آتش بس با خلع سلاح یا بدون خلع سلاح؟

دولت سوریه و معارضین در حالی موافقت خود را برای بررسی و پذیرش آتش‌بس اعلام کرده‌اند که برخی ناظران از همین حالا چالش‌های پیش روی آتش بس را گوشزد می‌کنند. عبدالباسط صیدا، رئیس شوای ملی سوریه که روز سه شنبه با طرح آتش بس به طور مشروط موافقت کرد در بیانیه خود اعلام کرده که انتظار می‌رود ارتش آزاد سوریه هرگونه توقف خشونت را قبول کند. با این ترتیب، برخی این نکته را گوشزد می‌کنند که اجرایی شدن طرح آتش بس منوط به پایبندی همه معارضین سوری به آن است؛ معارضینی که بر اساس برخی برآورد‌ها ۱۰۰ گروه مختلف و متفاوت را تشکیل می‌دهند.
از طرف دیگر برخی تحلیلگران، نگاهی بدبینانه به طرح آتش بس پیشنهادی اخضر ابراهیمی دارند و معتقدند که امریکا و اروپا سعی دارند با این طرح، فرصت نفس‌گیری را برای معارضین فراهم ساخته و آنها را سازماندهی کنند. غالب قندیل تحلیلگر لبنانی مسائل خاورمیانه در تحلیلی که دیروز در الشرق الجید منتشر کرد، نوشت:«هدف مستقیم از طرح آتش‌بس در سوریه، دادن فرصت به گروه‌های تروریستی، جلوگیری از فروپاشی آنها و تلاش برای به رسمیت شناختن آنها از سوی دیگر کشورهاست.» به گفته او، طرح‌ها زمانی مطرح شد که طراحان امریکایی و غربی و همه کشورهای سهیم در جنگ علیه سوریه، از هرگونه صدمه جدی به حکومت ملی سوریه و انسجام آن ناامید شدند.
مجموع این تحلیل‌ها باعث شده که برخی ناظران مسائل سوریه این موضوع را مطرح کنند که هر گونه آتش بس در سوریه به شرطی موفقیت‌آمیز خواهد بود که با خلع سلاح همراه باشد. یک منبع مطلع در تهران به خبرنگار «جوان» گفت:« هر گونه آتش بس باید با خلع سلاح همزمان باشد، زیرا در هر کشوری، دولت‌ها تنها مرجع صلاحیت دار برای حمل سلاح هستند.» وی افزود:« اگر آتش‌بس با خلع سلاح همراه نباشد، فقط شلیک یک گلوله می‌تواند آن را به شکست بکشاند.»