «ساکتین فتنه» و «براندازان پشیمان از فتنهگری» سعی دارند با پاسخهایی کوتاه به آن جواب دهند و به این ترتیب زمینه بازگشت مجدد به عرصه سیاست را به همین واسطه جشن بگیرند اما لازم است عرض کنیم شرایط بازی اصلا به نفع چنین نظریات از مد افتادهای نیست. نخستین شرط پذیرش و حیات گروههای سیاسی مخالف یا منتقد دولت در فضای رقابت، پایبندی و التزام عملی به قوانین کشور است. قوانینی که تاکنون بارها توسط اصلاحطلبان فتنهگر و خیانتکار به بهانه حرکت به سمت دموکراسی نقض شده است. فتنهگران آگاهانه تلاش کردند قانون رسمی کشور را از مجاری غیرقانونی، در شرایط حکومت ناامنی توام با فشار سیاسی- امنیتی تغییر دهند و خدا میداند اگر ایستادگی 2 قطب رهبری نظام و ملت نبود اکنون ایران تبدیل به یک کشور چندپاره، ضعیف و ناامن شده بود و چه بسا تا صد سال دیگر نیز روی آرامش و امنیت را به خود نمیدید و از دولتی مقتدر و مردمی برخوردار نمیشد. پس تا اینجا مشخص است که اپوزیسیونی که دستش را به خون مردم آلوده میکند تا بر ضد قانون شورش کند نهتنها شایسته اعتماد نیست بلکه خود بزرگترین دشمن برگزاری «انتخابات آزاد» است. حتی اگر توبهکارانه به دریوزگی ملت بپردازد و قولهای آنچنانی بدهد، دفع خطر احتمالی وجوب عقلانی دارد. حال سوال این است که تکلیف انتخابات «رقابتی» چه خواهد شد؟ رقیب که از راه به در شده و با گرگان میرقصد!
حکومتی مثل جمهوری اسلامی ایران که از اقوام، سلایق و تنوع سیاسی زیادی برخوردار است قابلیت زایش و میدان دادن به سایرینی غیر از خائنین به قانون و آرمانهایش را هم دارد. اتفاقا در شرایطی که فضای سیاسی کشور به علت شناسایی و حذف بخشی از نیروهای نفوذی دشمن که در قبای آزادیخواهی و اصلاحگری خزیده بودند، تا حد زیادی پاک و عرصه گسترده شده، مثبتاندیشان متفکر جلوه خواهند کرد. اکنون زمانه سر برآوردن اندیشههای جدید و راهکارهای نوین اداره کشور به دست سایرینی است که همیشه در سایه فضاسازیهای سیاستزده گروه حاکم یا تمامیتخواهان غیرمصلح، مغضوب و مغفول مانده بودند.
یک اپوزیسیون کارآمد باید بتواند با تکیه بر پتانسیل فرهنگی– سیاسی که در سایه فضای آزاد انتخاباتی کشور رخ نمایانده، علاوه بر انتقاد از دولت و اشاره به ناکارآمدیها و نقایص، برنامههای مدون خود برای اداره کشور را در اختیار ملت و سایر اندیشمندان قرار دهد. در مقابل یک اپوزیسیون ورشکسته که جز تکیه بر شعار هیچ در چنته نداشته، بعد از 8 سال تکیه زدن بر مسند قدرت و های و هوی بسیار دستمال بر چشم گذاشته و میگرید با این عنوان که هر 9 روز یک بحران مندرآوردی داشته یا اینکه «نگذاشتند کار کند» که اگر چنین نبود اکنون ایران را از دیکتاتوری و بیقانونی و سنتزدگی رهایی بخشیده بود! وقت آن است که دستی بر سر نهادهای ناظر بر قدرت بکشیم و همه مغرضان پرادعا، پرحرف، کمکار و ناکارآمد را با چوب قانون برانیم. آنها که هنوز تاوان هتک حرمت قانون جمهوری اسلامی را پس ندادهاند اکنون خواستار «انتخابات آزاد» شدهاند! مردم مار فتنه را در 9 دی تا آستانه مرگ کشاندند اما شایعهسازان هتاک هنوز به خود جرات میدهند در مقابل نظام امین مردمی از «آزادی در انتخاب» صحبت کنند! مگر تا به حال مردم در انتخاب «آزاد» نبودهاند؟!
هر کاندیدایی که مدعی اداره کشور است باید در پیشگاه شورای نگهبان قانون کشور بایستد و از شایعه تقلب پیش از پا نهادن در عرصه انتخاب برائت بجوید. ساکتین فتنه از اولویت قانونی با چند فوریت برخوردارند، خواه مردم قابل بدانندشان یا دیگری را ارجح شمارند. قطعا بعد از این، سکوت در برابر فتنه به بهانه موضعگیریهای آبکی و چندپهلو در گذشته قابل اغماض نیست. صدای «پشیمانی» ساکتین و فتنهگران و نان به نرخ لحظه خوران را ملت به حول و قوه الهی در تاریخ ثبت خواهند کرد چرا که سهلاندیشی در چنین مرحله مهمی برابر کمک رساندن به آغاز فتنههای آینده خواهد بود. «م-ر-خ» خوب میداند که این بار رمز فتنه «انتخابات آزاد» است وگرنه مملکت 75میلیونی برای برگزاری انتخاباتی رقابتی و قانونمند هیچگاه نیازمند درج آگهی فدایت شوم برای رئیس ورشکسته جنبش مرده سبز نبوده و نخواهد بود. فرزندان امام روحالله به عدد نفوسشان راه برای اداره کشور دارند. اتفاقا خوب هم یاد گرفتهایم زیر یک پرچم واحد به نام قانون اسلام رقابت کنیم و نقد بنویسیم؛ همدیگر را هم مثل گرگان بیناموس و بیقانون پاره نمیکنیم! نه اهل حکومت جنگلی هستیم و نه اهل بیوفایی! نه عاشق و سینهچاک نسخههای آمریکایی سکولاریزه کردن کشور امام حسین(ع) هستیم و نه با گرگان صهیونیست بر سر آرمانهای جوانی از دست رفتهمان قمار میکنیم!
در قاموس ملت ایران ننگی بدتر و لکی ناپاکتر از «خیانت» نیست که اگر بود الان کودتای 28 مرداد را فراموش کرده بودیم! با آمریکای جهانخوار بر سر آرمان مقاومت نمیجنگیدیم و نصرالله را با شیرهای شرزهاش تنها گذاشته بودیم. ما مرد جنگ زاده شدیم پس اسیر بازیهای جدید جورج سوروس، جین شارپ، جریانات انحرافی و فتنهگران دیروز و امروز به فضل پروردگار نخواهیم شد. رویشهای بیاندازهمان نشانه برتری ایمانی و ارزشی است وگرنه تا به حال قمپزیسیون موفق شده بود با وعدههای سر خرمن آمریکایی- صهیونیستی، خفقان سیاسی به واسطه تهدید به سرنگونی نظام و ناامنی شهری با رفراندومی تحت نظارت «نهادهای عادل و امانتدار بینالمللی(!)» از هستی ساقطمان کند! با جنبش سرنگون شده به دست قدرتطلبیهای شخصی که دیگر کسی در دنیا به رسمیت نمیشناسدش زندگی کنید آقایان خاتمی! برگزاری صدها جلسه در کعبه هم دیگر چارهساز نخواهد بود جماران که هیچ وقت حاجت دل دشمنان را نداده است!وطن امروز
