
پایگاه بصیرت:یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، در گزارش سالیانه خود به مجمع عمومی سازمان ملل درباره فعالیتهای هستهای ایران، همان ادبیات تکراری گذشته را بهکار گرفت و مدعی شد تهران، همکاری لازم با آژانس برای رفع برخی اتهامات را نداشته است که محمد خزاعی، نماینده ایران در سازمان ملل، با قاطعیت به ادعای وی پاسخ داد. آمانو در این گزارش از ادامه فعالیت هستهای کرهشمالی و غنیسازی اورانیوم و ساخت رآکتور آب سنگین این کشور نیز ابراز نگرانی کرد و آن را چالشبرانگیز دانست. آمانو با استفاده از این فرصت، از سوریه هم خواست تا به پرسشها درباره ساختمانی که صهیونیستهای آن را در سال 2007 بمباران و ویران کردند، توضیح دهد؛ زیرا آژانس آن را شبیه رآکتور هستهای میداند. وجود چنین وظیفهشناسی، حساسیت، احساس مسئولیت، ریزبینی و دقت در گزارش سالیانه آمانو زمانی تعجببرانگیز میشود که وی از ویرانههای ساختمانی که غیرقانونی و با تجاوز به کشوری مستقل بمباران شده، نمیگذرد و خود را در قبال یک تصور و شباهت به رآکتور هستهای مسئول میداند؛ اما به دهها کلاهک هستهای در زرادخانههای رژیم صهیونیستی، کوچکترین اشارهای نمیکند. جالبتر اینکه بیشتر اسناد ادعایی آمانو درباره فعالیتهای هستهای ایران، دروغها و جعلیاتی است که همین رژیم صهیونیستی در اختیار آمانو قرار داده و درباره بیاعتبار بودن آنها همین کافی است که آمانو برای جلوگیری از آبروریزی جرئت نمیکند آنها را در اختیار ایران قرار دهد. این گزارش سالیانه نشان میدهد که آمانو خود را نسبت به ارائه گزارش سالیانه متعهد میداند نه به ارزش و اعتبار محتوای آن. اگر آمانو اینگونه فکر میکند، آنهایی که این گزارش را میشنوند و میخوانند، به چیز دیگری میاندیشند. برای همین است که این گزارش در نزد آنها بیمقدار و بیاعتبار است، اگرچه آن را بر زبان نیاورند!